எமனிடம் சென்ற நசிகேதன்
கடோபநிடதத்திலிருந்து. வாஜச்ரவஸ் என்ற முனிவர் ஒரு பெரிய யாகம் செய்து, கறவை நின்ற கிழட்டுப் பசுக்களைத் தானமாகக் கொடுத்தார். அவர் மகன் நசிகேதன் இதைக் கண்டு வருந்தி, "அப்பா, என்னை யாருக்குக் கொடுப்பீர்?" என்று மீண்டும் மீண்டும் கேட்டான். கோபத்தில் தந்தை "உன்னை எமனுக்குக் கொடுக்கிறேன்" என்றார்.
நசிகேதன் எமனின் இல்லத்துக்குச் சென்று மூன்று நாள் காத்திருந்தான். திரும்பிய எமன் அவனுக்கு மூன்று வரம் தந்தான். மூன்றாம் வரமாக நசிகேதன் கேட்டான்: "மனிதன் இறந்தபின் என்ன ஆகிறான்?" எமன் அதைத் தவிர்க்க முயன்றான்: "நூறாண்டு வாழும் பிள்ளைகளும் பேரர்களும், பசுக்களும், யானைகளும், பொன்னும், பரந்த நாடும், அழகிய பெண்களும் தருகிறேன். இந்தக் கேள்வியை மட்டும் கேட்காதே."
நசிகேதன் மறுத்தான்: "இவை எல்லாம் நாளை வரைதான். நீ வரும்போது இவற்றில் எதுவும் நிற்காது. உன் செல்வத்தை நீயே வைத்துக்கொள்." அவன் உறுதியைக் கண்ட எமன் அழிவில்லாத ஆன்மாவைப் பற்றிய ஞானத்தை உபதேசித்தான். எமனின் ஓலையை எந்தச் செல்வமும் தடுக்காது என்று ஒன்பதாம் பாடல் சொல்வதை நசிகேதன் எமனின் முகத்துக்கு நேரே சொன்னான்.