திருவாசகம் 470 · மலங்கினேன் கண்ணின்நீரை மாற்றி மலங்கெடுத்த பெருந்துறை

Verse 470 · Thiruvasagam · Manikkavasagar

Thirukkazhukkundra Pathigam · Verse 3 of 7

மலங்கினேன் கண்ணின்நீரை மாற்றி மலங்கெடுத்த பெருந்துறைவிலங்கினேன் வினைக்கேடனேன் இனி மேல் விளைவதறிந்திலேன்இலங்குகின்றநின்சேவடிகள் இரண்டும் வைப்பிடமின்றியேகலங்கினேன் கலங்காமலேவந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே.

Malangkinaen kanninneerai maarri malangketuththa perunthurai / Vilangkinaen vinaikkaetanaen ini mael vilaivatharinthilaen / Ilangkukinraninsaevatikal irantum vaippitaminriyae / Kalangkinaen kalangkaamalaevanthu kaattinaay kazhukkunrilae.

பொருள்

மயங்கிக் கிடந்தேன். பெருந்துறையில் என் கண்ணீரைத் துடைத்து என் மலங்களை அழித்தாய். விலங்கு போன்றவனும் வினையால் கெட்டவனுமான நான் இனி மேல் என்ன விளையும் என்று அறியவில்லை. ஒளிவீசும் உன் இரண்டு சிவந்த திருவடிகளையும் வைக்க என்னிடம் இடமில்லாமல் கலங்கினேன். நான் கலங்காதபடி திருக்கழுக்குன்றத்தில் நீ வந்து காட்சி தந்தாய்.

Meaning

I was bewildered. At Perunthurai you wiped away my tears and destroyed my impurities. Yet I, a beast ruined by my karma, did not know what would come of me after. Having no place within me to keep your two shining red feet, I was in turmoil. So that I would be troubled no more, you came and showed yourself at Kazhukkundram.

சொற்பொருள் Word by word

மலங்கினேன்: மயங்கினேன்
கண்ணின் நீரை மாற்றி: கண்ணீரைத் துடைத்து
மலம் கெடுத்த: மலங்களை அழித்த
விலங்கினேன்: விலங்கு போன்ற நான்
வினைக்கேடனேன்: வினையால் கெட்டவன்
மேல் விளைவது: இனி வருவது
இலங்குகின்ற: ஒளிவீசும்
சேவடிகள்: சிவந்த திருவடிகள்
வைப்பிடம்: வைக்கும் இடம்
கலங்கினேன்: மனம் கலங்கினேன்
காட்டினாய்: காட்சி தந்தாய்
கழுக்குன்று: திருக்கழுக்குன்றம் (வேதகிரி)

விளக்கம்

பெருந்துறையில் அருள் கிடைத்தது; ஆனால் அதைத் தாங்கிக்கொள்ள மணிவாசகருக்கு இடமில்லை. 'சேவடிகள் இரண்டும் வைப்பிடம் இன்றியே கலங்கினேன்' என்பது அழகான வெளிப்பாடு. பெரும் விருந்தினர் வீட்டுக்கு வந்தால் அவரை அமர வைக்கத் தகுதியான இடம் இல்லாமல் தவிப்பது போல.

அதனால் இறைவன் மீண்டும் வந்தான். குருவின் அருள் ஒருமுறை கிடைத்தால் போதாது; சீடன் அதைத் தாங்கும் பக்குவம் பெறும் வரை குரு மீண்டும் மீண்டும் வருகிறான். திருக்கழுக்குன்றக் காட்சி அந்த இரண்டாம் வருகை.

Explanation

Grace came at Perunthurai, but Manikkavasagar had no room to hold it. 'Having no place to keep your two feet, I was in turmoil' is a beautiful way to say it, like someone fretting because a great guest has come home and there is no fit place to seat him.

So the Lord came again. The guru's grace given once is not enough; the guru comes again and again until the disciple becomes ready to hold it. The vision at Kazhukkundram was that second coming.

திருக்கழுக்குன்றத் தலபுராணம் (வேதகிரி மான்மியம்); தேவாரம் (திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர்); திருவாசகம், திருக்கழுக்குன்றப் பதிகம்

திருக்கழுக்குன்றத்தின் இரண்டு கழுகுகள்

திருக்கழுக்குன்றம் (வேதகிரி) நான்கு வேதங்களே மலையாக நின்ற இடம் என்று தலமரபு சொல்கிறது. அந்த மலையின் உச்சியில் இறைவன் வேதகிரீசுவரராக வீற்றிருக்கிறான். இந்தத் தலத்தின் பெயருக்குக் காரணமான கதை இது.

இரண்டு முனிவர்கள் இறைவனிடம் முக்தி வேண்டினர். ஆனால் உடனடியாக முக்தி கிடைக்க வேண்டும் என்று அவசரப்பட்டனர். இறைவன் 'பொறுமையோடு காத்திருங்கள்' என்று சொன்னதை ஏற்காமல் வாதிட்டனர். அதனால் அவர்கள் கழுகுகளாகப் பிறக்க நேர்ந்தது. ஆனால் இறைவனின் கருணை அவர்களைக் கைவிடவில்லை. அந்தக் கழுகுகள் நாள்தோறும் நண்பகலில் வந்து மலை உச்சியை வலம் வந்து, அடியார் தரும் உணவை ஏற்று, இறைவனை வணங்கிச் சென்றன என்று மரபு சொல்கிறது. இன்றும் பல அடியார்கள் அதை நினைவு கூர்கிறார்கள். கழுகுகள் வழிபட்ட குன்று என்பதால் 'கழுக்குன்றம்' என்ற பெயர்.

திருக்கழுக்குன்றப் பதிகத்தில் மணிவாசகர், பெருந்துறையில் கிடைத்த அருளைத் தாங்கிக்கொள்ளும் பக்குவம் வரும் வரை காத்திருந்து, இங்கே மீண்டும் குருவின் காட்சியைப் பெற்றார். கழுகுகளின் கதையும் அதையே சொல்கிறது: அருள் அவசரத்தால் கிடைப்பதில்லை; பொறுமையோடு நாள்தோறும் வந்து வணங்குபவருக்கு, உரிய காலத்தில் குரு தானே காட்சி தருகிறான்.

Temple tradition of Thirukkazhukundram (Vedagiri Mahatmya); Thevaram (Sambandar, Appar, Sundarar); Thiruvasagam, Thirukkazhukkundra Pathigam

The Two Eagles of Thirukkazhukundram

Temple tradition says that at Thirukkazhukundram, also called Vedagiri, the four Vedas themselves stood as a hill, and the Lord sits on its summit as Vedagirisvara. This is the story behind the shrine's name.

Two sages asked the Lord for liberation, but they wanted it at once. When the Lord told them to wait patiently, they argued instead of accepting it, and so they had to be born as eagles. Yet the Lord's compassion did not abandon them. Tradition says that every day at noon the two eagles came, circled the summit, took food offered by a devotee, worshipped the Lord and flew away. Many devotees still remember this. Because eagles worshipped there, the hill is called Kazhukkundram, 'Eagle Hill'.

In the Thirukkazhukkundra Pathigam, Manikkavasagar, after waiting until he was ready to hold the grace he had received at Perunthurai, received the vision of the guru again here. The eagles' story says the same: grace is not won by hurry. To one who comes and bows patiently day after day, the guru appears by himself when the time is right.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்க்கையில் நல்லது ஒன்று வந்தபோது அதைத் தாங்கிக்கொள்ள நீங்கள் தயாராக இருந்தீர்களா?

To reflect on

When something good came into your life, were you ready to hold it?