Kural 77 · என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே

அன்பில்லாத கம்சன்

பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தம் கம்சனின் கதையைச் சொல்கிறது. கம்சன் மதுராவின் மன்னன் உக்ரசேனனின் மகன். அவன் தன் தந்தையைச் சிறையிலிட்டு அரசைக் கவர்ந்தான். அவன் தங்கை தேவகியை மிகவும் நேசித்தான் என்று புராணம் சொல்கிறது. தேவகிக்கும் வசுதேவருக்கும் திருமணம் நடந்தபோது அவன் தானே தேரோட்டினான்.

தேரில் செல்லும்போது ஆகாயத்திலிருந்து ஒரு குரல் ஒலித்தது: "கம்சா! நீ அன்புடன் ஓட்டிச் செல்லும் இவளின் எட்டாவது மகன் உன்னைக் கொல்வான்." அவ்வளவுதான். அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட கணத்தில் தங்கையின் மீது கொண்ட அன்பு மறைந்தது. அச்சம் அவனை ஆட்கொண்டது. தேவகியின் தலைமுடியைப் பிடித்து வாளை உருவினான்.

வசுதேவர் வேண்டினார்: "பிறக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையையும் உன்னிடம் கொடுத்துவிடுகிறேன்." கம்சன் அவர்களைச் சிறையில் அடைத்தான். தேவகியின் முதல் ஆறு குழந்தைகளை ஒவ்வொன்றாகக் கொன்றான். ஏழாவது கருவும் அழிக்கப்பட முயன்றது. இறுதியில் எட்டாவது மகனாகக் கண்ணன் பிறந்தான்.

கம்சன் கண்ணனைக் கொல்ல பூதனை, சகடாசுரன், திருணாவர்த்தன் எனப் பல அசுரர்களை அனுப்பினான். ஒவ்வொருவரும் கண்ணனால் அழிந்தனர். அவன் மனத்தில் அச்சம் மேலும் மேலும் வளர்ந்தது. உணவிலும் உறக்கத்திலும் கண்ணனைப் பற்றிய நினைவே அவனை வாட்டியது. எங்கு பார்த்தாலும் கண்ணனையே கண்டான் என்று பாகவதம் கூறுகிறது.

இறுதியில் வில் விழாவுக்கு அழைத்து கண்ணனைக் கொல்ல திட்டமிட்டான். ஆனால் கண்ணன் மல்லர்களை வென்று மேடையில் ஏறி கம்சனையே வீழ்த்தினான். கம்சன் அன்பில்லாத மனத்தால் தன்னையே அழித்துக்கொண்டான்.

அவன் எவ்வளவு பெரிய மன்னனாக இருந்தாலும் அன்பின்மையால் எலும்பில்லாத புழுவைப் போலவே அச்சத்தில் துடித்தான். அறம் அவனைச் சுட்டது; அவன் செயல்களே அவனுக்கு வெயிலாயின.

இந்தக் கதையைப் பழிவாங்கும் காவியமாகக் காணாமல், அன்பிழந்த மனத்தின் துயரத்தைச் சொல்லும் பாடமாகக் காணலாம். அன்பைவிட அச்சத்தை நம்பிய ஒருவன் தன் அச்சத்திலேயே அழிந்தான்.

கம்சனின் வாழ்க்கை முடிவு அன்பில்லாத அதிகாரம் நிலையற்றது என்பதற்குச் சான்று.

அவன் தன் அச்சத்தை ஆயுதமாக்கினான். குழந்தைகளைக் கொன்றான், தந்தையைச் சிறையிலிட்டான். ஆனால் அவன் ஒவ்வொரு செயலும் அவனது அச்சத்தை மேலும் வளர்த்தது. கடைசியில் அவன் தானே தேடிய முடிவை அடைந்தான். வலிமை மிக்க மன்னன் ஒருவன் கூட அன்பின்றி எவ்வளவு எளியவனாகிவிடுகிறான் என்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது.

Kamsa Without Love

The tenth book of the Bhagavata Purana tells the story of Kamsa. Kamsa was the son of King Ugrasena of Mathura. He imprisoned his father and seized the kingdom. The Purana says he loved his sister Devaki greatly. When Devaki married Vasudeva, he himself drove the chariot.

As they went, a voice rang out from the sky: "Kamsa! The eighth son of this woman whom you drive so lovingly will kill you." That was all. The moment he heard those words, his love for his sister vanished. Fear possessed him. He caught Devaki by the hair and drew his sword.

Vasudeva pleaded: "I shall hand over to you every child that is born." Kamsa put them in prison. He killed the first six children of Devaki one by one. The seventh womb too was threatened. At last Krishna was born as the eighth son.

Kamsa sent many asuras, Putana, Shakatasura, Trinavarta, to kill Krishna. Each of them was destroyed by Krishna. Fear grew in Kamsa's mind more and more. In eating and in sleeping, the thought of Krishna tormented him. He saw Krishna everywhere, says the Bhagavata.

At last he planned to kill Krishna by inviting him to a bow festival. But Krishna defeated the wrestlers, climbed the platform and brought down Kamsa himself. Kamsa destroyed himself by a mind without love.

However great a king he was, for lack of love he writhed in fear like a boneless worm. Dharma scorched him; his own deeds became the sun for him.

This story may be seen not as an epic of revenge but as a lesson on the sorrow of a mind that has lost love. One who trusted fear rather than love was destroyed by his own fear.