திருக்கழுக்குன்றத் தலபுராணம் (வேதகிரி மான்மியம்); தேவாரம் (திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர்); திருவாசகம், திருக்கழுக்குன்றப் பதிகம்திருக்கழுக்குன்றத்தின் இரண்டு கழுகுகள்
திருக்கழுக்குன்றம் (வேதகிரி) நான்கு வேதங்களே மலையாக நின்ற இடம் என்று தலமரபு சொல்கிறது. அந்த மலையின் உச்சியில் இறைவன் வேதகிரீசுவரராக வீற்றிருக்கிறான். இந்தத் தலத்தின் பெயருக்குக் காரணமான கதை இது.
இரண்டு முனிவர்கள் இறைவனிடம் முக்தி வேண்டினர். ஆனால் உடனடியாக முக்தி கிடைக்க வேண்டும் என்று அவசரப்பட்டனர். இறைவன் 'பொறுமையோடு காத்திருங்கள்' என்று சொன்னதை ஏற்காமல் வாதிட்டனர். அதனால் அவர்கள் கழுகுகளாகப் பிறக்க நேர்ந்தது. ஆனால் இறைவனின் கருணை அவர்களைக் கைவிடவில்லை. அந்தக் கழுகுகள் நாள்தோறும் நண்பகலில் வந்து மலை உச்சியை வலம் வந்து, அடியார் தரும் உணவை ஏற்று, இறைவனை வணங்கிச் சென்றன என்று மரபு சொல்கிறது. இன்றும் பல அடியார்கள் அதை நினைவு கூர்கிறார்கள். கழுகுகள் வழிபட்ட குன்று என்பதால் 'கழுக்குன்றம்' என்ற பெயர்.
திருக்கழுக்குன்றப் பதிகத்தில் மணிவாசகர், பெருந்துறையில் கிடைத்த அருளைத் தாங்கிக்கொள்ளும் பக்குவம் வரும் வரை காத்திருந்து, இங்கே மீண்டும் குருவின் காட்சியைப் பெற்றார். கழுகுகளின் கதையும் அதையே சொல்கிறது: அருள் அவசரத்தால் கிடைப்பதில்லை; பொறுமையோடு நாள்தோறும் வந்து வணங்குபவருக்கு, உரிய காலத்தில் குரு தானே காட்சி தருகிறான்.
Temple tradition of Thirukkazhukundram (Vedagiri Mahatmya); Thevaram (Sambandar, Appar, Sundarar); Thiruvasagam, Thirukkazhukkundra PathigamThe Two Eagles of Thirukkazhukundram
Temple tradition says that at Thirukkazhukundram, also called Vedagiri, the four Vedas themselves stood as a hill, and the Lord sits on its summit as Vedagirisvara. This is the story behind the shrine's name.
Two sages asked the Lord for liberation, but they wanted it at once. When the Lord told them to wait patiently, they argued instead of accepting it, and so they had to be born as eagles. Yet the Lord's compassion did not abandon them. Tradition says that every day at noon the two eagles came, circled the summit, took food offered by a devotee, worshipped the Lord and flew away. Many devotees still remember this. Because eagles worshipped there, the hill is called Kazhukkundram, 'Eagle Hill'.
In the Thirukkazhukkundra Pathigam, Manikkavasagar, after waiting until he was ready to hold the grace he had received at Perunthurai, received the vision of the guru again here. The eagles' story says the same: grace is not won by hurry. To one who comes and bows patiently day after day, the guru appears by himself when the time is right.
