நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 861 · தூயனாயு மன்றியும்சு

Verse 861 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

தூயனாயு மன்றியும்சுரும்புலாவு தண்டுழாய்,மாய.நின்னை நாயினேன்வணங்கிவாழ்த்து மீதெலாம்,நீயுநின்கு றிப்பினிற்பொறுத்துநல்கு வேலைநீர்ப்,பாயலோடு பத்தர்சித்தம்மேயவேலை வண்ணனே.

Thooyanaayu manriyumsu / Rumpulaavu thantuzhaay, / Maaya.ninnai naayinaenva / Nangkivaazhththu meethelaam, / Neeyuninku rippinirpo / Ruththunalku vaelaineerp, / Paayaloatu paththarsiththam / Maeyavaelai vannanae.

பொருள்

தூயவனே! அதற்கும் மேலானவனே! வண்டுகள் உலவும் குளிர்ந்த துளசி அணிந்த மாயனே! நாய் போன்ற நான் உன்னை வணங்கி வாழ்த்தும் இவையெல்லாவற்றையும் நீயும் உன் திருவுள்ளத்தால் பொறுத்து ஏற்று அருள்வாய். கடல் நீரின் பாம்புப் படுக்கையிலும் பக்தர்களின் சித்தத்திலும் வாழும் கடல் வண்ணனே!

Meaning

Pure one, and more than pure! Maya who wears the cool thulasi where the bees roam! All the bowing and praising that I, a dog, have offered you: you too, by your gracious will, bear with it, accept it and bless me. Lord the colour of the sea, you dwell on your serpent bed in the sea, and in the minds of your devotees.

சொற்பொருள் Word by word

தூயனாயும் அன்றியும்: pure and more than pure
சுரும்பு உலாவு: where bees roam
வணங்கி வாழ்த்தும் ஈதெலாம்: all this bowing and praising
குறிப்பினில் பொறுத்து: bearing with it in your will
நல்கு: bless
பாயல்: bed
பத்தர் சித்தம் மேய: dwelling in devotees' minds

விளக்கம்

இந்த நூல் முழுவதும் பாடிய பின், ஆழ்வார் தம் பாடல்களில் குறைகள் இருக்கலாம் என்று பணிவோடு பொறுத்துக்கொள்ளச் சொல்கிறார். பெரிய கவிஞர் 'நாயினேன்' என்கிறார்.

'பாயலோடு பத்தர் சித்தம் மேய' என்பது அழகு: பாற்கடலின் பாம்புப் படுக்கையைப் போலவே பக்தர்களின் உள்ளமும் அவனுக்குப் படுக்கை. குழந்தையின் கிறுக்கலை அன்போடு ஏற்கும் தாய் போல அவன் நம் வழிபாட்டை ஏற்கிறான்.

Explanation

Having sung the whole work, the Azhvar humbly asks the Lord to bear with whatever faults his songs may have. A great poet calls himself a dog.

'On the serpent bed and in the minds of devotees' is lovely: like the serpent bed of the milk ocean, the hearts of devotees are his bed too. Like a mother who lovingly accepts her child's scribbles, he accepts our worship.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் 3.13, 3.18 · வராக புராணம்

பூமியை மீட்ட வராகன்

ஹிரண்யாக்ஷன் என்ற அசுரன் பூமியைப் பிடுங்கிப் பெருங்கடலின் அடியில் மறைத்தான். படைப்பைத் தொடங்க நினைத்த நான்முகன் பூமி இல்லாமல் கலங்கினான். அப்போது அவன் மூக்கிலிருந்து கட்டைவிரல் அளவுள்ள ஒரு சிறிய பன்றிக் குட்டி தோன்றியது. பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அது மலை அளவுக்கு வளர்ந்து, முழங்கிக்கொண்டு கடலுக்குள் பாய்ந்தது.

கடலின் ஆழத்தில் கிடந்த பூமிதேவியைத் தன் கொம்பின் நுனியில் தாங்கி மேலே எழுந்தது. வழியில் தடுத்த ஹிரண்யாக்ஷனோடு போர் செய்து அவனை வீழ்த்தியது. முனிவர்கள் வேதங்களால் அந்த வராகத்தைப் போற்றினர்.

கொம்பின் மேல் இருந்த பூமிதேவி, 'உன்னை அடைய எளிய வழி என்ன? உன் குழந்தைகளான மனிதர்கள் எப்படி உன்னிடம் வருவார்கள்?' என்று கேட்டாள். வராகப் பெருமான் சொன்னான்: 'உடல் நலமாக இருக்கும்போதே என்னை நினைப்பவனை, அவன் இறுதிக் காலத்தில் மரக்கட்டை போலக் கிடக்கும்போது நான் நினைக்கிறேன்; அவனை என் உலகுக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.' இதுவே வராக சரம ஸ்லோகம்.

இதைக் கேட்ட பூமிதேவியே பின்னாளில் ஆண்டாளாக ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் பிறந்து, அந்த எளிய வழியை உலகுக்குக் காட்டினாள் என்பது மரபு. இப்பகுதியில் ஆழ்வார் 'வாழும்போதே நினை, வணங்கு' என்று தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்வதும், வராகனைப் பலமுறை நினைப்பதும் இந்த வாக்கை நம்பியே.

Srimad Bhagavatam 3.13 and 3.18, and the Varaha Purana

The boar who rescued the Earth

The asura Hiranyaksha seized the Earth and hid her at the bottom of the great ocean. Brahma, about to begin creation, was troubled with no earth to create on. Then from his nostril appeared a tiny boar no bigger than a thumb. As he watched, it grew to the size of a mountain and, roaring, leapt into the sea.

It found Bhu Devi lying in the depths, lifted her on the tip of its tusk and rose. On the way it fought Hiranyaksha, who tried to stop it, and brought him down. The sages praised the boar with Vedic hymns.

Resting on the tusk, Bhu Devi asked, 'What is the easy way to reach you? How will human beings, your children, come to you?' Lord Varaha said, 'One who thinks of me while the body is still healthy, I will think of when he lies like a log at the end; I will take him to my world.' This is the Varaha Charama Sloka.

Tradition says that Bhu Devi, who heard this, was later born as Andal at Srivilliputhur and showed that easy way to the world. In these verses the Azhvar tells his own heart, 'Think of him and bow to him while you live', and returns again and again to the boar, trusting this promise.

சிந்தனைக்கு

நம் குறைபாடுள்ள முயற்சிகளையும் அன்போடு ஏற்பவர்கள் நம் வாழ்வில் உண்டா?

To reflect on

Is there someone who accepts even our flawed efforts with love?