முழவின் முகம் உலர்ந்துபோக, முறைப்படி ஆடி முடிந்த விழாக்களத்தில் கைவிடப்பட்ட பாவை போல, நேற்றுக் கூடியவர்களின் புதிய அழகைக் கவர்ந்துவிட்டு, இன்று புதிதாக வரும் மகளிரின் மென்மையான தோள்களைப் பெறச் செல்வாயாக, பெருமானே! உன் பரத்தை சிறக்கட்டும்! பலர் பழிப்பதற்கு நாணி, விரைந்து அங்குசத்தால் குத்திப் பாகர் வருத்த, தன் கையில் வைத்த உணவைத் தன் உடம்பிலேயே தேய்த்துக்கொள்ளும் வெறுப்புற்ற யானையின் கவளம் போல, நீ அடைந்த மிகப் பெரிய துன்பத்தைக் கண்டு மகிழ்வேன். மனையில் அமைதியான உறக்கமும் எனக்குக் கூடும்.
Meaning
Like a doll left behind in a festival ground after the dances are over and the drumheads have gone slack, you steal the fresh beauty of the women you held yesterday and go off to win the soft shoulders of the women who come today. Go, my lord! May your mistress prosper! Ashamed of what so many people say, you are like a sulking elephant that, when its keepers goad it hard, rubs the food in its trunk all over its own body instead of eating it. I will be glad to see how great your trouble has become. And I will sleep peacefully at home.
சொற்பொருள் Word by word
முழவு
drum
புலர்ந்து
having gone dry, slack
பாவை
doll
நெருநை
yesterday
வெளவி
stealing
பழித்தல்
blaming
காழ்
goad
கசிந்தவர்
the keepers
முனியுடை
sulking
கவளம்
mouthful of food
விளக்கம்
ஓரம்போகியார் பாடல். பரத்தையிடம் சென்று திரும்பிய தலைவனுக்குத் தோழி (அல்லது தலைவி) வாயில் மறுப்பது. விழா முடிந்ததும் கைவிடப்படும் பாவை போலப் பரத்தையரை அவன் மாற்றி மாற்றிக் கைவிடுகிறான் என்று சாடுகிறாள்.
சினத்தால் உணவைத் தன்மேலேயே தேய்த்துக்கொள்ளும் யானை, தன் தவறால் தானே துன்புறும் தலைவனுக்கு உவமை. 'மனையில் அமைதியாக உறங்குவேன்' என்ற முடிவில், சினத்தைத் தாண்டிய ஒரு அமைதியும் உள்ளது.
Explanation
A poem by Orampokiyar. The friend (or the heroine) refuses entry to the hero who has come back from the other women. She scorns him for discarding one mistress after another, like a doll thrown aside when the festival ends.
The sulking elephant that smears its food over itself is an image of a man who suffers from his own faults. The closing line, 'I will sleep peacefully at home', has a calm that goes beyond anger.
கதை
மருதம் · ஓரம்போகியார்
பரத்தையிற் பிரிந்த தலைமகனைத் தோழி தலைமகள் குறிப்பறிந்து வாயில் மறுத்தது தலைமகள் ஊடிச் சொல்லியதூஉம் ஆம்
சிந்தனைக்கு
தன் தவறால் வரும் துன்பம் தன்னையே வருத்தும்.
To reflect on
The trouble we bring on ourselves falls on our own heads.
