கொல்லாமை

வசு உபரிசரனும் வேள்வியும்

மகாபாரதத்தின் சாந்தி பர்வம் உபரிசர வசு என்ற அரசனின் கதையைச் சொல்கிறது. அவன் சேதி நாட்டு மன்னன்; இந்திரனின் அன்புக்குரியவன். இந்திரன் அவனுக்கு வானத்தில் செல்லும் ஓர் அழகிய விமானத்தைக் கொடுத்தான் என்று புராணம் கூறுகிறது; அதனால் அவன் 'உபரிசரன்' அதாவது 'மேலே சஞ்சரிப்பவன்' எனப்பட்டான். அவன் தர்மத்தை நன்கு பின்பற்றுபவன் என்று நாடெங்கும் பெயர் பெற்றிருந்தான்.

ஒருமுறை அவன் ஒரு பெரிய வேள்வி செய்ய முனைந்தான். அந்த வேள்வியில் தேவர்களும் முனிவர்களும் கூடியிருந்தனர். வேள்விக்கு எதைப் படைக்க வேண்டும் என்பதில் அவர்களுக்கிடையே ஒரு வாதம் எழுந்தது. 'அஜைர் யஷ்டவ்யம்' என்ற வேத வாக்கியத்துக்கு இரு பொருள்கள் இருந்தன. 'அஜம்' என்றால் ஆடு என்றும், விதைகள் என்றும் பொருள் உண்டு. முனிவர்கள், 'அஜம் என்பது தானியம்; உயிரைக் கொல்லாமல் தானியங்களால் வேள்வி செய்ய வேண்டும்' என்றனர். தேவர்கள், 'அஜம் என்பது ஆடு' என்றனர்.

இந்தக் கதையில் வசுவின் நிலையைக் கவனிக்க வேண்டும். அவன் ஒரு தீயவன் அல்ல; தர்மத்தில் நிலைத்தவன் என்று நாடு அறிந்திருந்தது. ஆனால் ஒரு தருணத்தில் தேவர்களின் விருப்பத்துக்கும் முனிவர்களின் கருணை நெறிக்கும் இடையே நின்றபோது, அவன் அதிகாரத்தின் பக்கம் சாய்ந்தான். சாய்ந்த அந்த ஒரு முடிவு அவன் வீழ்ச்சியைத் தந்தது. நல்லவர்கள் கூட முக்கியமான கேள்விகளில் தவறான பக்கத்தைத் தேர்ந்தால் விலை கொடுக்க நேரும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

இந்த வாதத்தை முடிவு செய்ய அங்கிருந்தவர்கள் அரசன் வசுவிடம் கேட்டனர். வசு தேவர்களின் பக்கம் சேர்ந்து, 'அஜம் என்பது ஆடு' என்று தீர்ப்பளித்தான் என்று மகாபாரதம் கூறுகிறது. அது தேவர்களுக்கு விருப்பமான தீர்ப்பு. ஆனால் முனிவர்கள் கோபமடைந்தனர். அவர்கள், 'நீ உண்மையை அறிந்தும் மறைத்தாய்' என்று சாபமிட்டனர். வசு அந்த நொடியிலேயே தன் விமானத்திலிருந்து விழுந்து பூமியின் உள்ளே புதைந்தான்.

வேள்வி பற்றிய இந்த வாதம் நம் மரபில் மிகப் பழமையானது. உபநிடதங்களும் பகவத் கீதையும் பலியைவிட ஞான யஜ்ஞமே உயர்ந்தது என்று கூறுகின்றன. 'திரவ்ய யஜ்ஞத்தைவிட ஞான யஜ்ஞம் சிறந்தது' என்று கீதை சொல்கிறது. மகாபாரதத்தின் பல இடங்களில் வேள்வியில் உயிர்க்கொலை இல்லாத நெறியே சிறப்பு என்று முனிவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். இவ்வாறு நம் மரபுக்குள்ளேயே கொல்லாமை நோக்கிய ஒரு தொடர்ந்த நகர்வு இருந்துள்ளது.

பின்னர் வசு திருமாலை வழிபட்டு, அவர் அருளால் மீண்டும் உயர்வை அடைந்தான் என்று கதை முடிகிறது. இந்தக் கதையைப் பல மரபினர் வெவ்வேறு விதமாகப் புரிந்துகொள்கின்றனர். சிலர் இது வேள்வியில் விலங்குப் பலியைவிடத் தானியப் படையலே சிறந்தது என்ற கருத்தின் சான்று என்கின்றனர். வேறு சிலர் வேத வாக்கியங்களுக்கு இருவிதப் பொருள் உண்டு என்பதைக் காட்டும் எடுத்துக்காட்டு என்கின்றனர். எல்லா மரபுகளையும் மதித்து, இந்தக் கதை நமக்குக் கொடுக்கும் செய்தி: உயிரை நீக்கும் செயல் பற்றிய ஐயம் இருக்கும்போது, உயிரைக் காக்கும் பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதே பாதுகாப்பான வழி.

