ஆய்தினை யரிசி யவைய லன்னவேய்வை போகிய விரலுளர் நரம்பின்கேள்வி போகிய நீள்விசித் தொடையல்மணங்கமழ் மாதரை மண்ணி யன்னஅணங்குமெய்ந் நின்ற அமைவரு காட்சி
கேளுங்கள்
பகிர்
பொருள்
குற்றம் நீங்கிய விரல்கள் அசைக்கும் நரம்புகள், அழகிய தினை அரிசியைப் போல மெல்லியவை; இசை முற்றுப்பெற்ற நீண்ட வீசலுடன் அவை அமைந்திருக்கின்றன. கலி வாணம் செய்த மகளை ஒப்பது அதன் காட்சி; யாழிற்கு உரிய தெய்வம் அதனுள் வந்து நிற்பது போல அதன் அழகு அமைகிறது.
Meaning
The strings his faultless fingers move are as fine as husked millet grain, and the long sweep of them carries a music already complete. The instrument is as lovely to look at as a woman adorned for the kali dance — as though the god of the lute had come to stand inside it.
சொற்பொருள் Word by word
ஆய் தினை அரிசி
fine husked millet
அவையல் அன்ன
like grain cleaned for cooking
வேய்வை போகிய விரல்
fingers free of fault
நரம்பு
the strings
கேள்வி போகிய
music fully learned, complete
நீள் வீசி தொடையல்
the long sweep of the stringing
யாழிற்குரிய தெய்வம்
the deity of the lute
அமைவரு காட்சி
beauty that comes of right proportion
விளக்கம்
இங்கே யாழ் இசைக்க்கருவியாக மட்டும் நிற்கவில்லை; அது நிறைவு பெற்ற ஒன்றாக நிற்கிறது. "கேள்வி போகிய" என்பது கற்று முடிந்த இசையைக் குறிக்கிறது — அதாவது இந்தப் பழுதுபட்ட யாழிலிருந்து வரும் இசை குறைவானது அல்ல.
மிக முக்கியமான வரி இறுதி: யாழின் தெய்வம் அதனுள் நிற்பது. உரையாசிரியர் அதை மாதங்கி என அடையாளம் காட்டுகிறார். பழுதுபட்ட பொருளுக்குள்ளும் தெய்வம் இருக்கிறது என்பதே இந்த நான்கு அடிகளின் முடிவு.
Explanation
The lute is no longer only an instrument here; it is something finished. "Music fully learned" says that what comes out of this damaged body is not inferior music.
The last line is the one to hold: the deity of the lute standing inside it. The commentator names that deity as Matangi. A broken instrument, and a god living in it — that is what these four lines conclude.
கதை
பொருநராற்றுப்படை
அடிகள் 16–20 · முடத்தாமக் கண்ணியார்
A story
Lines 16–20 · Mudathamakkanniyar
சிந்தனைக்கு
பழுதுபட்ட கருவியிலும் தெய்வம் இருக்கும் என்பது கருவியைப் பற்றியதா, அதை வாசிப்பவனைப் பற்றியதா?
To reflect on
That a god dwells even in a broken instrument — is that said of the lute, or of the man who plays it?
