மயிர் ஒழுங்காகப் படிந்த, அழகிய கணைக்காலுக்குப் பொருந்தும் வகையில் அமைந்த சிறிய அடி; ஓடி இளைத்த நாயின் நாக்கைப் போலச் சிறியது. சாதிலிங்கத்தை உருக்கியது போன்ற செந்நிலத்தில் நடப்பதால், சுக்கான்கல் துன்புறுத்தும் நோயோடு சிவந்து, மரல் பழுத்தாற் போன்ற நீர் தேங்கிய கொப்புளங்கள் அதில் எழுகின்றன.
Meaning
Her foot is small, fitted to a fine ankle smoothed with down; small as the tongue of a dog worn out from running. And because she walks on red earth the colour of melted lac, the gravel has marked it — the foot is reddened with the ache the stones give, and blisters rise on it like ripened maral berries.
சொற்பொருள் Word by word
திருந்து தாட்கு ஒப்ப
matched to a shapely ankle
வருந்து நாய் நாவின்
like a tired dog's tongue
சீறடி
the small foot
அரக்கு உருக்கு அன்ன செந்நிலம்
red earth like melted lac
பரல் பகை
the enmity of gravel
சிவணி
reddened
மரல் பழுத்தன்ன மொக்குள்
blisters like ripe maral berries
விளக்கம்
இங்கே பாராட்டல் நின்று விடுகிறது. அழகிய சிறிய அடி — ஆனால் அது நடந்து நடந்து சிவந்து, கொப்புளம் எழுந்த நிலையில் இருக்கிறது. முந்தைய எட்டுப் பகுதிகளில் இருந்த அழகு விவரிப்பு, இந்தப் பகுதியில் வலியாக மாறுகிறது.
இதுவே பாடலின் திருப்புமுனை. இந்தப் பெண் அரசவைப் பெண் அல்ல; வழி நடப்பவள். அலங்காரம் அப்படியே இருக்கிறது, ஆனால் கால்கள் கல்லில் காய்ந்திருக்கின்றன.
Explanation
Here the praise stops. A small, lovely foot — but one that has gone red with walking and broken out in blisters. Eight passages of beauty description turn into pain in this one.
This is the poem's hinge. She is not a woman of a palace; she walks the road. The ornaments are still on her, and the stones have marked her feet.
கதை
பொருநராற்றுப்படை
அடிகள் 41–45 · முடத்தாமக் கண்ணியார்
A story
Lines 41–45 · Mudathamakkanniyar
சிந்தனைக்கு
அலங்காரம் முழுவதும் இருக்க, கால்கள் காய்ந்திருப்பதைக் காட்டுவது எதைச் சொல்கிறது?
To reflect on
What does it say that all the ornament remains while the feet are worn raw?
