Kural 663 · கடைக்கொட்கச் செய்தக்க தாண்மை இடைக்கொட்கின்

அஞ்ஞாதவாசத்தில் பாண்டவர்

மகாபாரதத்தின் விராட பருவம் பாண்டவர்களின் மறைவு வாழ்வைக் கூறுகிறது. சூதாட்டத்தில் தோற்ற பாண்டவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ்ந்தனர். பதின்மூன்றாம் ஆண்டு அவர்கள் எவரும் அறியாமல் மறைந்து வாழ வேண்டும்; அடையாளம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால் மீண்டும் பன்னிரண்டு ஆண்டு வனவாசம் என்பது நிபந்தனை. தர்மபுத்திரன் நிபந்தனையை உறுதியாகக் கடைப்பிடிக்கத் தீர்மானித்தான்.

ஆயுதங்களை ஒரு வன்னி மரத்தில் கட்டி மறைத்துவிட்டு, ஐவரும் திரௌபதியும் விராட மன்னனின் அரண்மனையில் வெவ்வேறு பணிகளில் சேர்ந்தனர். தர்மபுத்திரன் சங்கன் என்ற பெயரில் சூதாட்ட நண்பனாகவும், பீமன் வல்லபன் என்ற சமையற்காரனாகவும், அர்ஜுனன் பிருஹந்நளை என்ற பெயரில் இளவரசியின் நடன ஆசிரியராகவும், நகுலன், சகாதேவன் குதிரை மற்றும் பசு காப்பாளராகவும், திரௌபதி சைரந்திரி என்ற பணிப்பெண்ணாகவும் இருந்தனர்.

அந்த ஆண்டு முழுவதும் அவர்கள் தம் ஆற்றலை வெளிக்காட்டாமல் இருந்தனர். கீசகன் திரௌபதிக்கு இடையூறு செய்தபோது பீமன் இரகசியமாக அவனை அழித்தான்; அப்படியும் தன்னை வெளிப்படுத்தவில்லை. ஆண்டு முடியும் தறுவாயில் கௌரவர் மன்னனின் பசுக்களைக் கவர்ந்தபோதுதான் அர்ஜுனன் தன் வில்லை எடுத்து எதிரிகளை வென்றான். அப்போது ஆண்டு நிறைவுற்றிருந்தது.

இந்த மறைவு ஆண்டு பாண்டவர்களுக்கு ஒரு பயிற்சிக் காலமாகவும் அமைந்தது. தன்னடக்கம், பிறருக்குப் பணிவிடை, காத்திருப்பு ஆகியவற்றை அவர்கள் அன்று கற்றனர். அந்தப் பாடங்கள் பின்னர் போர்க் களத்திலும் அவர்களுக்கு உதவின.

விராட நாட்டு மக்கள் தம் அரண்மனையில் தங்கியிருந்த அந்த ஐவரின் உண்மை நிலையை அறிந்தபோது வியந்து போற்றினர். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தம் தகுதிக்குக் குறைவான பணிகளையும் பொறுமையோடு செய்ததே அவர்களது உறுதிக்குச் சான்று.

இந்த ஆண்டில் அவர்கள் பொறுமையை முக்கிய ஆயுதமாகக் கொண்டனர். ஒவ்வொருவரும் தம் தனித்திறமையை அடக்கி, சொல்லையும் நடையையும் புதிய வேடத்துக்கு ஏற்ப மாற்றிக் கொண்டனர். பகைவர்கள் ஒற்றர்களை அனுப்பித் தேடியும் அவர்களை அடையாளம் காண முடியவில்லை. நிபந்தனை முடியும் தருணம் வரை மறைவை உறுதியாகக் காத்ததே பாண்டவர்களுக்குப் பின்னால் வெளிப்படும் உரிமையை வழங்கியது. அதிகம் பேசாமல் கவனத்துடன் செயல்படும் பயிற்சியின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு இது.

திட்டம் முடியும் வரை மறைத்துக் காத்தது பாண்டவர்களுக்கு நிம்மதியான வெளிப்பாட்டைத் தந்தது. இடையில் வெளிப்பட்டிருந்தால் மீண்டும் வனவாசம் என்ற நீக்க முடியாத துன்பம் வந்திருக்கும். இதுவே 'எற்றா விழுமம்'.

The Pandavas in Hiding

The Virata Parva of the Mahabharata tells of the Pandavas' year in hiding. Having lost at dice, the Pandavas lived twelve years in the forest. In the thirteenth year they had to live unrecognised; if discovered, they would have to go back to the forest for another twelve years. Yudhishthira resolved to keep the condition firmly.

They tied their weapons in a shami tree and hid them, and the five brothers and Draupadi joined the household of King Virata in different roles. Yudhishthira served as Kanka, a companion at dice; Bhima as Vallabha the cook; Arjuna as Brihannala, dance teacher to the princess; Nakula and Sahadeva as keepers of horses and cattle; and Draupadi as the maid Sairandhri.

Throughout that year they did not reveal their strength. When Kichaka harassed Draupadi, Bhima destroyed him in secret, and even then did not reveal himself. Only at the year's close, when the Kauravas raided the king's cattle, did Arjuna take up his bow and defeat the raiders. By then the year was complete.

For that year each of them held back his special skill and changed speech and manner to suit the new role; enemy spies searched and could not know them.

Keeping the plan hidden until its end allowed the Pandavas to be revealed in peace. Had they been exposed midway, a return to the forest, a hardship not easily removed, would have followed. This is 'erra vizhumam'.