நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 501 · கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்

Verse 501 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

Thiruppavai · Verse 28 of 30

கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உந்தன்னைப்பிறவி பெறுந்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உந்தன்னோடுஉறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாதுஅறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உந்தன்னைச்சிறுபேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதேஇறைவா நீ தாராய் பறையேலோர் எம்பாவாய்

Karavaikal pin senru kaanam saernthu unpoam / Arivu onrum illaatha aaykkulaththu unthannaip / Piravi perunthanaip punniyam yaam utaiyoam / Kurai onrum illaatha koavinthaa unthannoatu / Uravael namakku ingku ozhikka ozhiyaathu / Ariyaatha pillaikaloam anpinaal unthannais / Sirupaer azhaiththanavum seeri arulaathae / Iraivaa nee thaaraay paraiyaeloar empaavaay

பொருள்

பசுக்களின் பின்னே சென்று காட்டை அடைந்து உண்போம்; அறிவு என்பது சிறிதும் இல்லாத ஆயர் குலம் நாங்கள். உன்னை எங்கள் குலத்தில் பிறக்கப் பெற்ற புண்ணியம் மட்டுமே எங்களுக்கு உண்டு. குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா! உன்னோடு எங்களுக்கு உள்ள உறவை இங்கே யாராலும் ஒழிக்க முடியாது, ஒழியவும் ஒழியாது. ஒன்றும் அறியாத சிறுமிகள் நாங்கள்; அன்பால் உன்னைச் சிறிய பெயர்களால் அழைத்தோம்; அதற்காகக் கோபித்துக்கொள்ளாதே. இறைவா, நீ எங்களுக்குப் பறை தருவாய், பாவையே.

Meaning

We follow the cows into the forest and eat there; we are of the cowherd clan, with no knowledge at all. The only merit we have is that you were born among us. Govinda, who lacks nothing! Our bond with you here cannot be ended, even if anyone tries to end it. We are children who know nothing; out of love we called you by small names; do not be angry with us. Lord, give us the drum, O maiden.

சொற்பொருள் Word by word

கறவைகள்: milch cows
கானம் சேர்ந்து: reaching the forest
அறிவு ஒன்றும் இல்லாத: with no knowledge at all
பிறவி பெறுந்தனை: that we had you born among us
புண்ணியம்: merit, good fortune
குறை ஒன்றும் இல்லாத: lacking nothing
உறவு: bond, relationship
ஒழிக்க ஒழியாது: cannot be ended even if one tries
சிறுபேர்: small names
சீறி அருளாதே: don't be angry

விளக்கம்

வைணவ ஆசாரியர்கள் இந்தப் பாசுரத்தைச் சரணாகதியின் சாரமாகக் கொள்கிறார்கள். முதல் அடியிலேயே 'எங்களிடம் எந்தத் தகுதியும் இல்லை' (ஆகிஞ்சன்யம்) என்கிறார்கள். வேள்வி இல்லை, தவம் இல்லை, அறிவு இல்லை. பசு மேய்த்து உண்ணும் எளிய வாழ்க்கை மட்டுமே.

அப்படியானால் எதை நம்பி வருகிறார்கள்? 'உன்னைப் பிறவி பெறுந்தனைப் புண்ணியம்': நீ எங்களிடையே பிறந்தாய் என்பதே எங்கள் ஒரே புண்ணியம். நம் முயற்சி அல்ல, அவனே வழி (சித்தோபாயம்) என்பது இதன் பொருள். அவன் 'குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தன்'; எங்கள் குறைகளை அவன் நிறைவு நிரப்பும். அவனுக்கும் உயிர்களுக்கும் உள்ள உறவு இயல்பானது; 'ஒழிக்க ஒழியாது'. அவனே நினைத்தாலும் அந்த உறவை முறிக்க முடியாது.

'சிறுபேர் அழைத்தனவும்' என்பதற்கு ஒரு நுட்பமான விளக்கம் உண்டு. முதல் பாசுரத்தில் 'நாராயணனே' என்று அழைத்தார்கள். ஆயர் குலத்தில் தங்களில் ஒருவனாக வாழ விரும்பும் கண்ணனுக்கு, அவனது பரத்துவத்தைச் சொல்லும் அந்தப் பெயர் தூரத்தை உண்டாக்கும் 'சிறுபேர்' ஆகிவிட்டதோ என்று மன்னிப்புக் கேட்கிறார்கள்.

Explanation

The Sri Vaishnava acharyas take this pasuram as the essence of surrender, saranagati. In the very first line the girls declare that they have no qualification at all (akinchanya): no sacrifices, no austerities, no learning, only the simple life of grazing cattle and eating in the forest.

