வால்மீகி இராமாயணம், சுந்தர காண்டம்அசோக வனத்தில் அனுமனின் சிந்தனை
வால்மீகி இராமாயணம், சுந்தர காண்டத்திலிருந்து. கடல் தாண்டிய அனுமன், அசோக வனத்தில் அரக்கியர் சூழ இருந்த சீதையைக் கண்டான். உடனே அவளிடம் சென்று பேச மனம் துடித்தது.
ஆனால் அனுமன் மரத்தின் மேல் அமர்ந்து எடை போட்டான்: “திடீரென ஒரு வானரம் முன் தோன்றினால் அவள் அஞ்சலாம், இராவணனின் மாயை என்று நினைக்கலாம். அந்தணனைப் போல வடமொழியில் பேசினால், இராவணனே வேடமிட்டு வந்ததாக எண்ணுவாள். அவள் கத்தினால் அரக்கியர் விழித்துக் கொள்வர்.”
நன்கு சிந்தித்த அனுமன், மரத்தின் மேலிருந்தே மெதுவான குரலில், எளிய மனித மொழியில் இராமனின் கதையைச் சொல்லத் தொடங்கினான். சீதை நம்பிக்கையோடு மேலே பார்த்தாள். தூக்கிச் செய்த அந்தச் செயலே அவள் நம்பிக்கையை வென்றது.
Valmiki Ramayana, Sundara KandaHanuman Weighs His Words in the Ashoka Grove
From the Valmiki Ramayana, Sundara Kanda. Having crossed the sea, Hanuman found Sita in the Ashoka grove, surrounded by rakshasis. His heart longed to go straight to her and speak.
But sitting in the tree, Hanuman weighed it up: "If a monkey suddenly appears before her, she may be frightened and think it is Ravana's trickery. If I speak Sanskrit like a brahmin, she may think Ravana has come in disguise. If she cries out, the guards will wake."
Having thought it through, Hanuman began, from up in the tree, to tell Rama's story softly in plain human speech. Sita looked up with hope. That carefully weighed action won her trust.
