Kural 134 · மறப்பினும் ஓத்துக் கொளலாகும் பார்ப்பான்

யட்சனின் கேள்விகள்

இது மகாபாரதத்தின் வன பர்வத்திலுள்ள யட்ச பிரச்னம் என்ற பகுதியிலிருந்து வரும் கதை. வனவாசத்தின் போது, ஒரு முனிவரின் அரணி கட்டையையும் தண்டையையும் ஒரு மான் கொண்டு ஓடியது. அதைத் தேடிச் சென்ற பாண்டவர்கள் தாகத்துடன் ஒரு குளத்தருகே வந்தனர். முதலில் நகுலன் நீர் அருந்தச் சென்றான். அப்போது ஒரு குரல் கேட்டது: "என் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லிவிட்டு நீர் அருந்து; இல்லையென்றால் இறப்பாய்." நகுலன் அதைப் பொருட்படுத்தாது நீர் அருந்தி விழுந்தான். அதேபோல் சகாதேவன், அர்ஜுனன், பீமன் ஆகியோரும் விழுந்தனர்.

கடைசியாக யுதிஷ்டிரன் வந்தான். சகோதரர்கள் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டு துயருற்றான். அந்தக் குரலைக் கேட்டான். அது ஒரு யட்சனின் குரல். யுதிஷ்டிரன், "உங்கள் கேள்விகளைக் கேளுங்கள்; என் அறிவுக்கேற்ப பதில் சொல்கிறேன்" என்றான்.

யட்சன் பல கேள்விகளைக் கேட்டான். அவற்றில் ஒன்று: "பிராமணத் தன்மை பிறப்பாலா, கல்வியாலா, வேதம் கற்பதாலா?" யுதிஷ்டிரன் பதிலளித்தான்: "பிறப்பும் கல்வியும் வேத அறிவும் பிராமணத் தன்மையைத் தருவதில்லை. ஒழுக்கமே அதன் அடிப்படை. நான்கு வேதங்களையும் கற்றவனாயினும் ஒழுக்கம் தவறியவன் தாழ்ந்தவனே" என்று மரபு சொல்கிறது. யட்சன் அந்தப் பதிலில் மகிழ்ந்தான்.

யட்சன் மேலும் பல கேள்விகளைக் கேட்டான். எல்லாவற்றுக்கும் யுதிஷ்டிரன் அமைதியாகவும் நேர்மையாகவும் பதில் சொன்னான். இறுதியில் யட்சன், "உன் சகோதரர்களில் ஒருவனை உயிர்ப்பிக்கிறேன்; யாரை விரும்புகிறாய்?" என்றான். யுதிஷ்டிரன் தன் சொந்தத் தாய் குந்தியின் மகனான தன்னை மனத்தில் வைத்துக்கொள்ளாமல், மாத்ரியின் மகன் நகுலனைத் தேர்ந்தான்; இரு தாய்மார்களின் வழிமரபும் நிலைக்க வேண்டும் என்றான். அவனது நடுவுநிலைமையில் மகிழ்ந்து யட்சன் நால்வரையும் உயிர்ப்பித்தான்.

யுதிஷ்டிரனின் பதில் அவனுடைய நடுநிலையைக் காட்டுகிறது. தன் சகோதரர்களின் உயிர் அந்தக் கேள்விகளின் பதிலில் தங்கியிருந்தும் அவன் அவசரப்படவில்லை. ஒவ்வொரு கேள்வியையும் எண்ணி, அறநெறியின்படி பதில் கூறினான். அவன் படித்தது மட்டுமல்ல, வாழ்ந்து காட்டிய ஒழுக்கமும் அந்தப் பதில்களில் ஒளிர்ந்தது.

அவன் நடுநிலையும் நேர்மையும் கண்டு யட்சனும் வியந்தான்.

இந்தப் பதில் இன்றும் எல்லோருக்கும் பொருந்தும்.

அந்த யட்சன் யமதர்மனே. அறிவும் வேதமும் அல்ல, நடத்தையே ஒருவனுக்கு உண்மையான உயர்வு தரும் என்ற உண்மையை, இந்த உரையாடல் இன்றும் எடுத்துக் காட்டுகிறது.

The Yaksha's Questions

This story comes from the Yaksha Prashna section of the Vana Parva of the Mahabharata. During the exile in the forest, a deer ran off with a sage's fire-sticks. The Pandavas chased it and, thirsty, came to a lake. Nakula went to drink first. A voice said, "Answer my questions before you drink, or you will die." Nakula ignored it, drank and fell. Sahadeva, Arjuna and Bhima fell in the same way.

Yudhishthira came last. He grieved to see his brothers lying there, and heard the voice, the voice of a yaksha. "Ask your questions," he said, "and I will answer to the best of my understanding."

The yaksha asked many questions. One was whether a person is a Brahmin by birth, by learning or by study of the Veda. Yudhishthira answered, as the tradition has it, that neither birth, nor learning, nor knowledge of the Veda makes a person a Brahmin. Conduct is the basis. One who has studied all four Vedas but lapsed in conduct is low. The yaksha was pleased with the answer.

He asked more, and to all of them Yudhishthira replied calmly and honestly. At the end the yaksha said, "I will revive one of your brothers. Whom do you choose?" Yudhishthira did not choose his own mother's son; he chose Nakula, son of Madri, so that both mothers' lines might continue. Pleased by his impartiality, the yaksha restored all four.

The yaksha was Dharma himself. The exchange still shows that it is conduct, not knowledge or ritual by themselves, that gives a person true elevation.