விரைப் பரி வருந்திய வீங்கு செலல் இளையர்அரைச் செறி கச்சை யாப்பு அழித்து அசைஇவேண்டு அமர் நடையர் மென்மெல வருகதீண்டா வை முள் தீண்டி நாம் செலற்குஏமதி வலவ தேரே உதுக் காண்உருக்குறு நறு நெய் பால் விதிர்த்தன்னஅரிக் குரல் மிடற்ற அம் நுண் பல் பொறிக்காமரு தகைய கான வாரணம்பெயல் நீர் போகிய வியல் நெடும் புறவில்புலரா ஈர் மணல் மலிரக் கெண்டிநாள் இரை கவர மாட்டி தன்பேடை நோக்கிய பெருந்தகு நிலையே
Viraip pari varunthiya veengku selal ilaiyar / Arais seri kassai yaappu azhiththu asaii / Vaentu amar nataiyar menmela varuka / Theentaa vai mul theenti naam selarku / Aemathi valava thaerae uthuk kaan / Urukkuru naru ney paal vithirththanna / Arik kural mitarra am nun pal porik / Kaamaru thakaiya kaana vaaranam / Peyal neer poakiya viyal netum puravil / Pularaa eer manal malirak kenti / Naal irai kavara maatti than / Paetai noakkiya perunthaku nilaiyae
கேளுங்கள்
பகிர்
பொருள்
நறுமணப் பரிகளை வருத்தி, வீங்கிச் செல்லும் இளையர்கள் இடுப்பில் இறுகக் கட்டிய கச்சையை அவிழ்த்து அசைந்து, விருப்பமான அமர் நடையோடு மெல்ல வருக. தீண்டாத முட்களில் தீண்டி நாம் செல்லாமல் காத்திரு, தேரின் தலைவனே. உருக்கிய நறுநெய்யும் பாலும் தெளித்தது போல அழகிய குரலையும் நுண்ணிய புள்ளிகளையும் கொண்ட கானவாரணம், பெயல் நீர் வற்றிய பரந்த புறவில், உலராத ஈரமணலை வாரிக் குவித்து, நாள் இரையைக் கவர முடியாமல் தன் பேடையை நோக்கி நிற்கிறது.
Meaning
The young men, their swift horses blown, loosen their tight waist-bands and come on gently with the walk they love. Keep us clear of the thorns that do not warn, lord of the chariot. The forest elephant, that lovely beast with ruddled voice and fine speckled skin like ghee and milk sprinkled on hot stone, scrapes the still-damp sand in the wide field where the rain water has dried, unable to take its day's food, and looks at its mate.
சொற்பொருள் Word by word
விரைப் பரி
the swift horse
கச்சு
the waist-band
ஏமதி
guard, protect
கான வாரணம்
the forest elephant
புறவு
the open field
பேடை
the female, the mate
நாள் இரை
the day's food
விளக்கம்
போரை முடித்துத் திரும்பும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் சொல்கிறான். வீரம் முடிந்து, இப்போது மென்மையான நடை, தேர் நிறுத்தம், முள் தவிர்த்தல். இறுதியில் வரும் யானைக் காட்சி இந்தப் பாடலின் இதயம் — உணவைத் தேட முடியாமல் தன் பேடையைப் பார்க்கும் யானை. போரிலிருந்து திரும்பும் ஒருவன் இதைப் பார்த்துச் சொல்கிறான்; அதாவது வன்முறை முடிந்த பிறகுதான் காதலும் கருணையும் கண்ணில் படுகின்றன.
Explanation
The hero, his war over, speaks to his charioteer. The valour is finished: now there is a soft pace, a stopped chariot, thorns to be avoided. Then the elephant, unable to find its food, looking at its mate — the heart of the poem. A man coming home from war is the one who notices it, which is to say that love and pity become visible only after the violence ends.
கதை
முல்லை · மருதன் இளநாகனார்
வினை முற்றி மீள்வான் தேர்ப்பாகற்குச் சொல்லியது
சிந்தனைக்கு
ஒரு கடினமான போருக்குப் பிறகு, நம்மைச் சுற்றி யார் தங்கள் உணவைத் தேட முடியாமல், தங்கள் இணையைப் பார்த்து நிற்கிறார்கள்?
To reflect on
After your own hard battles, who around you cannot find their day's food and is looking at the one they love?
