Kural 204 · மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின்

அரக்கு மாளிகையும் புரோசனனும்

இது மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வத்தில் சொல்லப்படும் அரக்கு மாளிகை நிகழ்ச்சி. பாண்டுவின் மறைவுக்குப் பிறகு குந்தியும் பாண்டவர்களும் அஸ்தினாபுரத்தில் வளர்ந்தனர். யுதிஷ்டிரனின் புகழும் பீமனின் வலிமையும் மக்களிடையே பெருகவே துரியோதனன் பொறாமையால் எரிந்தான். அவன் தன் மாமன் சகுனி, நண்பன் கர்ணன் ஆகியோருடன் சேர்ந்து பாண்டவர்களை ஒழிக்கச் சதி செய்தான். திருதராஷ்டிரனை ஏமாற்றி, வாரணாவதம் என்ற நகரத்துக்குப் பாண்டவர்களை அனுப்பி வைக்கச் செய்தான்.

அங்கே அவர்கள் தங்குவதற்காக புரோசனன் என்ற பொறியாளன் ஒரு அழகிய மாளிகையைக் கட்டினான். அது அரக்கு, நெய், சணல், மூங்கில் போன்ற எளிதில் தீப்பற்றும் பொருள்களால் கட்டப்பட்டது. பாண்டவர்களை நள்ளிரவில் உறங்கும்போது எரித்துவிட வேண்டும் என்பதே சதி. புரோசனனே அந்தத் தீ வைக்க வேண்டியவன்.

இந்தச் சதியை விதுரர் முன்கூட்டியே அறிந்தார். அவர் யுதிஷ்டிரனுக்குப் புரிந்த சொற்களில் இதைக் கூறி அனுப்பினார். ஒரு சுரங்கம் தோண்டும் தொழிலாளியையும் அனுப்பினார். பாண்டவர்கள் மாளிகையிலிருந்து வெளியேற ஒரு சுரங்கப் பாதையை ரகசியமாக அமைத்தனர்.

ஒரு நாள் குந்தி ஓர் அன்னதான விருந்து ஏற்பாடு செய்தாள். அதில் ஒரு நிஷாதப் பெண்ணும் அவள் ஐந்து மகன்களும் உண்டு உறங்கிவிட்டனர். அன்றிரவு பீமன் மாளிகைக்குத் தீ வைத்தான்; புரோசனன் உள்ளே உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். பாண்டவர்கள் சுரங்கத்தின் வழியே தப்பினர். தீயில் புரோசனனும் அந்த ஆறு பேரும் எரிந்தனர்.

துரியோதனனுக்கு வந்த செய்தி பாண்டவர்கள் எரிந்து இறந்தனர் என்பதாக இருந்தது. ஆனால் உண்மையில் சூழ்ச்சி செய்தவன் வைத்த பொறியில் அவன் கையாளே விழுந்தான். பாண்டவர்கள் தப்பியது மட்டுமன்றி, அதன் பின்னர் தருமத்தின் ஆதரவுடன் வளர்ந்து திரௌபதியை மணந்து பெரும் படைபலம் பெற்றனர்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் ஒரு நிஷாதப் பெண்ணும் அவள் மகன்களும் எரிந்து இறந்தது ஒரு துயரம். பாண்டவர்கள் அதை விரும்பிச் செய்யவில்லை; ஆனால் தீ ஏற்கெனவே சூழ்ச்சிக்காக மூட்டப்பட்டிருந்தது. தீவினை செய்யத் தொடங்கியவன் பல அப்பாவிகளுக்கும் துயரத்தை உண்டாக்குகிறான் என்பதையும் இது காட்டுகிறது.

விதுரர் இந்தச் சதியை முன்கூட்டி அறிந்து காத்தது அறத்தின் ஆற்றல் செயல்படும் ஒரு வடிவம். நல்ல மனிதர்கள் தீமையைத் தடுக்க எங்கோ ஒரு இடத்தில் துணை நிற்கிறார்கள். தீவினை செய்பவன் இதை அறியமாட்டான்.

பிறருக்குக் கேடு சூழ்ந்த துரியோதனனுக்கு அறமே கேடு சூழ்ந்த நிகழ்ச்சி இது. 'சூழின் அறஞ்சூழும் சூழ்ந்தவன் கேடு' என்பதன் தொடக்க அத்தியாயமாக இதுவே விளங்குகிறது.

The House of Lac and Purochana

This is the lac-house episode told in the Adi Parva of the Mahabharata. After Pandu's passing, Kunti and the Pandavas grew up in Hastinapura. As Yudhishthira's fame and Bhima's strength grew among the people, Duryodhana burned with envy. With his uncle Shakuni and friend Karna he plotted to remove the Pandavas. Deceiving Dhritarashtra, he had the Pandavas sent to a town called Varanavata.

There, an engineer named Purochana built a handsome mansion for them to stay. It was made of lac, ghee, flax, bamboo and other quickly flammable materials. The plot was to burn the Pandavas as they slept at midnight. Purochana himself was to set the fire.

Vidura learned of this plot beforehand. He told Yudhishthira in words he alone would understand and sent him off. He also sent a miner. The Pandavas secretly made a tunnel to escape from the mansion.

One day Kunti arranged a charity feast. A Nishada woman and her five sons ate there and fell asleep. That night Bhima set fire to the mansion; Purochana was sleeping inside. The Pandavas escaped through the tunnel. Purochana and those six burned in the fire.

The news that reached Duryodhana was that the Pandavas had burned to death. But in truth the trap set by the plotter caught his own agent. The Pandavas not only escaped; thereafter, under dharma's protection, they grew, married Draupadi and gained great military power.

This was an episode in which dharma itself planned the ruin of Duryodhana, who planned the ruin of others. It stands as the first chapter of 'soozhin aram soozhum soozhndhavan kedu'.