இறைச்சியை வாயிடத்தே சேர்த்து ஆற்றித் தின்று, "இனி இவை வேண்டாம்" என்று சொன்னால், இனிமையான பல வடிவங்களில் வேறு உணவுகளை உபாயத்தால் கொண்டுவந்து எங்களை உண்ண அமர்த்தி, மண்ணால் செய்த முழவின் தாளத்திற்கு ஏற்ப, பண் அமைந்த சிறிய யாழையுடைய ஒள்ளிய நுதலினையுடைய விறலியர் ஆடும்படி செய்தார்கள்.
Meaning
When we had eaten the meat down to the last scrap and said we wanted no more, they found other dishes for us — sweet, and of many shapes — and seated us to eat them, while women of bright brow, skilled in song and carrying small lutes tuned to the melody, danced to the beat of an earthen drum.
சொற்பொருள் Word by word
ஊழின் ஊழின்
again and again, to the end
வாய் வெய் தொற்றி
bringing it to the mouth and easing it down
முனிகுவம் எனினே
when we say we want no more
சுவைய வேறு பல் உருவின்
other savours in many shapes
விரகு தந்து
bringing them by contrivance
மண் அமை முழவு
the drum of clay
பண் அமை சீறியாழ்
the small lute tuned to the melody
ஒண் நுதல் விறலியர்
bright-browed women skilled in the art
விளக்கம்
"இனி வேண்டாம்" என்று சொன்னபோது புதிய உணவு வருகிறது — இது விருந்தோம்பலின் மிக நுட்பமான அறிகுறி. விருந்தினன் மறுத்ததை விருந்தளிப்பவன் தோல்வியாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை; வேறு வழியில் மீண்டும் அளிக்கிறான்.
பிறகு இசையும் ஆடலும் வருகின்றன. உணவு, இசை, ஆடல் — மூன்றும் சேர்ந்து ஒரு முழுமையான வரவேற்பை உருவாக்குகின்றன. ஆற்றுப்படை என்பது பரிசு மட்டுமல்ல, ஒரு நாள் முழுவதையும் உள்ளடக்கிய அனுபவம் என்பதை இது காட்டுகிறது.
Explanation
Refusing more food brings a different dish — the finest sign of hospitality there is. The host does not treat the refusal as a defeat; he finds another way to give.
Then music and dancing. Food, song, dance together make a complete reception. The poem is showing that being sent to a patron is not a transaction but a whole day.
