தில்லை மரபு (சிதம்பர மான்மியம், கோயில் புராணம்); தில்லைக் காளி கோயில் மரபு; திருவாசகம், கண்டபத்துதில்லையில் காளியோடு நிகழ்ந்த ஆடல் போட்டி
தில்லை வனத்தில் ஒரு காலத்தில் காளி தேவி காவல் தெய்வமாக இருந்தாள் என்று தில்லை மரபு சொல்கிறது. பதஞ்சலியும் வியாக்கிரபாதரும் இறைவனின் ஆடலைக் காண வேண்டித் தவம் செய்தபோது, இறைவன் தில்லைக்கு வந்து ஆட விரும்பினான். 'இது என் இடம்' என்று காளி அவனைத் தடுத்து, 'ஆடலில் என்னை வென்றால் இடம் தருகிறேன்' என்றாள்.
போட்டி தொடங்கியது. இறைவன் ஆடிய ஒவ்வொரு அடவையும் காளி ஈடாக ஆடினாள். தேவர்கள் வியந்து நின்றனர். அப்போது இறைவன் தன் காதணி விழுந்ததுபோல் செய்து, ஒரு காலை நேராக வானை நோக்கி உயர்த்தி, அதன் விரலால் அந்தக் காதணியை மீண்டும் அணிந்தான். இதுவே ஊர்த்துவ தாண்டவம். பெண்மையின் நாணத்தால் காளி அந்த அடவை ஆடவில்லை; தோல்வியை ஏற்றாள். இறைவன் அவளைத் தில்லையின் எல்லையில் வீற்றிருக்கச் செய்து, 'என்னை வணங்க வருபவர்கள் உன்னையும் வணங்குவார்கள்' என்று அருளினான். அதனால் இன்றும் தில்லை எல்லையில் தில்லைக் காளி கோயில் இருக்கிறது.
அன்று முதல் இறைவன் பொன்னம்பலத்தில் ஆனந்தத் தாண்டவம் ஆடுகிறான். அந்த ஆடலைக் காணவே மணிவாசகர் பெருந்துறையிலிருந்து தில்லைக்கு வந்தார். போட்டியில் வெற்றியும் தோல்வியும் ஒரு நாடகமே; காளியும் சிவனும் வேறல்லர். ஆடலைக் கண்டவர் யாரும் தோற்பதில்லை. 'தில்லை கண்டேனே' என்ற மணிவாசகரின் மகிழ்ச்சி அதுவே.
Thillai temple tradition (Chidambara Mahatmya, Koyil Puranam); tradition of the Thillai Kali temple; Thiruvasagam, KandapathuThe Dance Contest with Kali at Thillai
Thillai tradition says that long ago the goddess Kali guarded the Thillai forest. When Patanjali and Vyaghrapada did penance to see the Lord's dance, the Lord wished to come and dance at Thillai. Kali stopped him: 'This is my place. Defeat me in dance and I will give it to you.'
The contest began. Every step the Lord danced, Kali matched. The gods watched in wonder. Then the Lord let an ear-ornament fall, as if by chance, raised one leg straight up towards the sky, and with its toe put the ornament back on his ear. This is the Urdhva Tandava. Out of modesty Kali would not dance that pose, and she accepted defeat. The Lord seated her at the boundary of Thillai and blessed her: 'Those who come to worship me will worship you too.' That is why the Thillai Kali temple stands at the edge of the town even today.
From that day the Lord dances the dance of bliss in the golden hall. Manikkavasagar came from Perunthurai to Thillai to see that dance. The win and the loss of the contest are only play; Kali and Siva are not two. No one who sees the dance is ever the loser, and that is the joy of Manikkavasagar's 'I saw him in Thillai'.
