ஸ்ரீமத் பாகவதம் 10.6–10.11ஆய்ப்பாடியில் கண்ணனின் குழந்தைப் பருவம்
கம்சன் அனுப்பிய பூதனை என்ற அரக்கி அழகிய பெண்ணாக உருவெடுத்து ஆய்ப்பாடிக்கு வந்தாள். தன் மார்பில் நஞ்சைப் பூசிக்கொண்டு குழந்தைக் கண்ணனுக்குப் பால் கொடுக்கத் தூக்கினாள். கண்ணன் பாலோடு அவள் உயிரையும் உறிஞ்சினான். அவள் தன் உண்மை உருவோடு பெருமலை போல வீழ்ந்தாள். தாய் போலப் பால் கொடுக்க வந்ததால் அவளுக்கும் நற்கதி கொடுத்தான் என்று பாகவதம் சொல்கிறது.
இன்னொரு நாள் யசோதை குழந்தையை ஒரு வண்டியின் அடியில் தூங்கவைத்தாள். சகடாசுரன் அந்த வண்டியில் புகுந்து குழந்தையை நசுக்க வந்தான். கண்ணன் தன் சிறு காலால் உதைக்க, வண்டி தூள் தூளானது. திருணாவர்த்தன் சுழல்காற்றாக வந்து குழந்தையைத் தூக்கிச் சென்றான்; கண்ணன் அவன் கழுத்தைப் பிடித்து அவனை வீழ்த்தினான்.
வெண்ணெய் திருடியதற்காக யசோதை கண்ணனை உரலில் கட்டினாள். அவன் உரலை இழுத்துக்கொண்டு இரண்டு மருத மரங்களின் நடுவே சென்றான்; மரங்கள் முறிந்து விழுந்தன. அவற்றுள் சாபத்தால் சிக்கியிருந்த நளகூபரனும் மணிக்ரீவனும் விடுதலை பெற்றனர். வத்சாசுரனை விளாமரத்தின் மேல் எறிந்து கனிகளை உதிர்த்ததும், பகாசுரனின் அலகைப் பிளந்ததும், காளியன் தலைமேல் நடனமாடியதும் இதே காலத்தில்தான்.
உலகம் முழுவதையும் உண்டவன் ஆய்ச்சியின் பாலையும் வெண்ணெயையும் விரும்பி உண்டான். பெரியவனாக இருந்தும் எளியவனாக வந்த இந்த அழகைத்தான் ஆழ்வார் இப்பாசுரங்களில் 'மாயம் என்ன மாயமே' என்று வியக்கிறார்.
Srimad Bhagavatam 10.6 to 10.11Kannan's childhood in Gokulam
Putana, a demoness sent by Kamsa, took the form of a lovely woman and came to Gokulam. She smeared poison on her breast and lifted the baby Kannan to feed him. He drew out her life along with the milk. She fell in her true shape, huge as a mountain. Because she had come to feed him like a mother, the Bhagavatam says he gave even her a good end.
Another day Yashoda put the baby to sleep beneath a cart. The demon Sakatasura entered the cart to crush the child. Kannan kicked with his little foot and the cart was smashed to pieces. Trinavarta came as a whirlwind and carried the child away; Kannan held his neck and brought him down.
For stealing butter Yashoda tied Kannan to a mortar. He dragged it between two marudha trees and they fell. Nalakubara and Manigriva, trapped in them by a curse, were set free. In the same years he flung Vatsasura onto the wood-apple tree so the fruit fell, split the beak of Bakasura, and danced on the hoods of Kaliya.
The one who had swallowed the whole world loved to eat the milk and butter of the cowherd women. The Azhvar marvels at this beauty, the great one coming as the simple one, when he cries in these verses, 'What wonder is this wonder!'