Then what do they rely on? 'The merit of your being born among us': the only merit they have is that he was born among them. Not their own effort, but he himself is the means (siddhopaya). He is 'Govinda who lacks nothing', and his fullness fills up their lack. The bond between him and souls is natural and 'cannot be ended even if one tries'. Not even he could break it.

There is a subtle reading of 'we called you small names'. In the first pasuram they called him 'Narayana'. For Krishna, who wants to live in the cowherd clan as one of them, that name of supreme lordship may have felt like a 'small name' that put distance between them. So they ask his forgiveness.

பூர்வாசாரியர் வியாக்யானங்கள் · கோயில் வழக்கம்

கூடாரவல்லியும் சிற்றஞ்சிறுகாலையும்

மார்கழி மாதம் இருபத்தேழாம் நாளை வைணவர்கள் 'கூடாரவல்லி' என்று கொண்டாடுகிறார்கள். அன்று 'கூடாரை வெல்லும் சீர்க் கோவிந்தா' பாசுரம் பாடப்படும். பாசுரத்தில் வருவதுபோலவே, நெய் முழங்கை வழியே வழியும் அளவுக்குப் பாற்சோறும் அக்காரவடிசிலும் பெருமாளுக்குப் படைக்கப்பட்டு, அடியார்கள் கூடி இருந்து உண்பார்கள். ஆண்டாள் பிறந்த ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரிலும் திருவரங்கத்திலும் இந்நாள் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. மார்கழி மாதம் முழுவதும் திருமலையில் சுப்ரபாதத்திற்குப் பதிலாகத் திருப்பாவையே பெருமாளை எழுப்புகிறது.

பராசர பட்டர் தம் சீடர்களிடம் சொல்வாராம்: 'திருப்பாவை முப்பதையும் நாள்தோறும் சொல்ல வேண்டும். முடியாவிட்டால் "சிற்றஞ் சிறுகாலே" பாசுரம் ஒன்றையாவது சொல்லுங்கள்.' காரணம், முப்பது பாசுரங்களின் சாரமும் அந்த ஒரு பாசுரத்தில் இருக்கிறது. பறை என்பது ஒரு சாக்கு மட்டுமே; ஆண்டாள் உண்மையில் கேட்டது 'எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்' என்ற நித்திய கைங்கரியத்தைத்தான்.

இதனால் வைணவ மரபில் ஒரு பழம் வெண்பா சொல்லப்படுகிறது: 'பாதகங்கள் தீர்க்கும் பரமனடி காட்டும், வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும், கோதை தமிழ் ஐயைந்தும் ஐந்தும் அறியாத மானிடரை வையம் சுமப்பதும் வம்பு.' கோதையின் முப்பது பாசுரங்களையும் அறியாதவர்களைப் பூமி சுமப்பதே வீண் என்கிறது அந்த வெண்பா. திருப்பாவை எல்லா வேதங்களுக்கும் விதை என்று வைணவர்கள் போற்றுவது இதனால்தான்.

From the purvacharya commentaries and temple tradition

Koodaravalli and the dawn of service

Sri Vaishnavas celebrate the twenty-seventh day of Margazhi as 'Koodaravalli', the day the pasuram 'Koodarai vellum seer Govinda' is sung. Just as the pasuram describes, milk rice and akkaravadisal, with ghee running down to the elbow, are offered to Perumal, and devotees sit together and eat. The day is celebrated with special joy in Srivilliputhur, where Andal was born, and in Srirangam. Through the whole month of Margazhi at Tirumala, the Lord is woken with the Thiruppavai in place of the Suprabhatam.

Parasara Bhattar is said to have told his disciples: 'Recite all thirty pasurams of the Thiruppavai every day. If you cannot, at least recite "Chittram siru kale".' The reason is that the essence of all thirty lies in that one pasuram. The parai drum was only a pretext. What Andal really asked for was eternal service: 'for all time, for seven times seven births, we shall serve you alone'.

So an old venba is recited in the Sri Vaishnava tradition: 'It removes sins, it shows the feet of the Supreme, it is the seed of all the Vedas; for the earth to bear people who do not know Kothai's five times five and five Tamil verses is a waste.' This is why Sri Vaishnavas honour the Thiruppavai as the seed of all the Vedas.

சிந்தனைக்கு

நம் தகுதியால் அல்ல, ஒருவரின் அன்பால் மட்டுமே நாம் பெற்ற உறவுகள் எவை?

To reflect on

Which bonds in our life came to us not by our merit but only through someone's love?