Kural 383 · தூங்காமை கல்வி துணிவுடைமை இம்மூன்றும்

விபீஷணனை ஏற்ற இராமன்

வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் இராமனின் துணிவான முடிவு ஒன்று சொல்லப்படுகிறது. இலங்கையில் இராவணனுக்குப் புத்திமதி கூறிய விபீஷணன், அவனால் அவமானப்படுத்தப்பட்டு வெளியேற்றப்பட்டான். அவன் தன் நான்கு அமைச்சர்களுடன் கடலைக் கடந்து இராமனின் படை முகாமுக்கு வந்து, 'நான் இராவணனின் தம்பி; அறத்துக்காக உம்மிடம் அடைக்கலம் புக வந்தேன்' என்று வானில் நின்றபடி கூறினான்.

வானரத் தலைவர்கள் சந்தேகப்பட்டனர். சுக்ரீவன், 'இவன் இராவணனின் தம்பி; ஒற்றனாக இருக்கலாம்; ஏற்க வேண்டாம்' என்றான். வேறு சிலரும் எச்சரித்தனர். இராமன் அனைவரின் கருத்துக்களையும் பொறுமையாகக் கேட்டார். கற்றறிந்த அமைச்சர்கள், படைத் தலைவர்கள், ஜாம்பவான், அங்கதன் ஆகியோரிடம் தனித்தனியே கருத்துக் கேட்டார்.

அனுமன் மட்டுமே விபீஷணனின் பேச்சில் உண்மையைக் கண்டான். அவனது தோற்றம், சொற்கள், பணிவு எல்லாம் நேர்மையைக் காட்டுகின்றன என்று தெளிவாகக் கூறினான். இராமன் அனைவரையும் கேட்ட பின் தன் முடிவை உறுதியாக அறிவித்தான்: 'அடைக்கலம் தேடி வந்தவனை நான் கைவிட மாட்டேன். இராவணனே வந்து சரணடைந்தாலும் அவனுக்கும் அடைக்கலம் தருவேன்.'

அந்த முடிவில் இராமனின் மூன்று பண்புகள் வெளிப்பட்டன. தூங்காமை: அவன் ஒரு புதியவரின் வருகையைக் கவனமாக ஆராய்ந்தான். கல்வி: ஆலோசனை செய்து, அறநூல்களின் கருத்தையும் நினைவுகூர்ந்தான்; புறாவும் வேடனும் என்ற பழங்கதையையும் எடுத்துக்காட்டினான் என்று மரபு கூறுகிறது. துணிவு: ஐயங்களுக்கு நடுவிலும் உறுதியாக முடிவு எடுத்தான்.

அந்த முடிவு பின்னர் போரின் போக்கையே மாற்றியது. இலங்கையின் அரண்கள், படை அமைப்பு, இராவணனின் வலிமை, பலவீனங்கள் பற்றிய விபீஷணனின் அறிவு இராமனுக்குப் பெரிதும் உதவியது. இறுதியில் இராவணன் வீழ்ந்தபின் விபீஷணனே இலங்கையின் அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டான்.

இராமன் ஒருவனின் சொல்லை அப்படியே ஏற்கவும் இல்லை, அச்சத்தால் மறுக்கவும் இல்லை. அவன் விழிப்புடன் ஆராய்ந்தான், கற்றதைப் பயன்படுத்தினான், துணிவுடன் முடிவு செய்தான்.

இதுவே வள்ளுவர் கூறும் நிலமாள்பவர்க்கு நீங்கா மூன்று பண்புகள்.

இங்கே இராமனின் விழிப்பு, வால்மீகி இராமாயணம் காட்டும் அவனது கற்றறிந்த நிதானம், இறுதியில் முடிவெடுத்த துணிவு ஆகிய மூன்றும் ஒன்றாகத் தெரிகின்றன. அமைச்சர்களின் மாறுபட்ட கருத்துகளைக் கேட்டபின்னும் தானே முடிவு செய்தது தலைமையின் துணிவுக்குச் சான்று. இத்தகைய தலைமையே பகைவனின் தம்பியையும் நம்பி ஏற்கும் பெருமனதைத் தருகிறது.

Rama Accepts Vibhishana

In the Yuddha Kanda of Valmiki's Ramayana, one of Rama's decisive choices is described. In Lanka, Vibhishana, who had given Ravana good counsel, was insulted and driven out. With four ministers he crossed the sea and reached Rama's camp and, standing in the sky, said, 'I am Ravana's brother. I have come to take refuge in you for the sake of dharma.'

The vanara chiefs were suspicious. Sugriva said, 'He is Ravana's brother, he may be a spy. Do not accept him.' Others also warned. Rama listened patiently to all opinions. He asked for views separately from the learned ministers, the commanders, Jambavan and Angada.

Only Hanuman saw truth in Vibhishana's speech. He explained clearly that his appearance, words and humility all showed sincerity. After hearing everyone Rama announced his decision firmly: 'I will never abandon one who comes seeking refuge. Even if Ravana himself came and surrendered, I would grant him refuge.'

In that decision three qualities of Rama came out. Wakefulness: he looked carefully into the arrival of a stranger. Learning: he consulted and recalled the teachings of the scriptures; tradition says he even cited the old tale of the dove and the hunter. Decisiveness: he decided firmly even amid doubts.

That decision later changed the course of the war. Vibhishana's knowledge of Lanka's defences, its army arrangements and Ravana's strengths and weaknesses helped Rama greatly. After Ravana fell, Vibhishana himself was crowned king of Lanka.

Rama neither accepted a person's word blindly nor rejected it out of fear. He examined with alertness, applied what he had learned, and decided with courage.

These are the three qualities which, as Valluvar says, must never leave one who rules.