பரிபாடல் 2 · திருமால்

— திருமாலின் பெருமை —— ஊழிகளின் தோற்றம் —தொல் முறை இயற்கையின் மதிய... ..... ... மரபிற்று ஆக,பசும் பொன்னுலகமும் மண்ணும் பாழ்பட,விசும்பில் ஊழி ஊழ்ஊழ் செல்லக்,கரு வளர் வானத்து இசையின் தோன்றி,உரு அறிவாரா ஒன்றன் ஊழியும்;உந்து வளி கிள்ர்ந்த ஊழ்ஊழ் ஊழியும்;செந் தீச்சுடரிய ஊழியும்; பனியடுதண் பெயல் தலைஇய ஊழியும்; அவையிற்றுஉள் முறை வெள்ளம் மூழ்கி ஆர்தருபு,மீண்டும் பீடு உயர்பு ஈண்டி, அவற்றிற்கும்உள்ளீடு ஆகிய இரு நிலத்து ஊழியும்;நெய்தலும், குவளையும், ஆம்பலும், சங்கமும்,மை இல் கமலமும், வெள்ளமும், நுதலியசெய் குறி ஈட்டம் கழிப்பிய வழிமுறை-— வராக கற்பம் —கேழல் திகழ்வரக் கோலமொடு பெயரியஊழி ஒருவினை உணர்த்தலின், முதுமைக்குஊழி யாவரும் உணரா;ஆழி முதல்வ! நிற் பேணுதும், தொழுதும்— திருமாலின் நிலைகள் —நீயே, ‘வளையடி புரையும் வாலியோற்கு அவன்இளையன்‘ என்போர்க்கு இளையை ஆதாம்,‘புதை இருள் உடுக்கைப் பொலம் பனைக்கொடியோற்குமுதியை என்போர்க்கு முதுமை தோன்றலும்,வடு இல் கொள்கையின் உயர்ந்தோர் ஆய்ந்தகெடு இல் கேள்வியுள் நடு ஆகுதலும்,இந் நிலைத் தெரி பொருள் தேரின், இந் நிலைநின் நிலைத் தோன்றும் நின் தொல் நிலைச்சிறப்பே.— திருமாலின் சிறப்பு —ஓங்கு உயர் வானின் வாங்கு வில் புரையும்பூண் அணி கவைஇய ஆர் அணி நித்திலநித்தில மதாணி அத்தகு மதி மறுச்செய்யோள் சேர்ந்த நின் மாசு இல் அகலம்-வளர் திரை மண்ணிய கிளர் பொறி நாப்பண்வை வால் மருப்பின் களிறு மணன் அயர்பு‘புள்ளி நிலனும் புரைபடல் அரிது‘ எனஉள்ளுநர் உரைப்போர் உரையடு சிறந்தன்று— படைச் சிறப்பு —ஒடியா உள்ளமொடு உருத்து, ஒருங்கு உடன் இயைந்து,இடி எதிர் கழறும்-கால் உறழ்பு எழுந்தவர்கொடி அறுபு இறுபு, செவி செவிடு படுபு,முடிகள் அதிர, படிநிலை தளர,நனி முரல் வளை முடி அழிபு, இழிபு,தலை இறுபு தாரொடு புரள-நிலை தொலைபு, வேர், தூர், மடல்,குருகு, பறியா நீள் இரும் பனைமிசைப்பல பதினாயிரம் குலை தரை உதிர்வபோல்-நில்லாது, ஒருமுறை கொய்பு கூடி,ஒருங்கு உருண்டு, பிளந்து, நெரிந்து, உருள்பு சிதறுபு,அளறு சொரிபு, நிலம் சோர,சேரார் இன் உயிர் செகுக்கும்-போர் அடு குரிசில்! நீ ஏந்திய படையே:ஒன்னார் உடங்கு உண்ணும் கூற்றம் உடலே;பொன் ஏர்பு அவிர் அழல் நுடக்கு அதன் நிறனே.— திருமால் திருமேனியின் ஒளி முதலிய சிறப்புக்கள் —நின்னது திகழ் ஒளி சிறப்பு இருள் திருமணி;கண்ணே, புகழ்சால் தாமரை அலர் இணைப் பிணையல்;வாய்மை, வயங்கிய வைகல்; சிறந்தநோன்மை நாடின், இரு நிலம்; யாவர்க்கும்,சாயல் நினது, வான் நிறை-என்னும்நா வல் அந்தணர் அரு மறைப் பொருளே:அவ்வும் பிறவும் ஒத்தனை; உவ்வும்எவ் வயினோயும் நீயே.உருவமும், உணவும், வெளிப்பாடும்செவ்வாய் உவணத்து உயர் கொடியோயே!கேள்வியுள் கிளந்த ஆசான் உரையும்,படி நிலை வேள்வியுள் பற்றி ஆடு கொளலும்,புகழ் இயைந்து இசை மறை உறு கனல் முறை மூட்டித்திகழ் ஒளி ஒண் சுடர் வளப்பாடு கொளலும்,நின் உருபுடன் உண்டி;பிறர் உடம்படுவாராநின்னொடு புரையஅந்தணர் காணும் வரவு.— பல் புகழும் பரவலும் —வாயடை அமிர்தம் நின் மனத்தகத்து அடைத்தர,மூவா மரபும் ஓவா நோன்மையும்சாவா மரபின் அமரர்க்காச் சென்ற நின்... ... ... மரபினோய் நின் அடிதலை உற வணங்கினேம், பல் மாண் யாமும்;கலி இல் நெஞ்சினேம் ஏத்தினேம் வாழ்த்தினேம்,கடும்பொடும் கடும்பொடும் பரவுதும்-‘கொடும்பாடு அறியற்க, எம் அறிவு!‘ எனவே