Kural 636 · மதிநுட்பம் நூலோடு உடையார்க்கு அதிநுட்பம்

குறள் 636 · அமைச்சு · The Office of Minister of state

மதிநுட்பம் நூலோடு உடையார்க்கு அதிநுட்பம்யாவுள முன்நிற் பவை.

Madhinutpam Noolotu Utaiyaarkku Adhinutpam / Yaavula Munnir Pavai

What is there that is too subtle for men who add knowledge of books unto natural intelligence?V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

இயல்பான நுண்ணறிவும் நூலறிவும் ஒருசேர உடையவர்க்கு, மிக நுட்பமாய் எதிர் நின்று தடுப்பவை எவை உள்ளன?

Meaning

For those who have natural subtlety of mind together with book learning, what is there so subtle as to stand in their way?

சொற்பொருள் Word by word

மதிநுட்பம்: இயல்பான நுண்ணறிவு
நூலோடு: நூலறிவோடு
உடையார்க்கு: உடையவர்க்கு
அதிநுட்பம்: மிக நுட்பமானவை
யாவுள: எவை உள்ளன
முன்நிற்பவை: எதிர்த்து நிற்பவை

விளக்கம்

அறிவு இருவகைப்படும் என்று வள்ளுவர் இங்கே குறிப்பிடுகிறார். ஒன்று பிறவியிலேயே அமையும் நுண்ணறிவு, 'மதிநுட்பம்'. மற்றொன்று கற்றலால் வரும் நூலறிவு. ஒருவனிடம் இவ்விரண்டும் சேர்ந்தால் அவனுக்கு எதுவும் மறைவாக இருக்காது; எந்தச் சிக்கலும் புரியாததாக இருக்காது என்பது குறளின் கருத்து. 'அதிநுட்பம் யாவுள முன்நிற்பவை' என்பது மிக நுட்பமான சிக்கல்களில் எது அவர்கள் முன் நிற்க முடியும் என்ற வினா.

இயல்பான அறிவு மட்டும் இருந்தால் அது வழி தவறலாம். அதற்குக் கல்வி என்ற பயிற்சி வேண்டும். கல்வி மட்டும் இருந்தால் அது வெற்றுச் சுமையாகலாம். அதற்கு இயல்பான மதிநுட்பம் என்ற கூர்மை வேண்டும். ஒன்று வாளின் கூர்மை; மற்றொன்று அதைப் பயன்படுத்தும் பயிற்சி. இரண்டும் சேர்ந்தால் மட்டுமே அது வெற்றியைத் தரும்.

உரையாசிரியர்கள் 'நூல்' என்பதற்கு அரசியல், அறநூல் முதலியவற்றை எடுத்துக்கொள்கின்றனர். அமைச்சனுக்கு அரசியல் நூல்களில் தேர்ச்சி வேண்டும் என்பதே அவர்கள் பார்வை. இன்றைய உலகில் நாம் அதைத் தொழில் அறிவு, சட்ட அறிவு, சமூக அறிவு என்று விரிவாகக் கொள்ளலாம்.

இந்தக் குறள் கல்வியின் மதிப்பைச் சொல்வதோடு, இயல்பு அறிவையும் போற்றுகிறது. கற்றவன் மட்டுமல்ல, கூர்ந்து நோக்கி சிந்திக்கும் ஆற்றல் உள்ளவனும் அமைச்சனாகலாம். அந்த ஆற்றலை வளர்ப்பதும் நம் கடமை.

இயல்பறிவையும் நூலறிவையும் இரு சக்கரங்களாக நினைத்துப் பார்க்கலாம். ஒரு சக்கரம் மட்டும் உள்ள வண்டி முன்னேற முடியாது. இரண்டும் சம அளவில் உருண்டால் மட்டுமே வண்டி விரைவாகவும் நேராகவும் செல்லும். வள்ளுவர் இரு சக்கரங்களையும் ஒருசேர மதிக்கிறார்.

