மதுரைக் காஞ்சி 66 · கடவுள் வழங்குங் கையாறு கங்குலும்
கடவுள் வழங்குங் கையாறு கங்குலும்அச்ச மறியா தேம மாகியமற்றை யாமம் பகலுறக் கழிப்பிப்போதுபிணி விட்ட கமழ்நறும் பொய்கைத்தாதுண் தும்பி போது முரன்றாங்கோத லந்தணர் வேதம் பாடச்சீரினிது கொண்டு நரம்பினி தியக்கியாழோர் மருதம் பண்ணக் காழோர்கடுங்களிறு கவளங் கைப்ப நெடுந்தேர்ப்பணைநிலைப் புரவி புல்லுணாத் தெவிட்டப்
கேளுங்கள்
பகிர்
பொருள்
இரண்டாம் சாமத்திற்கும் நான்காம் சாமத்திற்கும் நடுவிடமாகிய, தெய்வங்கள் உலாவும், செயல் அற்ற கங்குலையும், அச்சம் அறியாது ஏமமாகிய மற்றை யாமத்தையும் பகலுறக் கழிப்பித்து, தளையவிழ்ந்த பூக்கள் நாறும் நறிய பொய்கையில் அப் பூக்களின் தாதையுண்ணும் தும்பிகள் பாடினாற் போல, வேதத்தை முற்ற ஓதும் அந்தணர் வேதத்தில் தெய்வங்களைத் துதித்தவற்றைச் சொல்ல, யாழோர் தாள வறுதியை இனிதாக உட் கொண்டு நரம்பை இனிதாகத் தெறித்து மருதப் பண்ணை வாசிக்க, பரிக்காரர் கடிய களிற்றுக்குக் கவளத்தைத் தீற்ற, நெடிய தேரில் பூட்டிய பந்தியில் நிற்கும் குதிரைகள் புல் ஆகிய உணவைக் குதட்ட,
Meaning
Having passed through the actionless night between the second and the fourth watch, when the gods walk, and through the other watch that is a safety knowing no fear, as if it were day, while in the fragrant pool of unloosed flowers the bees that eat their pollen sing, the brahmins who recite the Veda fully telling out the praises of the gods in the Veda, the lute players taking the firmness of the beat sweetly and striking the string sweetly to play the marutam melody, while the horse-keepers feed the morsel to the fierce elephant, and the horses standing in the row yoked to the long chariot scratch at the grass that is their food —
சொற்பொருள் Word by word
இடையது கடவுள் வழங்கும் கை அறு கங்குல்
the actionless night between the watches when the gods walk
அச்சம் அறியாது ஏமம் ஆகிய மற்றை யாமம்
the other watch that is a safety knowing no fear
பகல் உறக் கழிப்பி
passing it as if it were day
போது பிணி விட்ட கமழ் நறும் பொய்கை
the fragrant pool where the flowers have unloosed
தாது உண் தும்பி போது முரன்றாங்கு
like the bees that eat the pollen singing
ஓதல் அந்தணர் வேதம் பாட
the brahmins of full recitation telling the praises in the Veda
சீர் இனிது கொண்டு நரம்பு இனிது இயக்கி
taking the beat sweetly and striking the string sweetly
யாழோர் மருதம் பண்ண
the lute players playing the marutam melody
காழோர் கடு களிறு கவளம் கைப்ப
the horse-keepers feeding the morsel to the fierce elephant
நெடு தேர் பணை நிலைப் புரவி புல் உணாது எவிட்ட
the horses in the chariot row scratching at the grass
விளக்கம்
இரவு இங்கே பகலாகக் கழிக்கப்படுகிறது. உரை அந்த அளவைச் சொல்கிறது. பகல் உறக் கழிப்பித்து. அதாவது இரவின் எஞ்சிய பகுதி ஒரு பகலைப் போலக் கடக்கிறது.
அடுத்து ஒரு இசைத் தொடக்கம். தும்பி பாடுகிறது. அந்தணர் வேதம் ஓதுகிறார். யாழோர் மருதம் பண்ணுகிறார். களிறு கவளம் உண்கிறது. புரவி புல்லைக் குதட்டுகிறது. உரை மருதம் காலைப் பண் என்று குறிப்புத் தருகிறது. அதாவது விடியல் தன் இசையைக் காலையில் தொடங்குகிறது. ஒவ்வொரு ஒலியும் ஒரு விழிப்பு.
Explanation
Night is spent as day here. The commentary states the measure: passing it as if it were day. The remaining part of the night crosses like a daytime.
Then a beginning of music. The bee sings. The brahmin recites the Veda. The lute player plays the marutam. The elephant eats its morsel. The horse scratches at the grass. The commentary notes that marutam is a morning melody. Dawn begins its music in the morning. Every sound here is a waking.
கதை
மதுரைக் காஞ்சி
அடிகள் 651–660 · மாங்குடி மருதனார்
A story
Lines 651–660 · Mangudi Maruthanar
சிந்தனைக்கு
இரவைப் பகலாகக் கழித்தால், விடியல் வேறு எதைத் தருகிறது?
To reflect on
When night is spent as day, what else does dawn bring?
