Kural 1202 · எனைத்தொனறு இனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்

குறள் 1202 · நினைந்தவர் புலம்பல் · Sad Memories

எனைத்தொனறு இனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்.

Enaiththonaru Inidhekaan Kaamamdhaam Veezhvaar / Ninaippa Varuvadhondru El

HeThe moment I recall the image of my loved one to my mind, that very moment all my sorrow is vanquished: ah, love is dear in all its aspects!V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

நாம் விரும்புபவரை நினைக்கும் போதெல்லாம் வரும் இன்பத்தைப் பார்; எவ்வகையில் பார்த்தாலும் காதல் இனிதே.

Meaning

Look, in whatever way one considers, love is sweet when one thinks of those one loves.

சொற்பொருள் Word by word

எனைத்தொன்று: in whatever way
இனிதே காண்: see, it is sweet
காமம்: love
தாம் வீழ்வார் நினைப்ப: when one thinks of those one loves
வருவது ஒன்று ஏல்: what comes (joy), indeed

விளக்கம்

இக்குறளும் தலைவனின் கூற்றாகவே அமைகிறது. அவன் தன் அன்புக்குரியவளை நினைக்கும் நொடியில் எல்லாத் துன்பமும் விலகுகிறது என்று கூறி, ஆகவே காதல் எவ்வகையில் பார்த்தாலும் இனிதே என்று முடிக்கிறான். முந்தைய குறளில் நினைவின் மகிழ்ச்சி கள்ளினும் இனிது என்றான். இங்கே அந்த நினைவு துன்பத்தை நீக்கும் மருந்தாகவும் ஆகிறது என்கிறான்.

'எனைத்தொன்று இனிதே' என்ற தொடரில் 'எந்த வகையில் நோக்கினும் இனிதே' என்ற பொருள் வருகிறது. காதலில் வலியும் இருக்கலாம்; பிரிவும் இருக்கலாம். ஆனால் அவற்றையும் சேர்த்துப் பார்த்தபோதும் அது இனிதே என்பது தலைவனின் முடிவு. இது அவனுடைய அன்பின் முதிர்ச்சியைக் காட்டுகிறது.

மூல நூலில் 'எனைத்தொனறு' என்று ஒரு எழுத்துப்பிழை காணப்படுகிறது; சரியான வடிவம் 'எனைத்தொன்று'. இதை இங்கே திருத்திப் பொருள் கொள்கிறோம். உரையாசிரியர்கள் 'எனைத்தொன்று' என்பதற்கு 'எவ்வகையாலும்' என்றும் பொருள் தருவர்.

நம் வாழ்விலும் அன்புக்குரியவரை நினைக்கும்போது கவலைகள் சிறிது நேரம் மறைகின்றன என்பதை நாம் உணர்ந்திருப்போம். அந்த நினைவு நமக்குள் ஒரு அமைதியை உருவாக்குகிறது. கடினமான நாள்களிலும் அன்பின் நினைவுகளை மனத்தில் பேணுவது ஆற்றல் தரும் பழக்கம். 'எனைத்தொன்று' என்பதைப் பழைய உரையாசிரியர்கள் 'எவ்வளவு சிறிதாயினும்' என்று பொருள் கொள்வர். அதாவது காதலில் எத்துணைச் சிறு பகுதியும் இனிமையானதே. காதலரை நினைத்த உடனே வருவது ஒரு இன்பம்; இது வேறு எந்தப் பொருளிலும் கிடைக்காதது என்பது கருத்து. சில உரையாசிரியர்கள் இதை 'நினைக்க வரும் இன்பம் வேறொன்றிலும் இல்லை' என்றும் படிக்கின்றனர். இரு பொருளும் காதலின் தனிச்சிறப்பையே சுட்டுகின்றன. மூலத்தில் உள்ள எழுத்துப்பிழை உரைப் பொருளை மாற்றவில்லை. இவ்வாறு முதல் இரு குறள்களும் காதலின் நினைவு இன்பத்தை இரு கோணங்களில் காட்டி, அதிகாரத்தின் இனிய தொடக்கத்தை அமைக்கின்றன என்று உரையாசிரியர்கள் கூறுவர். 'ஏல்' என்ற இடைச்சொல் உறுதிப்படுத்தும் பொருளில் வந்து, தலைவனின் கூற்றுக்கு உறுதி சேர்க்கிறது.

Explanation

This verse too comes in the hero's voice. He says that at the moment he thinks of his beloved, all sorrow departs, and concludes that love is sweet in whatever way one looks. In the previous verse he said the joy of memory is sweeter than toddy. Here he says that memory becomes a medicine that removes sorrow.

In the phrase enaiththondru inidhe the sense comes "sweet from whatever angle one regards it." In love there may be pain and parting. But even taking those together, it is sweet, is the hero's conclusion. This shows the maturity of his love.

In the source text there is a spelling slip, enaiththonanru; the correct form is enaiththondru. We correct it here and take the meaning. Commentators give enaiththondru the sense "in every way."

In our lives too we must have felt that when we think of a loved one, worries vanish for a while. That memory creates a calm within us. Keeping memories of love in the mind even in hard days is an energising habit. Readers should note that the printed source here carries a small slip in the first word, and the sense follows the usual reading of the verse. The particle el comes in an affirming sense and adds certainty to the hero's statement.

