Kural 533 · பொச்சாப்பார்க் கில்லை புகழ்மை அதுஉலகத்து

காக்கையிடம் வீழ்ந்த ஆந்தை அரசன்

பஞ்சதந்திரத்திலிருந்து (காகோலூகீயம்): காகங்களுக்கும் ஆந்தைகளுக்கும் பகை இருந்தது. காகங்களின் அரசன் மேகவர்ணன்; ஆந்தைகளின் அரசன் அரிமர்த்தனன். ஆந்தைகள் இரவில் வலிமையானவை. அவை ஒரு நாள் இரவில் காகக் கூட்டை முற்றுகையிட்டுப் பல காகங்களைக் கொன்றன. காகங்கள் அஞ்சின. மேகவர்ணன் அமைச்சர்களை அழைத்து ஆலோசனை கேட்டான்.

அமைச்சர்களுள் ஸ்திரஜீவி என்ற முதிய காகம் ஒரு தந்திரத்தைச் சொன்னது. "என் சிறகுகளைப் பிடுங்கி, இரத்தம் சிந்தும்படி செய்து, ஆந்தைகளின் குகைக்கு அருகில் போட்டுவிடுங்கள். நான் ஆந்தைகளிடம் சேர்ந்து அவர்களை அறிந்து வருகிறேன்." அவ்வாறே செய்யப்பட்டது. காகங்கள் தங்கள் மூத்தவரையே தாக்கியது போல நடித்தன.

ஸ்திரஜீவி அரிமர்த்தனனை அணுகி, "நான் காகங்களின் அமைச்சனாக இருந்தேன். அவர்கள் என்னை இவ்வாறு துன்புறுத்தினார்கள். இனி உங்களுக்கே பணி செய்வேன்" என்றது. ஆந்தை அரசன் அதை நம்பினான். சில ஆந்தை அமைச்சர்கள் எச்சரித்தனர்: "பகைவனை நம்பாதீர்கள்." ஆனால் அரசன் தன் வெற்றி மகிழ்ச்சியிலும் பாதுகாப்பு உணர்விலும் கவனம் இழந்திருந்தான்.

காகம் ஆந்தைகளின் குகைக்குள் தங்கி, அவற்றின் இரகசியங்களையும் வழிகளையும் உணவு முறைகளையும் அறிந்துகொண்டது. சிறிது சிறிதாக ஆந்தைகளின் குகை வாயிலில் விறகுகளைக் கொண்டுவந்து சேர்த்தது. சில மாதங்களில் குகை வாயிலில் பெரும் விறகுக் குவியல் உண்டாயிற்று. ஆந்தைகள் அதைப் பற்றி எதுவும் கேள்வி கேட்கவில்லை.

ஒரு பகல் வேளையில், ஆந்தைகள் உறங்கும்போது, காகங்கள் தீப்பந்தங்களுடன் வந்து அந்த விறகுக் குவியலைக் கொளுத்தின. குகை முழுதும் தீ பரவியது. ஆந்தைகள் எழுந்து தப்ப முடியாமல் எரிந்து மடிந்தன. அரிமர்த்தனனும் அழிந்தான்.

ஆந்தை அரசன் தனக்கு வலிமை இருந்ததால் எச்சரிக்கையை இழந்தான். எதிரியை அருகில் வைத்தும் சோதிக்கவில்லை. புகழ் பெற்ற அரசனும் மறதியால் அழிவான் என்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது.

அரிமர்த்தனன் தன் இனத்தின் ஆற்றலை நம்பி, எதிரியின் தந்திரத்தை உணர முடியாமல் போனான். அவனுடைய அமைச்சர்களில் சிலர் அறிவுரை சொன்னார்கள்; ஆனால் மகிழ்ச்சியில் மயங்கிய மன்னன் அதைக் கேட்கவில்லை. கவனமுள்ள ஒரு தலைவன் இருந்திருந்தால் ஆந்தைகளின் குலம் காக்கப்பட்டிருக்கும்.

இக்கதை நீதி சொல்வது: வலிமை இருந்தாலும் விழிப்பு இல்லாதவன் புகழையும் உயிரையும் இழப்பான்.

அவன் கதையைக் கேட்கும் ஒவ்வொருவரும் தம் நிலையை ஆராய வேண்டும்.

The Owl King Undone by the Crows

From the Panchatantra (Kakolukiyam): Crows and owls were enemies. The king of the crows was Meghavarna; the king of the owls was Arimardana. The owls were strong at night. One night they besieged the crows' nest and killed many crows. The crows were afraid. Meghavarna called his ministers and asked their counsel.

Among the ministers an old crow named Sthirajivi proposed a stratagem. "Pluck my feathers, make me bleed and throw me near the owls' cave. I shall join the owls and learn about them." So it was done. The crows pretended to attack their own elder.

Sthirajivi approached Arimardana and said, "I was minister of the crows. They tormented me thus. Now I shall serve only you." The owl king believed him. Some owl ministers warned, "Do not trust the enemy." But the king had lost attention in the joy of his victory and his feeling of safety.

The crow stayed in the owls' cave and learnt their secrets, routes and ways of feeding. Little by little it brought firewood and piled it at the cave mouth. In a few months a great heap of firewood grew at the entrance. The owls asked no question about it.

One daytime, while the owls slept, the crows came with torches and set the heap of firewood alight. Fire spread through the cave. The owls could not rise and escape, and burned to death. Arimardana too perished.

The owl king lost his caution because he had strength. Though he kept the enemy near, he did not test him. The story shows that a famed king too is destroyed by negligence.