மகாபாரதம், வன பர்வம்பீமனும் அனுமனின் வாலும்
மகாபாரதம், வன பர்வத்திலிருந்து. வனவாசத்தின் போது திரௌபதி கேட்ட சௌகந்திக மலரைத் தேடி பீமன் கந்தமாதன மலைக்குச் சென்றான். தன் வலிமையில் பெருமை கொண்டு, மரங்களை முறித்தபடி, பெருத்த ஒலியோடு நடந்தான்.
வழியில் ஒரு முதிய வானரம் தன் வாலைப் பாதையின் குறுக்கே நீட்டிப் படுத்திருந்தது. “வழி விடு!” என்று பீமன் கர்வத்தோடு அதட்டினான். வானரம், “நான் முதியவன், எழ முடியவில்லை. வாலை நீயே நகர்த்திவிட்டுப் போ” என்றது.
பீமன் ஒரு கையால் வாலைத் தூக்க முயன்றான்; அசையவில்லை. இரு கைகளாலும் முழு வலிமையோடு முயன்றும் ஓர் அங்குலம் கூட நகர்த்த முடியவில்லை. வெட்கித் தலைகுனிந்து வணங்கியபோது, அந்த வானரம் தன் அண்ணன் அனுமன் என்று தெரிந்தது. அனுமன் அன்போடு அவனை அணைத்து ஆசீர்வதித்தான். வல்லமை பேசியவன் அன்று பணிவைக் கற்றான்.
Mahabharata, Vana ParvaBhima and Hanuman's Tail
From the Mahabharata, Vana Parva. During the exile, Bhima went to Mount Gandhamadana to find the saugandhika flower Draupadi had asked for. Proud of his strength, he strode along noisily, snapping trees as he went.
On the path lay an old monkey with its tail stretched across the way. "Move aside!" Bhima ordered arrogantly. The monkey replied, "I am old and cannot rise. Move my tail yourself and go on."
Bhima tried to lift the tail with one hand; it did not budge. With both hands and all his strength he could not move it even an inch. When he bowed his head in shame, he learned that the monkey was his elder brother Hanuman. Hanuman embraced him lovingly and blessed him. The one who bragged of his strength learned humility that day.
