சிறு வீ முல்லைப் பெரிது கமழ் அலரிதானும் சூடினன் இளைஞரும் மலைந்தனர்விசும்பு கடப்பன்ன பொலம் படைக் கலி மாபடு மழை பொழிந்த தண் நறும் புறவில்நெடு நா ஒண் மணி பாடு சிறந்து இசைப்பமாலை மான்ற மணம் மலி வியல் நகர்த்தந்தன நெடுந்தகை தேரே என்றும்அரும் படர் அகல நீக்கிவிருந்து அயர் விருப்பினள் திருந்துஇழையோளே
Siru vee mullaip perithu kamazh alari / Thaanum sootinan ilainjarum malainthanar / Visumpu katappanna polam pataik kali maa / Patu mazhai pozhintha than narum puravil / Netu naa on mani paatu siranthu isaippa / Maalai maanra manam mali viyal nakarth / Thanthana netunthakai thaerae enrum / Arum patar akala neekki / Virunthu ayar viruppinal thirunthuizhaiyoalae
கேளுங்கள்
பகிர்
பொருள்
சிறிய பூவுடைய முல்லையின் மிக மணக்கும் மலர்களைத் தானும் சூடினான்; இளைஞரும் அணிந்தனர். வானைக் கடப்பது போன்ற பொன் அணிகலனுடைய செருக்குமிக்க குதிரைகள், பெருமழை பொழிந்த குளிர்ந்த மணமுள்ள முல்லைக்காட்டில், நீண்ட நாக்குடைய ஒளிரும் மணிகள் சிறப்பாக ஒலிக்க, மாலைப்பொழுது மயங்கிய மணம் நிறைந்த அகன்ற இல்லத்துக்குப் பெருந்தகையின் தேரைக் கொண்டுவந்தன. என்றும் இருந்த அரிய துன்பத்தை முற்றிலும் நீக்கி, திருந்திய அணிகலனுடையவள் விருந்து செய்யும் விருப்பத்தோடு இருக்கிறாள்.
Meaning
He wore the fragrant blossoms of the small-flowered mullai, and his young men wore them too. His spirited horses, decked in gold and racing as if to cross the sky, came through the cool fragrant forest where heavy rain had fallen, their bright long-tongued bells ringing out finely, and brought the noble man's chariot to the spacious house filled with fragrance as evening deepened. She of the fine jewels has cast off her long, hard sorrow completely and is eager to prepare a feast for guests.
தலைவன் திரும்பியதும் தலைவியின் முதல் எண்ணம் விருந்தோம்பல் என்பது, இல்லறத்தின் அடிப்படைக் கடமையாக விருந்தோம்பலைப் போற்றும் தமிழ் மரபைக் காட்டுகிறது. கணவனும் மனைவியும் சேர்ந்து விருந்தினரைப் பேணுவதே இல்லறத்தின் நிறைவு.
Explanation
A poem by Madurai Peralavayar, of the mullai landscape. The hero has come home in the rainy season as he promised. When his chariot arrives, the heroine's grief vanishes and she gets ready to receive guests. The friend says this happily to the household attendants.
That the heroine's first thought on his return is hospitality reflects the Tamil tradition, which holds welcoming guests to be a basic duty of household life. A home is complete when husband and wife care for guests together.
கதை
முல்லை · மதுரைப் பேராலவாயர்
வாயில்களோடு தோழி உறழ்ந்து சொல்லியது
சிந்தனைக்கு
இணைந்த இல்லறத்தின் முதல் மகிழ்ச்சி விருந்தோம்பல்.
To reflect on
The first joy of a reunited home is welcoming guests.
