Kural 613 · தாளாண்மை என்னும் தகைமைக்கண் தங்கிற்றே

இளையான்குடி மாற நாயனாரின் உழைப்புத் தொண்டு

பெரிய புராணத்தில் இளையான்குடி மாற நாயனாரின் கதை உழைப்பால் வரும் தொண்டின் உயர்வைக் காட்டுகிறது. இளையான்குடி என்ற ஊரில் வேளாண் குடியில் பிறந்த மாறனார் சிவனடியார்களை உணவளித்து உபசரிப்பதை வாழ்வின் நோக்கமாகக் கொண்டவர். அவர் தம் வயலில் உழுது, விதைத்து, அறுத்துப் பெற்ற செல்வத்தை அடியவர்களுக்கு அள்ளிக் கொடுத்தார். அவர் மனைவி அவருடன் சேர்ந்து அந்தத் தொண்டில் துணை நின்றார்.

காலம் மாறியது. அவரது செல்வம் குறைந்து கடும் வறுமை வந்தது. ஆனாலும் அவர் உழைப்பை விடவில்லை; அடியவருக்கு அமுதிடுவதையும் விடவில்லை. ஒருநாள் இரவு கடும் மழை பெய்தது. வீட்டில் உணவு எதுவும் இல்லை. அப்போது ஒரு சிவனடியார் வாசலில் வந்து நின்றார் என்று புராணம் கூறுகிறது; அவர் இறைவனே அடியார் வடிவில் வந்தவர் என்று அடியார் நம்புகின்றனர்.

மாறனார் அவரை உபசரித்துத் திண்ணையில் அமரச் செய்தார். பின்னர் மனைவியிடம், 'அடியாருக்கு உணவளிக்க என்ன வழி?' என்று கேட்டார். அவள் சொன்னாள்: 'பகலில் நாம் வயலில் விதைத்த நெல் மணிகள் மழையில் மிதந்து வயலில் ஒதுங்கிக் கிடக்கும். அவற்றை எடுத்து வந்தால் சமைக்கலாம்.' மாறனார் இருட்டிலும் மழையிலும் வயலுக்குச் சென்று அந்த விதை நெல்லைக் கூடையில் அள்ளி வந்தார். அவர் மனைவி அருகிலிருந்த வீட்டுக் கூரையிலிருந்து காய்ந்த குச்சிகளை எடுத்து அடுப்பு மூட்டி அரிசியாக்கி உணவு சமைத்தார். கீரையையும் புறத்தே பறித்து வந்தாள்.

உணவு தயாரானதும் மாறனார் அடியாரை அழைத்தார். அப்போது அடியார் மறைந்தார். சிவபெருமான் உமையம்மையோடு விடைமீது எழுந்தருளிக் காட்சி தந்தார் என்றும், தம்பதியருக்கு முக்தி அருளினார் என்றும் புராணம் கூறுகிறது.

இளையான்குடி மாறனாரின் மனைவியின் பங்கும் போற்றத்தக்கது. அவளும் கணவனோடு சேர்ந்து குடும்பத்தின் வறுமையிலும் உழைப்பில் நின்றாள். குறளின் செய்தி ஒருவனுக்கு மட்டும் அல்ல; தொண்டில் இணைந்த குடும்பத்தின் அனைவருக்கும் உரியது.

இக்கதையை நாயன்மார் வரலாற்றில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் குருபூசை நாளில் நினைவு கூர்கின்றனர். இளையான்குடியில் அவருக்குத் தனிக் கோயில் வழிபாடும் உண்டு. வறுமையிலும் உழைத்துத் தொண்டு செய்த அவரது பெருமிதம் இன்றும் அடியார் உள்ளங்களில் ஒளி வீசுகிறது.

இங்கே கவனிக்கத்தக்கது: மாறனார் தொண்டு செய்தது அவரது உழைப்பினால். வறுமையிலும் அவர் முயற்சி தளரவில்லை. இருட்டிலும் மழையிலும் வயலுக்குச் சென்றது அந்த முயற்சியின் அடையாளம். 'தாளாண்மை என்னும் தகைமையில்' நிலைத்த வேளாண்மையின் பெருமிதம் அவரது வாழ்க்கை.

Ilaiyankudi Mara Nayanar's Service of Labour

In the Periya Puranam, the story of Ilaiyankudi Mara Nayanar shows the dignity of service that comes from labour. Born in a farming family at Ilaiyankudi, Maranar made it his life's aim to feed and honour devotees of Shiva. What he gained by ploughing, sowing and reaping his field he gave in plenty to the devotees. His wife stood beside him in this service.

Times changed. His wealth shrank and bitter poverty came. Yet he did not leave his labour, nor feeding devotees. One night a heavy rain fell. There was no food in the house. Then, the Purana says, a Shaiva devotee stood at the door; devotees believe it was the Lord himself in the form of a devotee.

Maranar welcomed him and seated him on the verandah. Then he asked his wife, 'How can we feed the devotee?' She said, 'The paddy seeds we sowed in the field this day will lie floating at the edges of the field in the rain. If you bring them we can cook.' In the darkness and rain Maranar went to the field and gathered the seed paddy in a basket. His wife took dry sticks from the roof of the neighbouring house to light the stove, prepared rice and cooked it, and she picked greens from outside.

When the meal was ready, Maranar called the devotee. Then the devotee vanished. The Purana says Lord Shiva appeared with Uma on his bull and granted the couple liberation.

Note here: Maranar served by his labour. Even in poverty his effort did not slacken. Going to the field in the dark and rain is the sign of that effort. His life is the joy of service that rests in 'thaalaanmai ennum thakaimai'.