Kural 121 · அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை

நசிகேதன் - எமனின் வரங்கள்

இது கடோபநிடதத்திலிருந்து ஒரு கதை. வாஜஸ்ரவஸ் என்ற முனிவர் ஒரு வேள்வியில் தன் செல்வத்தையெல்லாம் தானம் செய்தார். அவர் மகன் நசிகேதன் சிறுவனாக இருந்தாலும் தந்தையின் தானத்தில் குறை கண்டான். "என்னை யாருக்குக் கொடுப்பீர்கள்?" என்று பலமுறை கேட்டான். சினமடைந்த தந்தை, "உன்னை எமனுக்குக் கொடுக்கிறேன்" என்றார். தந்தையின் சொல்லைக் காக்க, நசிகேதன் எமலோகம் சென்றான்.

எமன் அங்கே இல்லை. மூன்று நாள் இரவும் பகலும் நசிகேதன் உணவின்றி வாசலில் காத்திருந்தான். திரும்பிய எமன், விருந்தினனைக் காக்க வைத்த குற்றத்துக்காக மூன்று வரங்கள் தருவதாகச் சொன்னான். முதல் வரத்தில் தந்தையின் கோபம் தணிய வேண்டும் என்றான். இரண்டாவதாக வேள்வியின் நெறியைக் கேட்டான். மூன்றாவதாக, இறந்த பின் மனிதனுக்கு என்ன ஆகிறது என்ற உண்மையைக் கேட்டான்.

எமன் அந்த மூன்றாம் வரத்தைக் கேட்டுத் தயங்கினான். "தேவர்களுக்கே இது ஐயம். வேறு ஏதாவது கேள்" என்றான். நூறு ஆண்டு வாழும் மக்களையும் மகன்களையும் பசுக்களையும் பொன்னையும் பரந்த நிலத்தையும் அழகிய மங்கையரையும் தேர்களையும் இசையையும் காட்டி மயக்கப் பார்த்தான். நசிகேதனோ உறுதியாக மறுத்தான். "இவை நாளை அழியக்கூடியவை; புலன்களின் ஆற்றலையும் தேய்த்துவிடும். மனித ஆயுள் எவ்வளவு நீண்டாலும் குறுகியதே. உங்கள் தேர்களும் இசையும் உங்களிடமே இருக்கட்டும். நான் கேட்ட வரம்தான் வேண்டும்" என்றான்.

அவனுடைய அடக்கமும் உறுதியும் எமனை மகிழ்வித்தது. இன்பமான வழிகளும் நன்மையான வழிகளும் என்று இரண்டு பாதைகள் உண்டு என்று எமன் விளக்கினான். நன்மையைத் தேர்ந்தவன் உயர்வான், இன்பத்தை நாடியவன் குறிக்கோளிலிருந்து தவறுவான் என்றான். பிறகு ஆன்மா அழியாதது என்ற பேருண்மையை நசிகேதனுக்கு உபதேசித்தான். அந்த ஞானத்தால் நசிகேதன் இறப்பின் அச்சத்தையும் கடந்தான்.

நசிகேதன் தன் முடிவை அவசரத்தில் எடுக்கவில்லை. மூன்று நாள் பசியோடு காத்திருந்த பொறுமையே அவனுடைய அடக்கத்தின் முதல் சான்று. செல்வமும் நீண்ட ஆயுளும் கண்முன் நின்றபோதும், அவன் மனம் ஆடவில்லை. அந்த உறுதியே அவனை எமனுக்கு இணையான ஞானியாக்கியது.

எமனும் அவனது ஆசையற்ற தெளிவைப் பாராட்டினான்.

இளம் வயதிலேயே ஆசையின் கவர்ச்சியை மறுத்த அந்தச் சிறுவன் உயர்ந்த அறிவைப் பெற்றான். அடக்கம் ஒருவனை இருளிலிருந்து ஒளிக்கு உயர்த்தும் என்பதற்கு அவன் வாழ்வே சான்று.

Nachiketa and the Boons of Yama

This story comes from the Katha Upanishad. The sage Vajashravasa gave away his possessions in a sacrifice. His young son Nachiketa saw that the gifts were poor and kept asking, "Father, to whom will you give me?" Annoyed, the father finally said, "I give you to Death." To keep his father's word, Nachiketa went to the abode of Yama.

Yama was away. For three days and nights Nachiketa waited at the door without food. When Yama returned, he felt he had wronged a guest and offered three boons. For the first, the boy asked that his father's anger be calmed. For the second he asked to learn the sacred fire rite. For the third he asked what becomes of a person after death.

Yama hesitated. "Even the gods have doubts about this. Ask for something else." He offered long-lived sons and grandsons, cattle, gold, vast lands, beautiful women, chariots and music. Nachiketa refused firmly. "These things last only until tomorrow, and they wear down the power of the senses. Even the longest life is short. Keep your chariots and your music. I want only the boon I asked."

His restraint and steadiness pleased Yama. Yama explained that there are two paths, the pleasant and the good. The one who chooses the good rises, while the one who runs after the pleasant misses the goal. Then he taught Nachiketa the great truth that the self is not destroyed, and with that knowledge the boy crossed even the fear of death.

A child who refused the glitter of desire received the highest wisdom. His life shows how self-restraint lifts a person from darkness toward light.