மகாபாரதம், வன பர்வம்பீமனும் வயதான குரங்கும்
மகாபாரதம், வன பர்வத்திலிருந்து. வனவாசத்தின்போது திரௌபதி கேட்ட சௌகந்திக மலர்களைக் கொண்டுவர பீமன் மலைப்பாதையில் வேகமாகச் சென்றான். தன் வலிமையில் பெருமிதம் கொண்டு மரங்களை முறித்தும் கர்ஜித்தும் நடந்தான்.
வழியில் ஒரு வயதான குரங்கு பாதையின் குறுக்கே தன் வாலை நீட்டிப் படுத்திருந்தது. “வழி விடு” என்று பீமன் அதட்டினான். குரங்கு அமைதியாகச் சொன்னது: “நான் வயதானவன்; எழ முடியவில்லை. நீயே என் வாலை நகர்த்திவிட்டுப் போ.”
பீமன் இளக்காரமாக ஒரு கையால் வாலைத் தூக்க முயன்றான்; அசையவில்லை. இரு கைகளாலும் முழு வலிமையோடு முயன்றான்; வியர்த்து விறுவிறுத்தும் வால் அசையவில்லை. வெட்கத்தோடு தலைகுனிந்து, “நீங்கள் யார்?” என்று பணிவோடு கேட்டான்.
அந்தக் குரங்கு தன் உடன்பிறப்பான அனுமனே என்று வெளிப்பட்டது. அனுமன் அவனை அன்போடு அணைத்து, அறிவுரை சொல்லி, வழி காட்டி, போரில் அவனுக்குத் துணையிருப்பதாக வாக்களித்தான். கர்ஜிக்கும் வலிமையை, அமைதியான பணிவு வென்றது.
Mahabharata, Vana ParvaBhima and the Old Monkey
From the Mahabharata, Vana Parva. During the exile, Bhima strode up a mountain path to fetch the Saugandhika flowers Draupadi had asked for. Proud of his strength, he went roaring and breaking trees as he walked.
On the way, an old monkey lay across the path with its tail stretched out. 'Make way!' Bhima ordered. The monkey replied calmly, 'I am old and cannot get up. Move my tail aside yourself and go on.'
With contempt, Bhima tried to lift the tail with one hand. It did not move. He tried with both hands and all his strength; sweating and straining, he still could not shift it. Ashamed, he bowed his head and asked humbly, 'Who are you?'
The monkey revealed himself as Hanuman, Bhima's own brother, both being sons of the Wind god. Hanuman embraced him lovingly, counselled him, showed him the way and promised to be with him in the war. Quiet humility had overcome roaring strength.
