Kural 620 · ஊழையும் உப்பக்கம் காண்பர் உலைவின்றித்

மார்க்கண்டேயனின் தளராத வழிபாடு

திருக்கடவூர்த் தலபுராணமும் மார்க்கண்டேய புராணமும் இந்தக் கதையைக் கூறுகின்றன. மிருகண்டு முனிவர் குழந்தை வரம் வேண்டிச் சிவபெருமானை நோக்கித் தவம் செய்தார். இறைவன் அவரிடம், 'நூறு வயது வரை வாழும் அறிவற்ற மகன் வேண்டுமா, பதினாறு வயது வரை வாழும் அறிவுள்ள மகன் வேண்டுமா?' என்று கேட்டார். முனிவர் அறிவுள்ள மகனைத் தேர்ந்தார். அவர் மகன் மார்க்கண்டேயன் பதினாறு வயது வரை வாழ்வான் என்பது விதியாயிற்று.

மார்க்கண்டேயன் சிறுவயதிலிருந்தே சிவ பக்தியில் வளர்ந்தான். வேதங்களையும் சாத்திரங்களையும் கற்றான். தன் ஆயுள் பதினாறு ஆண்டுகள்தான் என்பதை அறிந்ததும் அவன் அஞ்சவில்லை; ஒவ்வொரு நாளும் சிவ வழிபாட்டை இடைவிடாமல் தொடர்ந்தான். அவன் பெற்றோர் துயரமடைந்தனர். ஆனால் அவன் 'சிவபெருமானே துணை' என்று நம்பினான்.

பதினாறாம் ஆண்டு வந்தபோது அவன் திருக்கடவூரில் சிவலிங்கத்தை அணைத்து வழிபாடு செய்து கொண்டிருந்தான். எமதூதர்கள் வந்து அவன் உயிரைப் பிரிக்க முயன்றனர். அவர்களால் அவனை நெருங்க முடியவில்லை. எமன் தாமே பாசக் கயிற்றை வீசினான். அந்தக் கயிறு மார்க்கண்டேயனோடு சேர்த்துச் சிவலிங்கத்தையும் சுற்றியது.

அப்போது சிவபெருமான் லிங்கத்திலிருந்து தோன்றி, எமனை உதைத்துத் தள்ளினார் என்று புராணம் கூறுகிறது. அதனால் அவர் கால சம்ஹார மூர்த்தி எனப்பட்டார். மார்க்கண்டேயனுக்கு என்றும் பதினாறு வயது என்ற வரம் அளித்தார். எமனும் பின்னர் இறைவனைப் பணிந்தான் என்று கதை தொடர்கிறது.

மார்க்கண்டேயன் பதினாறு வயது சிறுவனாக என்றும் வாழ்கிறான் என்ற நம்பிக்கை இன்றும் திருக்கடவூரில் நிலவுகிறது. அங்கே அறுபதாம் ஆண்டு மணிவிழா கொண்டாடும் வழக்கம் பிரபலமானது. நம் பாரம்பரியத்தில் ஆயுளையும் நலத்தையும் வேண்டி இறைவனை வழிபடும் மரபு இக்கதையின் அடிப்படையில் வளர்ந்தது. அதன் உட்பொருள்: நம்பிக்கையோடு கூடிய தொடர் முயற்சி தடைகளைக் கடக்க உதவும் என்பதே.

அந்த மரபின்படி மார்க்கண்டேயனை இன்றும் சிரஞ்சீவி என்று போற்றுகின்றனர். மனம் தளராமல் இறைவனை நம்பிய அந்தச் சிறுவன் தம் வாழ்வின் எல்லையையே விரிவாக்கிக் கொண்டான் என்பது அடியார் நம்பிக்கை. எனவே சோர்வின்றி முயல்வோர்க்கு இறைவனும் துணை நிற்பான் என்பதே இதன் செய்தி.

இக்கதையில் ஊழ் தெளிவாக வகுத்த முடிவை, தளராத வழிபாடும் தொடர்ந்த முயற்சியும் மாற்றியதாக நம்பிக்கை உள்ளது. இது 'ஊழையும் உப்பக்கம் காண்பர்' என்பதற்கு ஒரு சமய வடிவம். சிவன் அருள் இடைவிடாத முயற்சியுடையவனுக்குத் துணை நிற்கிறது என்பதே பாடம்.

Markandeya's Unwavering Worship

The Sthala Purana of Thirukkadavur and the Markandeya Purana tell this story. Sage Mrikandu performed penance towards Shiva wishing for a child. The Lord asked him, 'Do you want a dull son who lives a hundred years, or a wise son who lives sixteen?' The sage chose the wise son. It became fate that his son Markandeya would live only sixteen years.

From childhood Markandeya grew in devotion to Shiva. He learnt the Vedas and scriptures. When he knew that his life was but sixteen years he was not afraid; he continued Shiva worship every day without break. His parents were grieved. But he believed, 'Shiva alone is my support.'

When the sixteenth year came he was worshipping at Thirukkadavur, embracing the Shiva linga. The messengers of Yama came to take his life. They could not approach him. Yama himself cast his noose. The rope encircled the Shiva linga along with Markandeya.

Then Shiva emerged from the linga and kicked Yama away, the Purana says. For that he is called Kala Samhara Murti. He granted Markandeya the boon of being sixteen forever. The tale continues that Yama too later bowed to the Lord.

In this tale the end that fate had clearly set is believed to have been changed by unwavering worship and continued effort. It is a religious form of 'oozhaiyum uppakkam kaanpar'. The lesson is that Shiva's grace stands by the one who persists.