பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்), குங்கிலியக் கலய நாயனார் புராணம்; திருப்பனந்தாள் தல மரபுசாய்ந்த லிங்கத்தை நிமிர்த்திய குங்கிலியக் கலயர்
திருக்கடவூரில் வாழ்ந்த கலயனார், நாள்தோறும் இறைவனுக்குக் குங்கிலியப் புகை காட்டுவதைத் தொண்டாகக் கொண்டிருந்தார். அதனால் 'குங்கிலியக் கலயர்' என்று அழைக்கப்பட்டார். வறுமை வந்தபோதும், மனைவியின் தாலியை விற்றுக் கிடைத்த பணத்தில் கூட குங்கிலியமே வாங்கினார்.
அக்காலத்தில் திருப்பனந்தாளில் உள்ள சிவலிங்கம் ஒரு பக்கம் சாய்ந்திருந்தது. தாடகை என்ற அடியவள் மாலை சூட்ட முடியாமல் தவித்தபோது இறைவன் தானே தலை சாய்த்தான் என்பது மரபு. அதை மீண்டும் நிமிர்த்த, சோழ மன்னன் யானைகளையும் படைவீரர்களையும் கொண்டு கயிறு கட்டி இழுத்தான். லிங்கம் சற்றும் அசையவில்லை. யானைகள் சோர்ந்து விழுந்தன.
அதைக் கேள்விப்பட்ட கலயனார் திருப்பனந்தாளுக்கு வந்தார். லிங்கத்தைச் சுற்றிய கயிற்றின் மறுமுனையைத் தன் கழுத்தில் கட்டிக்கொண்டு, 'உன்னை நிமிர்த்த முடியாவிட்டால் இந்தத் தலை வேண்டாம்' என்ற உறுதியோடு இழுத்தார். அவரது அன்பின் வலிமையைக் கண்டு, யானைகள் அசைக்க முடியாத இறைவன் தானே நிமிர்ந்தான். மன்னன் அவரது காலில் விழுந்தான்.
சென்னிப் பத்தில் மணிவாசகர் இறைவனின் திருவடியில் நம் தலைகள் நிலைக்கும் என்கிறார். குங்கிலியக் கலயர் தன் தலையையே இறைவனுக்குப் பணயம் வைத்தார். யானைகளின் பலம் செய்ய முடியாததை ஒரு அடியாரின் தலை செய்தது; அந்தத் தலை அன்பால் அவனிடம் பணிந்திருந்ததால்.
Periya Puranam (Sekkizhar), the life of Kungiliya Kalaya Nayanar; Thiruppanandal temple traditionKungiliya Kalayar, Who Straightened the Leaning Linga
Kalayanar of Thirukkadavur served the Lord every day by offering him the smoke of kungiliyam, a fragrant resin, and so he was called Kungiliya Kalayar. Even when poverty came, he spent the money from selling his wife's wedding pendant on resin for the Lord.
In those days the Siva linga at Thiruppanandal leaned to one side. Tradition says the Lord had bent his own head when a devotee named Thadakai struggled to place a garland on him. To straighten it again, the Chola king had ropes tied around it and pulled with elephants and soldiers. The linga did not move at all, and the elephants collapsed exhausted.
Hearing of this, Kalayar came to Thiruppanandal. He tied the other end of the rope around his own neck and pulled, resolved that 'if I cannot straighten you, I do not need this head'. Seeing the strength of his love, the Lord, whom elephants could not move, straightened himself. The king fell at Kalayar's feet.
In the Chennip Pathu Manikkavasagar says our heads shall rest at the Lord's feet. Kungiliya Kalayar staked his very head on the Lord. What the strength of elephants could not do, one devotee's head did, because that head was bowed to him in love.
