மகாபாரதம், ஆதி பர்வம்துருபதனின் அலட்சியச் சொல்
மகாபாரதம், ஆதி பர்வத்திலிருந்து. இளமையில் துரோணரும் பாஞ்சால இளவரசன் துருபதனும் பரத்வாஜ முனிவரின் ஆசிரமத்தில் ஒன்றாகக் கற்ற நெருங்கிய நண்பர்கள்.
பின்னர் துருபதன் அரசனானான்; துரோணர் வறுமையில் வாடினார். மகனுக்குப் பால் கூட வாங்க முடியாத நிலையில், துரோணர் பழைய நண்பனைத் தேடி அரசவைக்குச் சென்றார். “நண்பா!” என்று அழைத்தார். துருபதன் அலட்சியமாகச் சொன்னான்: “அரசனுக்கும் ஏழைக்கும் நட்பு எப்படி? அது காலத்தோடு போய்விட்டது.”
அந்த நொய்ய சொற்கள் துரோணர் மனத்தில் ஆறாத காயமாயின. பின்னர் அவர் அஸ்தினாபுரம் சென்று குருவாகி, தம் மாணவர்களைக் கொண்டு துருபதனை வென்று பாதி நாட்டைப் பறித்தார். அந்தப் பகை தலைமுறைகள் தொடர்ந்து குருக்ஷேத்திரம் வரை சென்றது.
Mahabharata, Adi ParvaDrupada's Careless Words
From the Mahabharata, Adi Parva. In their youth, Drona and Drupada, prince of Panchala, were close friends who studied together at the hermitage of the sage Bharadvaja.
Later Drupada became king, while Drona suffered in poverty. Unable even to buy milk for his son, Drona went to the royal court in search of his old friend and greeted him, "My friend!" Drupada answered dismissively: "How can there be friendship between a king and a pauper? That passed away with time."
Those careless words became a wound in Drona's heart that never healed. Later he became the teacher at Hastinapura and, through his students, defeated Drupada and took half his kingdom. That enmity ran through the generations all the way to Kurukshetra.
