காரைக்கால் அம்மையார்
பெரிய புராணம் நாயன்மார்களின் வரலாற்றைச் சொல்லும் நூல். அதில் காரைக்கால் அம்மையாரின் கதை சிறப்பிடம் பெறுகிறது. காரைக்காலில் வணிகர் குலத்தில் புனிதவதி என்ற பெயருடன் பிறந்த அவர், சிறுவயதிலிருந்தே சிவபக்தியில் ஆழ்ந்தவர். நாகப்பட்டினத்தைச் சேர்ந்த பரமதத்தன் என்பவருடன் அவருக்கு மணம் நடந்தது.
ஒருநாள் பரமதத்தன் அனுப்பிய இரண்டு மாங்கனிகளில் ஒன்றை, சிவனடியார் ஒருவருக்குப் புனிதவதி உணவுடன் வழங்கினார். கணவன் உணவு உண்ணும்போது ஒரு கனியைப் பரிமாறினார்; அவன் அதன் சுவையில் மகிழ்ந்து மற்றொன்றையும் கேட்டான். வேறு வழியின்றி புனிதவதி சிவபெருமானை வேண்டினார். அவர் கையில் ஒரு மாங்கனி தோன்றியது. அதை அவர் கணவனுக்கு அளித்தார்.
அந்தக் கனி முன்னதைவிட மிக இனிமையாக இருந்ததால் பரமதத்தன் ஐயுற்றான். உண்மையைக் கேட்டபோது புனிதவதி நடந்ததைச் சொன்னார். "அப்படியானால் இன்னொரு கனியைப் பெற்றுத் தருக" என்று கணவன் சவால் விடுத்தான். புனிதவதி மீண்டும் இறைவனை வேண்டினார்; இன்னொரு கனி கிடைத்தது. ஆனால் கணவன் அவரை மானுடப் பெண்ணாக எண்ணாமல் தெய்வீக ஆற்றல் உடையவராகக் கருதி விலகிச் சென்றுவிட்டான்.
பின்னர் பரமதத்தன் வேறு ஊரில் குடும்பம் அமைத்தான். புனிதவதி தேடிச் சென்றபோது அவன் அவரை வணங்கி விலகினான். புனிதவதி தன் அழகிய உடலின் மீது பற்று இல்லை; இறைவன் அருளால் பேய் வடிவம் வேண்டும் என்று சிவபெருமானை வேண்டினார். அவர் வேண்டுகோளை இறைவன் ஏற்றார். அவர் அழகிய உடல் எலும்புருவமாக ஆயிற்று.
பேய் வடிவில் அம்மையார் வடக்கே கயிலாயத்தை நோக்கி நடந்தார். புனிதமான கயிலாய மலையில் கால் வைக்கத் தயங்கி, தலையால் நடந்து சென்றார் என்று பெரிய புராணம் கூறுகிறது. சிவபெருமான் "வருக அம்மையே" என்று அழைத்தார். அவர் "இறைவா, நான் உன்னைப் பிரியாத அன்பு வேண்டும்; பிறவி வேண்டாம்; பிறந்தால் உன்னை மறவாமை வேண்டும்" என்று வேண்டினார்.
இறைவனின் ஆடலைக் காணும் பேறு பெற்று, திருவாலங்காட்டில் சிவனின் திருவடியின் கீழ் இருந்து பாடும் வரம் பெற்றார். அவர் பாடிய 'மூத்த திருப்பதிகம்', 'அற்புதத் திருவந்தாதி' ஆகியவை தமிழ்ப் பக்தி இலக்கியத்தின் தொடக்கப் பாடல்களாகும்.
அழகிய உடலை இறைவனுக்காகத் தந்து எலும்புருவை விரும்பிய அம்மையாரின் வாழ்வு, 'என்போடு இயைந்த தொடர்பு அன்பிற்கே' என்ற குறளின் சாரம்.