நம் பள்ளிகளில் மதிப்பெண் பெறுவதையே கல்வியாகக் கருதுவோர் உண்டு. இக்குறள் அதற்கு மாறாக, நூலறிவு சிந்தனைத் திறனோடு இணைந்தால்தான் முழுமை பெறும் என்று நினைவூட்டுகிறது.

நாமும் புத்தகம் படிப்பதோடு நிற்காமல், நம் அன்றாட அனுபவங்களைக் கூர்ந்து ஆராய்ந்து சிந்திக்கப் பழகலாம். அப்போது கற்றல் வாழ்க்கையோடு இணைந்து நுட்பமாகிறது.

Explanation

Valluvar here says that there are two kinds of knowledge. One is the subtle intelligence that comes at birth, 'mathinutpam'. The other is book knowledge that comes by learning. When one has both, nothing remains hidden from him and no problem is beyond him. 'Athinutpam yaavula munnirpavai' asks which of the subtlest problems can stand before them.

Natural intelligence alone may go astray. It needs the discipline of learning. Learning alone may become an empty load. It needs the sharpness of natural subtlety. One is the edge of the sword, the other the training to use it. Only both together bring victory.

Commentators take 'nool' to mean works on politics and ethics. They hold that the minister must be proficient in political texts. In today's world we can widen it to professional, legal and social knowledge.

The verse prizes learning and also honours natural intelligence. Not only the learned but one with the power to observe and reflect keenly can be a minister. It is our task also to grow that power.

We may think of natural intelligence and book learning as two wheels. A cart with one wheel cannot move forward. Only when both roll together does it go fast and straight. Valluvar honours both wheels alike.

We too, instead of stopping at reading books, can practise closely examining and reflecting on our daily experiences. Then learning joins life and becomes subtle.

கதை

யட்சனின் கேள்விகளுக்கு யுதிஷ்டிரனின் விடைகள்

மகாபாரதத்தின் வன பருவத்தில் யட்ச பிரசன்னம் என்ற அரிய நிகழ்வு வருகிறது. பாண்டவர்கள் வனவாசத்தின் இறுதியில் தாகத்தால் வாடினர். நகுலன் நீர் கொண்டு வரச் சென்று ஒரு குளத்தை அடைந்தான். அங்கிருந்த யட்சன், 'என் கேள்விகளுக்கு விடை சொல்லிய பின் நீர் அருந்து' என்று தடுத்தான். நகுலன் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் குடித்து மயங்கி வீழ்ந்தான். சகாதேவன், அர்ஜுனன், வீமன் ஆகியோரும் இவ்வாறே வீழ்ந்தனர்.

கடைசியில் யுதிஷ்டிரன் அங்கே வந்து தம்பிகள் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டான். யட்சனின் குரலைக் கேட்டு, 'உன் கேள்விகளைக் கேள்; நான் விடை சொல்கிறேன்' என்றான். யட்சன் பல கேள்விகளைக் கேட்டான். அவற்றுள் சில நுட்பமானவை: 'பூமியை விடப் பெரியது எது? வானை விட உயர்ந்தது எது? காற்றை விட வேகமானது எது? புல்லை விடப் பலர் எண்ணிக்கை எது?'

யுதிஷ்டிரன் அமைதியாகச் சிந்தித்து விடை கூறினான்: 'பூமியை விடப் பெரியது தாய்; வானை விட உயர்ந்தது தந்தை; காற்றை விட வேகமானது மனம்; புல்லை விடப் பலவானது கவலை.' மற்றொரு கேள்வி: 'உலகில் மிகப் பெரிய ஆச்சரியம் எது?' யுதிஷ்டிரன் சொன்னான்: 'நாள்தோறும் உயிர்கள் இறப்பதைக் கண்டும் மற்றவர்கள் தாங்கள் என்றும் வாழ்வோம் என்று எண்ணுவதே ஆச்சரியம்.' இது நூலறிவோடு வாழ்க்கை அனுபவத்தையும் காட்டும் விடை.