வள்ளுவர் 'அறவினை யாதெனின் கொல்லாமை கோறல் பிறவினை எல்லாந் தரும்' என்று இந்த அதிகாரத்தை தொடங்குகிறார். வசு கதை, உயிர்க்கொலையை ஆதரித்துத் தீர்ப்பளித்தவன் வீழ்ந்தான் என்பதைக் காட்டுவதால், இந்தக் குறளோடு பொருந்துகிறது. அதிகாரமும் புகழும் இருந்தாலும் உயிர்க்கொலையின் பக்கம் நிற்பவன் ஆகாயத்திலிருந்து விழுவான் என்ற உருவகம் மனத்தில் பதிகிறது.

வள்ளுவர் இந்த நகர்வின் ஒரு தமிழ்க் குரலாக ஒலிக்கிறார். 'அவிசொரிந்து ஆயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன் உயிர்செகுத்து உண்ணாமை நன்று' என்று புலான் மறுத்தல் அதிகாரத்தில் அவர் சொல்வது இந்தக் கருத்தையே எதிரொலிக்கிறது. வேள்வியில் ஆயிரம் முறை படைப்பதைவிட, ஓர் உயிரைக் கொன்று உண்ணாமல் இருப்பது நல்லது என்பது அதன் பொருள். இவ்வாறு வசுவின் கதை, உயிர்க்கொலையைத் தவிர்ப்பதன் பக்கம் நிற்பதே நல்ல முடிவு என்பதை அழகாக வலியுறுத்துகிறது; அதிலிருந்து நாம் நம் செயல்களுக்கும் வழிகாட்டுதல் பெறலாம்.

வசுவின் கதை பல வடிவங்களில் சொல்லப்படுவதால் சிறு வேறுபாடுகள் உண்டு. சில இடங்களில் முனிவர்கள் அரசனைச் சாபமிட்டதாகவும், சிலவற்றில் தேவர்களின் சொல்லைப் பேசியதாலேயே அவன் வீழ்ந்ததாகவும் கூறுவர். எந்த வடிவிலும் அந்தக் கதை உயிர்க்கொலையைத் தவிர்க்கும் நெறிக்கு ஆதரவாகவே நிற்கிறது. அதனால் அது இந்த அதிகாரத்தின் தொடக்கத்துக்குப் பொருத்தமாகிறது.

King Vasu and the Sacrifice Dispute

The Shanti Parva of the Mahabharata tells of King Vasu Uparichara. He was king of Chedi and dear to Indra. The Purana says Indra gave him a beautiful aircraft that moved in the sky, and so he was called Uparichara, "one who moves above". He was famed across the land as one who followed dharma well.

Once he undertook a great sacrifice. Gods and sages gathered at it. A dispute arose among them about what should be offered. The Vedic phrase "ajair yashtavyam" had two meanings. Aja can mean a goat, and also seeds or grain. The sages said, "Aja means grain; the sacrifice should be performed with grains, without killing a life." The gods said, "Aja means goat."

We must note Vasu's position in the story. He was no evil man; the land knew him as one steady in dharma. But at a moment when he stood between the gods' wish and the sages' path of compassion, he leaned to the side of power. That one decision brought his fall. It shows that even good people pay a price if they choose the wrong side in crucial questions.

To settle the dispute those present asked King Vasu. Vasu sided with the gods and gave the verdict, "Aja means goat", as the Mahabharata says. It was the verdict the gods favoured. But the sages were angry. They cursed him, saying, "You knew the truth and hid it." At that moment Vasu fell from his aircraft and sank into the earth.

This debate about sacrifice is very old in our tradition. The Upanishads and the Bhagavad Gita say that the sacrifice of knowledge is higher than ritual offering. "Better than the sacrifice of material things is the sacrifice of knowledge," says the Gita. In many places in the Mahabharata the sages stress that the path without killing in yajna is the better. Within our own tradition, then, there has been a continuous movement toward non-killing.

Later, the story ends, Vasu worshipped Vishnu and by his grace regained his high state. Different traditions understand this story in different ways. Some take it as evidence that grain offerings are better than animal sacrifice in a yajna. Others take it as an example that Vedic phrases have two meanings. Respecting all traditions, the message of the story for us is: when there is doubt about an act that removes life, the safe course is to choose the side that protects life.

Valluvar opens this chapter with "What is a virtuous act? Not killing; killing brings all other evils." Since the Vasu story shows that one who gave a verdict in favour of taking life fell, it fits this couplet. The image stays in the mind: one who stands on the side of killing, however powerful and famed, falls from the sky.