Kural 547 · இறைகாக்கும் வையகம் எல்லாம் அவனை

புறாவுக்காக உடல் தந்த சிபி

மகாபாரதம், வன பர்வத்திலிருந்து: சிபிச் சக்கரவர்த்தி என்ற அரசன் அறத்துக்கும் கருணைக்கும் பெயர் பெற்றவன். அவன் குடிகளைத் தன் குழந்தைகளைப்போல் காத்தான். அவன் புகழைக் கேட்ட தேவர்கள், அவன் உறுதியைச் சோதிக்க முடிவு செய்தனர். அக்னி புறாவின் வடிவிலும், இந்திரன் பருந்தின் வடிவிலும் வந்தனர்.

புறா பருந்துக்குப் பயந்து சிபியின் மடியில் வந்து அடைக்கலம் புகுந்தது. சிபி அதை அணைத்துக்கொண்டான். உடனே பருந்து வந்து, "அரசே, அந்தப் புறா என் உணவு. நான் பசியால் வாடுகிறேன். அதை என்னிடம் கொடு" என்றது. சிபி, "அடைக்கலம் புகுந்த உயிரைக் கைவிடுவது அரசனுக்கு அழகன்று" என்றான்.

பருந்து வாதிட்டது: "நீ புறாவைக் காத்தால் நான் பசியால் இறப்பேன். என் உயிரும் உயிர்தானே?" சிபி இரு உயிர்களையும் காக்க வழி தேடினான். "புறாவின் எடைக்குச் சமமான சதையை என் உடலிலிருந்து தருகிறேன்" என்றான். பருந்து ஒப்புக்கொண்டது.

தராசு கொண்டு வரப்பட்டது. ஒரு தட்டில் புறா, மறு தட்டில் சிபி தன் உடலிலிருந்து அறுத்த சதை. எவ்வளவு வைத்தாலும் புறாவின் தட்டே கனத்தது. இறுதியில் சிபி தானே தராசில் ஏறி அமர்ந்தான். அவனுடைய உறுதியைக் கண்ட தேவர்கள் தம் உருவம் காட்டி வணங்கினர். அவனுடைய காயங்கள் ஆறின.

அறத்தை முழுமையாகக் காத்த சிபியை அறமே காத்தது. அவன் புகழ் இன்றும் நிலைத்திருக்கிறது. உலகைக் காக்கும் அரசனை, குறையில்லாமல் செய்த நீதியே காக்கும் என்ற குறளின் சான்று இந்தக் கதை.

சிபியின் செயலை அறிந்த குடிகள் அவனைத் தந்தையாகவே கருதினர். அவனுக்கு ஒரு துன்பம் என்றால் நாடே துடித்தது. அவன் உடல் வருந்தியபோது அரண்மனை மட்டுமன்றி ஊர் முழுவதும் பிரார்த்தனை செய்தது. இதுவே நீதி தரும் காவல். எந்தப் படையும் இத்தகைய அன்பான காவலைத் தர முடியாது. மற்ற அரசர்களும் சிபியை நண்பனாக மதித்தனர்; அவன் நாட்டை எவரும் தாக்க நினைக்கவில்லை. நீதி அவனுக்குக் கோட்டையாகவும் கவசமாகவும் நின்றது. தேவர்களே அவனைச் சோதித்து வணங்கிய பிறகு அவனுக்குத் தீங்கு நினைக்க யாருக்குத் துணிவு வரும்?

இதனால் சிபி இன்றும் நீதியின் அடையாளமாகப் போற்றப்படுகிறார். அவருடைய பெயரைச் சொன்னாலே அடைக்கலம் காக்கும் அறம் நினைவுக்கு வருகிறது. குடிகள் தம் பிள்ளைகளுக்கு இக்கதையைச் சொல்லி அறம் வளர்த்தனர்.

Shibi Who Gave His Flesh for a Dove

From the Mahabharata, Vana Parva: King Shibi Chakravarti was famed for dharma and compassion. He protected his subjects as his own children. Hearing his fame, the devas decided to test his firmness. Agni came in the form of a dove and Indra in the form of a hawk.

The dove, fearing the hawk, came and took refuge in Shibi's lap. Shibi embraced it. Soon the hawk came and said, "O king, that dove is my food. I am suffering with hunger. Give it to me." Shibi said, "To abandon a life that has taken refuge does not befit a king."

The hawk argued: "If you protect the dove, I shall die of hunger. Is my life not a life too?" Shibi searched for a way to save both lives. "I shall give from my own body flesh equal to the weight of the dove," he said. The hawk agreed.

A balance was brought. On one pan the dove, on the other the flesh Shibi cut from his body. However much he placed, the dove's pan stayed heavier. Finally Shibi himself climbed and sat on the scale. Seeing his firmness, the devas revealed their forms and bowed. His wounds healed.

Dharma itself protected Shibi, who had kept dharma completely. His fame endures even today. This story is the proof of the verse: the king who protects the world is protected by justice done without lapse.