மற்றொரு கேள்வி: 'எது வழி?' அவன் சொன்னான்: 'வேதங்கள் மாறுபடுகின்றன; ஸ்மிருதிகள் மாறுபடுகின்றன; முனிவர்கள் எல்லோரும் ஒரே கருத்தைச் சொல்வதில்லை; தர்மத்தின் உண்மை குகையில் மறைந்துள்ளது; பெரியோர் சென்ற வழியே வழி.' இது இயல்பான அறிவும் நூலறிவும் இணைந்த நிதானமான விடை.

யட்சன் மகிழ்ந்து, 'உன் தம்பிகளில் ஒருவனை உயிர்ப்பிக்கிறேன்; யாரை?' என்று கேட்டான். யுதிஷ்டிரன் நகுலனைத் தேர்ந்தான். காரணம்: 'குந்திக்கு ஒரு மகன் நான் இருக்கிறேன்; மாத்ரிக்கும் ஒரு மகன் உயிரோடு இருக்க வேண்டும்.' இந்த நீதியைக் கண்டு யட்சன் அனைவரையும் உயிர்ப்பித்தான்; அவன் தர்மதேவன் என்று பாரம்பரியம் கூறுகிறது.

யுதிஷ்டிரன் எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் விடை சொன்ன பிறகு யட்சன், 'நீ தர்மராஜன்தான்' என்று பாராட்டினான் என்று கதை முடிகிறது. கற்றறிதலும் கூர்ந்து சிந்தித்தலும் இணைந்தபோது அவனுக்கு உயிரிழப்புக்கு அருகில் இருந்த தம்பிகளும் மீண்டும் உயிர் பெற்றனர்.

இந்த நிகழ்வில் யுதிஷ்டிரனின் மதிநுட்பமும் நூலறிவும் இணைந்து தடையை வென்றன. 'மதிநுட்பம் நூலோடு உடையார்க்கு அதிநுட்பம் யாவுள முன்நிற்பவை' என்பதன் உயிர் உதாரணம் இது.

A story

Yudhishthira's Answers to the Yaksha

In the Vana Parva of the Mahabharata comes the rare event called Yaksha Prashna. At the end of their forest exile the Pandavas were tormented by thirst. Nakula went to fetch water and reached a pond. A yaksha there stopped him: 'Drink after answering my questions.' Nakula ignored it, drank and fell unconscious. Sahadeva, Arjuna and Bhima fell likewise.

At last Yudhishthira came there and saw his brothers lying fallen. Hearing the yaksha's voice he said, 'Ask your questions; I will answer.' The yaksha asked many questions, some subtle: 'What is heavier than earth? What is higher than the sky? What is swifter than the wind? What is more numerous than grass?'

Yudhishthira thought calmly and replied: 'Heavier than earth is the mother; higher than the sky is the father; swifter than wind is the mind; more numerous than grass are cares.' Another question: 'What is the greatest wonder in the world?' Yudhishthira said, 'Seeing beings die every day, the rest think they will live for ever. That is the wonder.' This answer shows life experience along with book learning.

Another question: 'What is the path?' He said, 'The Vedas differ; the Smritis differ; the sages do not all say one thing; the truth of dharma is hidden in a cave; the path is the one the great have gone.' This is a measured answer joining natural intelligence and learning.

The yaksha, pleased, said, 'I shall revive one of your brothers; whom?' Yudhishthira chose Nakula. His reason: 'Kunti has one son, myself, living; Madri too must have one son alive.' Seeing this fairness the yaksha revived them all; tradition says he was Dharmadeva.

Here Yudhishthira's natural subtlety and learning together overcame the obstacle. This is the living example of 'mathinutpam noolodu udaiyaarkku athinutpam yaavula munnirpavai'.

சிந்தனைக்கு

என் இயல்பான சிந்தனைத் திறனையும் நூலறிவையும் சேர்த்து இன்று எந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்கலாம்?

To reflect on

What problem can I solve today by joining my own reflection with what I have learned?