Ainkurunuru · 500 பாடல்கள்
ஐந்நூறு குறுந்தொகைப் பாடல்கள் — ஐம்பது "பத்து"களாக, பத்துப் பத்தாகத் தொடுக்கப்பட்டது. சேர மன்னன் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறைக்காகத் தொகுக்கப்பட்டது.
Five hundred short love poems, strung in fifty tens — compiled for the Chera king Yanaikkatsey Mantaran Cheral Irumporai.
ஐங்குறுநூறு எட்டுத்தொகையின் மூன்றாம் நூல்; பெயருக்கு ஏற்ப ஐந்நூறு பாடல்கள். ஒவ்வொரு பத்துப் பாடல்களும் ஒரு "பத்து" — புனலாட்டுப் பத்து, ஞாழற் பத்து, மஞ்ஞைப் பத்து, பாசறைப் பத்து என — ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு தனிப் பெயர் உண்டு.
இந்நூலைக் கூடலூர் கிழார் சேர மன்னன் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறைக்காகத் தொகுத்ததாக மூல ஏடு கூறுகிறது. மரபில் ஐந்து பகுதிகளும் ஐவர் பாடியதாகச் சொல்லப்படுகிறது.
இப்பதிப்பில் 129, 130 ஆம் பாடல்கள் "கிடைக்காத பாடல்" என்று மூல ஏட்டிலேயே குறிக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றின் இடத்தில் அதைச் சொல்லும் ஒரு வரி மட்டும் வைக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் இருபது பாடல்களுக்கு மூல ஏட்டில் பத்துத் தலைப்பு தரப்படவில்லை.
Ainkurunuru is the third of the Eight Anthologies and, as its name says, holds five hundred poems. Every ten poems form a "pathu" — the Bathing Ten, the Jasmine Ten, the Peacock Ten, the War-camp Ten — each with its own name.
The etext says Koodalur Kizhar compiled it for the Chera king Yanaikkatsey Mantaran Cheral Irumporai; tradition assigns its five parts to five poets.
In this edition poems 129 and 130 are marked "கிடைக்காத பாடல்" (poem not available) and carry only that line. The etext gives no decade heading for the first twenty poems.
ஒவ்வொரு பத்தும் ஒரு காட்சி: மணலில் புனல் ஆடும் மகளிர், ஞாழல் மரத்தடியில் காத்திருக்கும் தலைவி, மயில்கள் ஆடும் மலைச்சாரல், போருக்குச் செல்லும் தலைவனின் பாசறை. பத்துப் பாடல்கள் சேர்ந்து ஒரு முழு நிலத்தையும் அதன் மனநிலையையும் கட்டி எழுப்புகின்றன.
Each ten is a single scene: women playing in the water, a heroine waiting under a jasmine tree, peacocks on a hillside, a war camp where the hero has gone. Ten poems together build one landscape and one mood.
பத்துப் பத்தாகத் தொகுத்தது வெறும் ஒழுங்கு அன்று: ஒரே கருப்பொருளைப் பத்து குரல்களில் கேட்பது ஒரு பாடல் போலவே ஒலிக்கிறது.
Arranging the poems in tens is not mere order: hearing one theme in ten voices sounds like a single song.