கதை

திரும்பும் தேரில் தலைவன் (சங்க அகக் குரல்)

சங்க அகப்பாடல் மரபில் பொருள்தேடச் சென்ற தலைவன் வினை முடிந்து தன் ஊருக்குத் திரும்பும் காட்சிகள் பல உண்டு. அவற்றில் அவன் தேரில் அமர்ந்தபடி தன் தலைவியை நினைத்து மகிழ்வதும், தேர்ப்பாகனிடம் தேரை விரைவாகச் செலுத்தும்படி கூறுவதும் இடம்பெறும். இது அகத்திணையில் வினைமுற்றி மீளும் தலைவனின் கூற்று என்ற துறையாகப் போற்றப்படுகிறது. இங்கே குறிப்பிட்ட பாடலை நாம் எடுத்துக் காட்டவில்லை; மரபின் பொதுத் தன்மையை மட்டும் விளக்குகிறோம்.

அத்தகைய ஒரு காட்சியைக் கற்பனை செய்வோம். பாலை நிலத்தின் கடுமையான பாதையைக் கடந்து, குறிஞ்சி மலைச்சாரலை அடைந்த தலைவன் தேரில் அமர்ந்திருக்கிறான். அவன் முகத்தில் களைப்பு இருந்தாலும் கண்களில் மகிழ்ச்சி. தலைவியை நினைக்கும் ஒவ்வொரு கணத்திலும் வழிப்பயணத்தின் துயர் மறைகிறது.

அவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'விரைந்து செல்; என் தலைவி எனக்காகக் காத்திருப்பாள்' என்கிறான். வழியில் காணும் முல்லைக் கொடிகளும் கார்மேகங்களும் அவளை நினைவூட்டுகின்றன. அவளது முகம், அவளது புன்னகை, அவள் கூந்தல் மணம் எல்லாம் மனத்தில் தோன்றுகின்றன. நினைத்த மாத்திரத்தில் களைப்பு தீர்ந்து புது ஆற்றல் பிறக்கிறது.

குறளின் தலைவன் 'நினைப்ப வருவதொன்று, எனைத்தொன்று இனிதே' என்கிறான். இந்தத் தேர்க்காட்சியில் அந்த உண்மை வெளிப்படுகிறது. அன்புக்குரியவரின் நினைவு பயணத்தின் துயரை நீக்கும் மருந்தாகிறது. தமிழ் மரபு இதை 'வினை முடித்துத் திரும்பும் தலைவன்' என்று போற்றுகிறது.

அகநானூறு போன்ற நூல்களில் இத்தகைய காட்சிகளைக் காணலாம். பாகன் தேரை விரைந்து செலுத்துகிறான்; தலைவனின் மனம் அதைவிட விரைந்து வீடு சேர்கிறது. வழியில் அவன் மனைவியின் முகம், அவளது புன்னகை, அவள் பேசும் முறை ஆகியவற்றை நினைக்கிறான். ஒவ்வொரு நினைவும் அவனது பயணக் களைப்பை நீக்குகிறது. குறள் கூறும் 'நினைத்த உடனே துன்பம் தீர்தல்' என்பது இதுவே.

தமிழ் அகத்திணை மரபு தலைவனும் தலைவியும் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நினைக்கும் மகிழ்ச்சியை சமமாகப் பாடுகிறது. இது ஆண் பெண் இருவருக்கும் அன்பு சமமாகவே பொருந்தும் என்ற பண்பாட்டுப் பார்வையை உணர்த்துகிறது.

இன்றும் வெளியூரிலிருந்து வீடு திரும்பும் பலர் பேருந்திலும் தொடர்வண்டியிலும் தம் குடும்பத்தை நினைத்து மகிழ்கின்றனர். அந்த நினைவே பயணக் களைப்பைப் போக்கும் மருந்தாகிறது என்ற அனுபவம் தமிழரின் அகவுணர்வின் தொடர்ச்சி.

A story

The Hero in the Returning Chariot (an Akam Voice)

In the Sangam akam tradition there are many scenes of the hero who went in search of wealth returning to his town after finishing his task. In them he sits in his chariot rejoicing in the thought of his heroine and tells the charioteer to drive swiftly. This is honoured in the akam poetics as the situation of the hero returning after finishing his work. We do not cite a particular poem here; we only explain the general character of the tradition.

Let us imagine such a scene. Having crossed the harsh path of the arid land and reached the slopes of the hill country, the hero sits in his chariot. Though there is weariness on his face, joy is in his eyes. In every moment of thinking of the heroine, the sorrow of the journey vanishes.

He tells the charioteer, "Go swiftly; my heroine will be waiting for me." The jasmine creepers and rain clouds he sees on the way remind him of her. Her face, her smile, the fragrance of her hair all appear in his mind. At the mere thought, weariness ends and new strength is born.

The hero of the Kural says, "What comes when one thinks, in any way it is sweet." This truth shows in the chariot scene. The memory of the beloved becomes the medicine that removes the sorrow of travel. Tamil tradition honours this as the hero returning after finishing his task.

The Tamil akam tradition sings equally the joy of the hero and heroine in thinking of one another. This conveys a cultural view that love applies equally to both man and woman.

Even today many who return home from other places rejoice in the thought of their family on the bus and train. The experience that this memory becomes the medicine that removes the weariness of travel is a continuation of the Tamil akam feeling.

சிந்தனைக்கு

களைப்பான வீடு திரும்பும் பயணத்தில், உங்களுக்காகக் காத்திருக்கும் ஒருவரைப் பற்றிய எந்த நினைவு உங்களுக்குப் புது ஆற்றல் தருகிறது?

To reflect on

On a tiring journey home, what thought of someone waiting for you gives you a second wind?