Kural 269 · கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின்

மார்க்கண்டேயரும் யமனும்

சிவ புராணத்திலும் தமிழ் மரபிலும் போற்றப்படும் மார்க்கண்டேயரின் கதை இது. மிருகண்டு முனிவரும் அவர் மனைவி மருத்துவதியும் குழந்தைப் பேறு வேண்டி சிவனை நோக்கித் தவம் செய்தனர். சிவன் அவர்களிடம், 'நூறு ஆண்டு வாழும் அறிவில்லாத பிள்ளை வேண்டுமா, அல்லது பதினாறு ஆண்டு மட்டுமே வாழும் அறிவில் சிறந்த பிள்ளை வேண்டுமா?' என்று கேட்டார். அவர்கள் ஞானம் மிக்க பதினாறு வயதுப் பிள்ளையைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அந்தப் பிள்ளையே மார்க்கண்டேயர்.

மார்க்கண்டேயர் சிறு வயதிலிருந்தே சிவ பக்தியில் வளர்ந்தார். தம் ஆயுள் பதினாறு வயதுடன் முடியும் என்பதை அவர் பெற்றோரிடமிருந்து அறிந்தார். அந்த அச்சம் அவரைத் தளர்த்தவில்லை. அவர் தம் வாழ்வை முழுவதும் சிவ வழிபாட்டிலேயே செலுத்தினார். அவருக்கு உரிய பதினாறாம் வயதின் இறுதி நாள் வந்தபோது, அவர் சிவலிங்கத்தை அணைத்தபடி தவத்தில் இருந்தார்.

எமதர்மராஜன் தன் தூதர்களை அனுப்பினான். அவர்கள் மார்க்கண்டேயரின் தவ ஒளியைத் தாங்க முடியாமல் திரும்பினர். எமன் தானே வந்து தன் பாசக் கயிற்றை வீசினான். அந்தக் கயிறு மார்க்கண்டேயரோடு சேர்த்துச் சிவலிங்கத்தின் மேலும் விழுந்தது. அந்தக் கணத்தில் சிவன் லிங்கத்திலிருந்து சினத்துடன் தோன்றி எமனை உதைத்தார். எமன் வீழ்ந்தான். சிவன் 'கால சம்ஹார மூர்த்தி' என்று அழைக்கப்பட்டார்.

மார்க்கண்டேயர் தம் பெற்றோரின் துயரைக் கண்டும் நிதானம் இழக்கவில்லை. 'கவலைப்படாதீர்கள்; சிவனருள் என்னைக் காக்கும்' என்று அவர்களுக்குத் தேறுதல் சொன்னதாக மரபு சொல்கிறது. தம் அச்சத்தை அவர் வழிபாடாக மாற்றினார். அதுவே அவரது தவத்தின் சிறப்பு.

உலகில் இறப்பு நின்றுபோனதால் தேவர்களும் பூமி தேவியும் வருந்தினர். சிவன் எமனை உயிர்ப்பித்து, மார்க்கண்டேயருக்கு என்றும் பதினாறு வயதாகவே வாழும் வரம் அளித்தார். திருக்கடவூர் என்னும் தமிழகத் தலத்தில் இந்த நிகழ்ச்சி நடந்ததாக மரபு கூறுகிறது. அங்கே இன்றும் அறுபதாம் ஆண்டு மணிவிழா போன்ற நிகழ்ச்சிகளை மக்கள் கொண்டாடுகின்றனர்.

மார்க்கண்டேயர் எமனை அச்சமின்றி எதிர்கொண்டார். அவரது தவம் அவரைச் சிவலிங்கத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாத அளவுக்கு உறுதியாக்கியது. 'கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின் ஆற்றல் தலைப்பட்டவர்க்கு' என்ற குறளை இந்த நிகழ்ச்சி அழகாக விளக்குகிறது.

மரணத்தை அஞ்சாமல் நம்பிக்கையுடன் எதிர்கொள்ள இக்கதை நமக்குத் தரும் வழி: இறுதி நாள் வரை இறைவனை நினைவில் வைத்து, அமைதியாகத் தவம் செய்வது.

திருக்கடவூரில் இன்றும் அறுபதாம் ஆண்டு நிறைவு, எண்பதாம் ஆண்டு நிறைவு விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. நீண்ட, நலமான வாழ்வுக்காக இறைவனை வேண்டும் இந்த மரபு, மார்க்கண்டேயரின் கதையின் நீட்சியே.

Markandeya and Yama

This is the story of Markandeya, honoured in the Shiva Purana and in Tamil tradition. The sage Mrikandu and his wife Marudvati performed tapas to Shiva for a child. Shiva asked them, 'Do you want a child of little wisdom who lives a hundred years, or a child of excellent wisdom who lives only sixteen?' They chose the sixteen-year-old of great knowledge. That child was Markandeya.

From childhood Markandeya grew in devotion to Shiva. He learned from his parents that his life would end at sixteen. That fear did not weaken him. He spent his life wholly in worshipping Shiva. When the last day of his sixteenth year came, he was in tapas, embracing a Shiva lingam.

Yama, the god of death, sent his messengers. They could not endure the light of Markandeya's tapas and returned. Yama came himself and cast his noose. The noose fell around Markandeya and also over the lingam. At that moment Shiva emerged from the lingam in fury and kicked Yama, who fell. Shiva came to be called Kalasamhara Murti, the destroyer of Death.

With death stopped in the world, the gods and Mother Earth grieved. Shiva revived Yama and granted Markandeya a boon to remain sixteen for ever. Tradition says this happened at Tirukkadaiyur in Tamil Nadu, where people still celebrate events such as the sixtieth birthday ceremony.

Markandeya faced Yama without fear. His tapas made him so firm that he could not be separated from the lingam. This episode beautifully illustrates the couplet that to those who have reached the power of tapas, even leaping beyond Death is attainable.

The way this story shows us to face death calmly and with confidence is to keep God in mind to the last day and to practise tapas in peace.