மகாபாரதம், வன பருவம் (கைராத பருவம்); கிராதார்ஜுனீயம் (பாரவி); தேவாரம் (திருநாவுக்கரசர்); திருவாசகம், குலாப் பத்துவேடனாக வந்து அருச்சுனனுக்குப் பாசுபதம் அருளியது
வனவாசத்தின்போது அருச்சுனன், வரப்போகும் போருக்காகச் சிவனிடம் பாசுபத அஸ்திரத்தைப் பெற இமயமலையில் கடுந்தவம் செய்தான். அவனது தவத்தைச் சோதிக்க, இறைவன் ஒரு வேடனாகவும், உமை வேட்டுவச்சியாகவும், கணங்கள் வேட்டுவர்களாகவும் வந்தனர்.
அப்போது மூகன் என்ற அசுரன் ஒரு பெரிய காட்டுப் பன்றியாக அருச்சுனனைத் தாக்க வந்தான். அருச்சுனனும் வேடனும் ஒரே நேரத்தில் அம்பெய்தனர்; பன்றி இறந்தது. 'அது என் அம்பு' என்று இருவரும் வாதிட்டனர். போர் தொடங்கியது. அருச்சுனனின் அம்புகள் அனைத்தையும் வேடன் சிரித்துக்கொண்டே ஏற்றான். அவனது காண்டீவ வில்லையும் பறித்தான். கைகலப்பில் அருச்சுனன் மூச்சுத் திணறி விழுந்தான்.
தோல்வியில் அருச்சுனன் ஒரு மண் லிங்கம் செய்து மலர் சூட்டினான். அந்த மலர் வேடனின் தலையில் விழுந்ததைக் கண்டு, வேடனே சிவன் என்று உணர்ந்து, அவன் காலில் விழுந்தான். இறைவன் தன் உண்மை வடிவில் தோன்றி, அருச்சுனனின் வீரத்தைப் பாராட்டி, பாசுபதத்தை அருளினான்.
குலாப் பத்தில் மணிவாசகர் 'கருமுருட்டு ஏனப் பின் கானகத்தே நடக்கும் திருவடி' என்று இந்த வேடனின் காலைப் பாடுகிறார். அருச்சுனனின் செருக்கைத் தோற்கடித்த அந்தக் கால், அவனுக்கே அருளையும் தந்தது. அதே கால் இப்போது மணிவாசகரின் தலைமேல் ஐந்து புலன்களை அடக்குகிறது.
Mahabharata, Vana Parva (the Kairata section); Kiratarjuniya (Bharavi); Thevaram (Appar); Thiruvasagam, Kulap PathuThe Hunter Who Gave Arjuna the Pasupata
During the exile, Arjuna performed severe penance in the Himalayas to receive the Pasupata weapon from Siva for the coming war. To test his penance, the Lord came as a hunter, Uma as a huntress, and his attendants as a band of hunters.
Just then the demon Muka charged at Arjuna in the form of a huge wild boar. Arjuna and the hunter shot at the same moment, and the boar fell dead. 'It was my arrow,' each insisted, and a fight began. The hunter took every one of Arjuna's arrows with a smile and even snatched away his bow, Gandiva. In the wrestling that followed, Arjuna fell, gasping for breath.
In defeat, Arjuna made a linga of clay and placed flowers on it. When he saw those flowers fall on the hunter's head, he realised the hunter was Siva himself and fell at his feet. The Lord appeared in his true form, praised Arjuna's courage and granted him the Pasupata.
In the Kulap Pathu Manikkavasagar sings of 'the holy foot that walked through the forest after the dark, rough boar'. The foot that defeated Arjuna's pride also gave him grace. That same foot now rests on Manikkavasagar's head, curbing the five senses.
