Kural 568 · இனத்தாற்றி எண்ணாத வேந்தன் சினத்தாற்றிச்

விதுரனின் சொல்லைத் தள்ளிய துரியோதனன்

மகாபாரதத்திலிருந்து: அஸ்தினாபுரத்து அவையில் துரியோதனன் இளவரசனாக இருந்தபோதும் அவையின் முடிவுகளில் பெரும்பாலானவற்றை அவனே தீர்மானித்தான். பாண்டவர்களின் மீது கொண்ட பொறாமையால் பகை வளர்ந்தது. அரசவையில் பீஷ்மர், துரோணர், விதுரர் போன்ற மூத்தவர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் சமாதானத்தை வலியுறுத்தினர்.

பாண்டவர்களை சூதாட்டத்துக்கு அழைக்கப் போவதாகத் துரியோதனன் முடிவு செய்தபோது, விதுரர் மிகத் தெளிவாக எச்சரித்தார். 'இளவரசே, இது குலத்துக்கே அழிவைக் கொண்டு வரும்; இந்த எண்ணத்தை விடு' என்றார். திருதராஷ்டிரனும் அதற்குச் செவி சாய்க்கவில்லை. துரியோதனன் முதியவர்களின் அறிவுரையை ஏற்காமல் தன் சினத்தையும் பொறாமையையும் மட்டுமே வழிகாட்டிகளாகக் கொண்டான்.

சூதாட்டத்துக்குப் பிறகு பாண்டவர்கள் வனவாசம் சென்றனர். திரும்பி வந்தபோது கண்ணன் சமாதானத் தூதராக வந்தார். 'ஐந்து ஊர்களாவது கொடு' என்று கேட்டபோதும் துரியோதனன் ஊசி முனை நிலமும் தரமாட்டேன் என்று சீறினான். பீஷ்மரும் விதுரரும் எடுத்துச் சொல்லியும் அவன் மறுத்தான்; தன் சினத்திலேயே நின்றான்.

குருக்ஷேத்திரப் போரில் துரியோதனனின் பதினோரு அக்ஷௌஹிணிப் படை சாய்ந்தது. அவனுடைய தம்பியர், நண்பர், ஆசிரியர்கள் எல்லோரும் வீழ்ந்தனர். திரு என்னும் செல்வம் அவனை முற்றிலும் விட்டு நீங்கியது. போர் முடியும்போது அவன் தனித்து ஒரு குளத்தருகே ஒளிந்து நின்றான்.

துரியோதனனுக்கு ஆலோசனை சொல்பவர்கள் இல்லாமல் இல்லை. பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், விதுரர், காந்தாரி ஆகியோர் எல்லோரும் ஏதேனும் ஒரு கட்டத்தில் அவனுக்குச் சமாதானத்தை எடுத்துச் சொன்னவர்களே. ஆனால் அவன் கேட்கத் தயாராக இல்லை. காந்தாரி தன் மகனிடம், 'அறம் இருக்குமிடத்தில் வெற்றி இருக்கும்' என்று சொன்னதாகப் பாரதம் கூறுகிறது. அந்த அறிவுரையும் அவன் செவியில் ஏறவில்லை.

துரியோதனனின் செல்வம் அரண்மனைப் பொக்கிஷத்தில் இல்லை; பாண்டவர்களின் மேல் கொண்ட போட்டியில் வீணாகியது. நாட்டின் வளம், தம்பியரின் உயிர், நண்பர்களின் விசுவாசம் என்று எல்லாம் ஒவ்வொன்றாகக் குறைந்து கடைசியில் எதுவும் மிஞ்சவில்லை.

இனத்தாரோடு எண்ணாமல், சினத்தாலேயே செயல்பட்டவனின் முடிவு இதுவே. வள்ளுவர் சொன்ன 'சினத்தாற்றிச் சீறிற் சிறுகும் திரு' என்பது இங்கு முழுமையாக நிறைவேறியது.

பாரதம் முழுவதும் ஒரு பாடமாக நிற்கிறது: பெரியோரின் சொல்லைத் தள்ளிய இடமெல்லாம் அழிவு தொடர்ந்தது.

இதிலிருந்து நாமும் கற்கலாம்: சினம் எழும் நாளில் எந்த முடிவும் எடுக்காமல் ஒரு இரவு காத்திருப்போம்.

Duryodhana Rejects Vidura's Counsel

From the Mahabharata: In the court of Hastinapura, even while he was only the crown prince, Duryodhana decided most things for himself. His envy of the Pandavas grew into enmity. The court had elders such as Bhishma, Drona and Vidura, who urged peace again and again.

When Duryodhana decided to invite the Pandavas to the game of dice, Vidura warned him plainly. 'Prince, this will bring ruin on the family; give up this thought,' he said. Dhritarashtra too did not listen. Duryodhana refused the advice of the elders and took only his anger and envy as guides.

After the dice game the Pandavas went into exile. When they returned, Krishna came as an envoy of peace. Even when asked, 'Give at least five villages,' Duryodhana flared that he would not give even land the size of a needle's point. Bhishma and Vidura explained again, yet he refused and held to his rage.

In the war of Kurukshetra, Duryodhana's eleven akshauhini army fell. His brothers, friends and teachers all fell. The wealth called thiru left him completely. When the war ended he stood hiding alone beside a pool.

His wealth lay not in the palace treasury; it was wasted in rivalry against the Pandavas. The prosperity of the land, the lives of his brothers and the loyalty of his friends diminished one by one, until nothing was left.

That is the end of one who acts only in anger and does not reason with his own people. Valluvar's 'sinaththaatrich cheerit chirukum thiru' was fulfilled completely.