மண் உள்ள வளவும் ஆழ்ந்த, நீல மணி போலும் நீர் உடைய கிடங்கும், தேவர் உலகில் செல்லும்படி உயர்ந்த பல கல் படை உடைய மதிலும், பழைய வலி நிலை பெற்ற, தெய்வம் உடைய நெடிய நிலையும், நெய் பல காலும் இடுதலால் கருகிய திண்ணிய செருவுடைய கதவியும், மேகம் உலாவும் மலை போல ஓங்கிய மாடத்தோடும், வையை ஆறு இடை விடாது ஓடுவது போல மக்களும் மாவும் இடையறாமல் வழங்கும் வாயிலும் உடையது. கூறு பாடாகப் பெயர் பெறும்படி உயர்ந்து தேவர் உலகில் சென்று, தென்றல் காற்று ஒலிக்கும் பல சாளரம் உடைய நல்ல அகங்களும், யாறு கிடந்தாற் போன்ற அகன்ற நெடிய தெருக்களில், நாளங் காடியில் பண்டம் கொள்ளும் பல சாதிப் பாடை வேறுபாடு உடைய மக்கள் திரளில் ஓசை மிக ஒலிக்க,
Meaning
A moat of water like a blue gem, deep as far as the earth goes, a wall of many courses of stone risen so as to go to the world of the gods, a long pillar of a god where the old strength has settled, a door of a firm fight blackened by ghee poured many times, with towers risen like a mountain the cloud walks on, and a gate where people and beasts pass without ceasing, as the Vaigai runs without a break. Good inner courts of many windows, risen so as to take their names part by part and gone into the world of the gods, where the southern breeze sounds, and in the wide long streets lying like a river, the sound rising loud in the crowd of people of the many kinds of stalls that buy goods in the morning market —
சொற்பொருள் Word by word
மண் உற ஆழ்ந்த மணி நீர் கிடங்கு
the moat of gem-water deep as far as the earth goes
விண் உற ஓங்கிய பல் படைப் புரிசை
the wall of many stone courses risen to the sky
தொல் வலி நிலைஇய அணங்கு உடை நெடு நிலை
the long pillar of a god where the old strength settled
நெய் படக் கரிந்த திண் போர்க் கதவு
the door of a firm fight blackened by poured ghee
மழை ஆடு மலையின் நிவந்த மாடம்
towers risen like a mountain the cloud walks on
வையை அன்ன வழக்கு உடை வாயில்
the gate of unceasing passage like the Vaigai
வகை பெற எழுந்து வானம் மூழ்கி
risen to take their names and gone into the sky
சில் காற்று இசைக்கும் பல் புழை நல் இல்
good inner courts of many windows where the breeze sounds
யாறு கிடந்தன்ன அகல் நெடுந் தெரு
the wide long streets lying like a river
பல் வேறு குழாஅத்து இசை எழுந்து ஒலிப்ப
the sound rising loud in the crowd of many kinds
விளக்கம்
மதுரையின் வாயில் இங்கே ஒரு ஆற்றுக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. வையை இடை விடாது ஓடுவது போல மக்களும் மாவும் இடையறாமல் வழங்குகிறார்கள். வாயில் ஒரு ஓட்டம்.
உரை கதவின் கருதலை விளக்குகிறது. நெய் பல காலும் இடப்பட்டதால் கதவு கருகியது. அந்த நெய் தெய்வத்துக்கு அணிந்த நெய். அதாவது வாயிலின் கருமை ஒரு வழிபாட்டின் அடையாளம். போரின் கதவு பூசையின் கதவு. மாடம் மேகம் உலாவும் மலையை ஒக்கும். தெரு யாறு கிடந்தாற் போன்றது. நகரின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் ஒரு இயற்கைக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. நகர் இயற்கையைப் போல நடிக்கிறது.
Explanation
The gate of Madurai is compared to a river here. People and beasts pass without ceasing, as the Vaigai runs without a break. The gate is a current.
The commentary explains the blackening of the door. The door blackened because ghee was poured many times. That ghee is the ghee smeared for the god. The blackness of the gate is the sign of a worship. The door of war is the door of a rite. The tower is like a mountain the cloud walks on. The street lies like a river. Every limb of the city is compared to a nature. The city acts like nature.
கதை
மதுரைக் காஞ்சி
அடிகள் 351–360 · மாங்குடி மருதனார்
A story
Lines 351–360 · Mangudi Maruthanar
சிந்தனைக்கு
ஒரு நகரின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் இயற்கைக்கு ஒப்பிடப்பட்டால், அந்த நகர் இயற்கையாகி விடுகிறதா?
To reflect on
When every limb of a city is compared to nature, does the city become nature?
