வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டம்பகீரதன் கங்கையைக் கொண்டு வந்தது
வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டத்திலிருந்து. கபில முனிவரின் சினத்தால் சகர மன்னனின் அறுபதாயிரம் மைந்தர்கள் சாம்பலாயினர். கங்கை நீர் அவர்கள் சாம்பலைத் தொட்டால்தான் அவர்களுக்கு நற்கதி கிடைக்கும். அம்சுமானும் திலீபனும் முயன்றும் முடியவில்லை.
திலீபனின் மகன் பகீரதன் விடவில்லை. நீண்ட கடுந்தவம் செய்து பிரம்மனின் வரம் பெற்றான். கங்கையின் வேகத்தை பூமி தாங்காது என்பதால், மீண்டும் சிவனை நோக்கித் தவம் செய்தான். சிவன் கங்கையைத் தம் சடையில் ஏற்றார்; ஆனால் அவள் அங்கேயே சிக்கிக் கொண்டாள். பகீரதன் மீண்டும் தவம் செய்தான்.
இறுதியில் கங்கை பகீரதன் தேருக்குப் பின் ஓடி, முன்னோரின் சாம்பலைத் தொட்டாள். மூன்று தலைமுறைகள் தோற்ற இடத்தில் ஒருவனின் ஊக்கம் வென்றது; அதனால்தான் கடும் முயற்சியை இன்றும் “பகீரதப் பிரயத்தனம்” என்கிறோம்.
Valmiki Ramayana, Bala KandaBhagiratha Brings Down the Ganga
From the Valmiki Ramayana, Bala Kanda. Through the anger of the sage Kapila, the sixty thousand sons of King Sagara were reduced to ashes. Only if the waters of the Ganga touched their ashes could they find peace. Amshuman and Dilipa tried and failed.
Dilipa's son Bhagiratha did not give up. He performed long, severe penance and won Brahma's boon. Since the earth could not bear the force of the Ganga, he did penance again, this time to Shiva. Shiva caught the Ganga in his matted locks, but she was trapped there, and Bhagiratha prayed once more.
At last the Ganga flowed behind Bhagiratha's chariot and touched his ancestors' ashes. Where three generations had failed, one man's zeal succeeded, and that is why a mighty effort is still called "Bhagiratha prayatnam".
