திருவாசகம் 362 · கிஞ்சுகவாய் அஞ்சுகமே கேடில் பெருந்துறைக்கோன்

Verse 362 · Thiruvasagam · Manikkavasagar

Thiruthasangam · Verse 5 of 10

கிஞ்சுகவாய் அஞ்சுகமே கேடில் பெருந்துறைக்கோன்மஞ்சன் மருவும் மலைபகராய் - நெஞ்சத்துஇருளகல வாள்வீசி இன்பமரும் முத்திஅருளுமலை என்பதுகாண் ஆய்ந்து.

Kinjsukavaay anjsukamae kaetil perunthuraikkoan / Manjsan maruvum malaipakaraay - nenjsaththu / Irulakala vaalveesi inpamarum muththi / Arulumalai enpathukaan aaynthu.

பொருள்

கிஞ்சுக மலர் போலச் சிவந்த அலகுடைய கிளியே! அழிவில்லாத பெருந்துறைத் தலைவன் வாழும், மேகங்கள் தவழும் மலை எது என்று சொல்வாயாக. ஆராய்ந்து அறிவாயாக: நெஞ்சில் உள்ள இருள் நீங்கும்படி ஒளி வீசி, இன்பம் நிறைந்த முக்தியைத் தரும் மலையே அது.

Meaning

Parrot with a beak red as the kinsuka flower, tell me the cloud-capped mountain of the Lord of undying Perunthurai. Think it over and see: it is the mountain that sends out light so that the darkness in the heart departs, and that grants liberation full of bliss.

சொற்பொருள் Word by word

கிஞ்சுகம்: முள்முருக்கு (பலாச) மலர்
அஞ்சுகமே: கிளியே
கேடு இல்: அழிவில்லாத
மஞ்சு: மேகம்
மருவும்: தவழும்
பகராய்: சொல்வாயாக
இருள் அகல: அறியாமை இருள் நீங்க
வாள் வீசி: ஒளி வீசி
இன்பம் அமரும்: இன்பம் நிலைத்த
முத்தி: வீடுபேறு
ஆய்ந்து: ஆராய்ந்து

விளக்கம்

அரசனுக்கு ஒரு மலை உண்டு; பாண்டியனுக்குப் பொதிகை. இறைவனின் மலை கைலாசம் என்று எல்லோரும் அறிவர். ஆனால் மணிவாசகர் இங்கே அதன் பெயரைச் சொல்லாமல் அதன் தன்மையைச் சொல்கிறார்: அது முக்தி அருளும் மலை.

'வாள்' என்ற சொல்லுக்கு வாள் என்றும் ஒளி என்றும் பொருள் உண்டு. இரண்டும் பொருந்தும். ஒளி இருளை விரட்டுகிறது; வாள் பாசத்தை அறுக்கிறது. அண்ணாமலையில் இறைவன் ஒளிப்பிழம்பாக நின்றது போல, அவனுடைய மலை உள்ளத்தின் ஆணவ இருளை நீக்கும் ஞான ஒளியின் வடிவம்.

மலையில் ஏறுவது கடினம். ஆனால் இங்கே மலையே ஒளியை இறக்கி அனுப்புகிறது. அருள் எப்போதும் முதலில் இறங்கி வருகிறது.

Explanation

A king has his mountain; for the Pandya it is Pothigai. Everyone knows the Lord's mountain is Kailasa. But here Manikkavasagar does not name it. He tells us what it does: it is the mountain that grants liberation.

The word val can mean both 'sword' and 'light', and both fit. Light drives out darkness; a sword cuts the bonds. As the Lord once stood as a column of fire at Annamalai, his mountain is the form of the light of wisdom that removes the darkness of ego from the heart.

Climbing a mountain is hard. But here the mountain itself sends its light down. Grace always comes down first.

திருவிளையாடல் புராணம் (பரஞ்சோதி முனிவர்), மதுரைக் காண்டம்: தடாதகைப் பிராட்டியார் திருமணப் படலம், சுந்தர பாண்டியன் முடிசூட்டு படலம்

பாண்டிய நாட்டை ஆண்ட சுந்தர பாண்டியன்

மலயத்துவச பாண்டியனும் காஞ்சனமாலையும் குழந்தை வேண்டி வேள்வி செய்தனர். வேள்வித் தீயிலிருந்து மூன்று வயதுப் பெண் குழந்தையாகத் தடாதகை தோன்றினாள். அவளே உமையம்மை. வளர்ந்து அவள் பாண்டிய நாட்டின் அரசியாக முடிசூடி, திசைகள் எல்லாம் வென்றாள். கைலாசத்தில் இறைவனைக் கண்டதும் அவள் தன் மணாளனை அடையாளம் கண்டாள்.

இறைவன் சுந்தரேசுவரராக மதுரைக்கு வந்து தடாதகையை மணந்தான். பின்னர் சுந்தர பாண்டியன் என்ற பெயரில் தானே பாண்டிய நாட்டின் அரசனாக முடிசூடினான். வேப்பமாலை அணிந்து, மீன் கொடி ஏந்தி, செங்கோல் செலுத்தி, மக்களைக் காத்தான். திருவிளையாடல் புராணம் சொல்லும் அறுபத்து நான்கு திருவிளையாடல்களும் இந்த மதுரையில் தான் நிகழ்ந்தன.

அதனால் தான் மணிவாசகர் இறைவனைத் 'தென்பாண்டி நாட்டான்' என்று உரிமையோடு அழைக்கிறார். திருத்தசாங்கத்தில் அரசனின் பத்து அங்கங்களைக் கேட்கும்போது, அவர் கற்பனையில் ஒரு அரசனைப் பாடவில்லை. உண்மையிலேயே பாண்டிய நாட்டை ஆண்ட அரசனையே பாடுகிறார். அந்த அரசன் இப்போது அடியார்களின் உள்ளங்களை ஆள்கிறான்.

Thiruvilaiyadal Puranam (Paranjothi Munivar), Madurai Kandam: the marriage of Thadathagai and the crowning of Sundara Pandiyan

When the Lord Ruled as the Pandya King

King Malayadhvaja Pandya and Queen Kanchanamalai performed a sacrifice for a child. From the sacred fire rose a three-year-old girl, Thadathagai, who was Uma herself. She grew up, was crowned queen of the Pandya land and conquered every direction. When she reached Kailasa and saw the Lord, she recognised her bridegroom.

The Lord came to Madurai as Sundaresvara and married Thadathagai. Then, under the name Sundara Pandiyan, he himself was crowned king of the Pandya land. Wearing the neem garland, raising the fish banner and holding the sceptre of justice, he protected the people. All sixty-four sacred plays told in the Thiruvilaiyadal Puranam took place in this Madurai.

That is why Manikkavasagar calls the Lord, with such fondness, 'the one of the southern Pandya land'. When he asks about the ten insignia of a king in Thiruthasangam, he is not singing of an imaginary ruler. He sings of the King who truly ruled the Pandya country, and who now rules the hearts of his devotees.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் மனதில் எந்த இருள் ஒளிக்காகக் காத்திருக்கிறது?

To reflect on

Which corner of your heart is waiting for light?