நாணம் வருத்துவதால் பிறரை நோக்காது கவிழ்ந்த, நலம் விளங்கும் கழுத்து; அசையும் மூங்கிலைப் போன்ற பெருத்த தோள்; மெல்லிய மயிர் படிந்த முன்கை; நெடிய மலையுச்சியில் பூக்கும் காந்தள் போல மெல்லிய விரல்கள்; கிளியின் வாயை ஒக்கும் ஒளிவிடும் வளையாத நகம்; பிறர்க்கு வருத்தம் எனத் தோன்றும் சுணங்கு அணிந்த மார்பு.
Meaning
Her neck bends, unable to meet another's eyes for shyness, and its beauty still shows; her shoulders are thick as swaying bamboo; her forearms carry a fine down; her fingers are as slender as kanthal flowers on a high ridge; her nails shine and curve like a parrot's beak; and her breast bears the red marks that look, to others, like a wound.
சொற்பொருள் Word by word
நாண் அட சாய்ந்த
bent down by shyness
நலம் கிளர் எருத்து
a neck whose beauty shows
ஆடு அமை பணைத் தோள்
shoulders like swaying bamboo
அரி மயிர் முன்கை
a forearm with fine down
காந்தள் மெல் விரல்
fingers slender as kanthal flowers
வள் உகிர்
the curved, shining nail
சுணங்கு
the red marks on the breast
விளக்கம்
கழுத்தில் தொடங்கி விரல் வரை இறங்கும் பார்வை, உடலை ஒரு மலையாகவே பார்க்கிறது: மூங்கில், மலையுச்சிக் காந்தள், கிளி. குறிஞ்சி நிலத்தின் தாவரங்களும் பறவைகளும் இங்கே பெண்ணின் உடலில் ஏறி நிற்கின்றன.
சுணங்கு — மார்பில் தோன்றும் சிவப்புத் தழும்புகள் — பிறர்க்கு வருத்தம் போலத் தெரிகிறது என்கிறார். அதாவது அழகு என்பது பார்ப்பவனின் கண்ணில் மட்டும் அழகு; உடையவளுக்கு அது வேறு ஒன்று.
Explanation
The gaze travels from neck to fingertips and keeps turning the body into landscape: bamboo, kanthal flowers on a hill, a parrot. The hill country's plants and birds come and stand on her.
The marks on her breast, the poet says, look to other people like a hurt. Beauty exists in the eye of the one looking; to the one who bears it, it may be something else entirely.
