எரிகின்ற சினத்தையும் வலியினையும் தறுகண்மையையும் உடைய, ஆயக் கரையிலிருந்த வேட்டுவர் ஊரைச் சுடுகின்ற விளக்கில் நிரை காத்திருந்த வீரரை மாள வெட்டி, வேல் கோலாக அடித்துக் கொண்டு வந்த பசுத் திரளும், அக நாட்டைச் சூழ உடைத்தாகிய முழு வரண்களில் இட்ட வருத்தத்தையுடைய கதவுகளும், நாள் தோறும் தமக்குச் செல்வம் மிகும்படி கை ஆற்றொழுது வாழ்த்தி, நாட் காலத்தே திறையாகக் கொண்டு வர வந்த சீரிய கலன்களும், அத்தன்மை உடையன பிறவும், ஆயிரம் முகம் உடைய கங்கை ஆகிய அழகிய பெரு யாறு கடலில் பரந்தாற் போல அளந்து முடிவு அறியாத, வளப்பம் பொருந்தின அரும்பண்டங்களோடு, தேவர் உலகம் வந்து காணுதல் உண்டாகத் தான் அழகைப் பெற்று, மிகுத்துப் புகழைப் பெற்ற பெரும் பொருள் உடைய பெரும் பெயர் மதுரையில், கொம்புகள் தம்மிற் தலை கூடிய அசோகின், சுரும்புகள் உண்டாகும் செம் தீ போலும் ஒள்ளிய பூ இருந்த பொழிலில்,
Meaning
The herd of cattle brought with the spear as a goad by the hunters of a burning anger, strength and daring, after cutting down the men who kept the watch at the lamp burning the enemy's village, and the doors holding distress set in the full ramparts that surround the good fort enclosing the country, and the excellent vessels brought at daybreak as tribute, worshipping with the hands that their wealth may grow daily, and all other things of that kind, in Madurai of the great name, possessing that great thing which is praised so much, that has taken beauty so that the world of the gods comes to see it, measured without end like the fair great river Ganga of a thousand mouths spreading into the sea, with the rare goods that hold abundance, in the garden where the bright flowers of the asoka whose branches have joined at the top, like red fire that bees settle on, have opened —
சொற்பொருள் Word by word
ஊர் சுடு விளக்கின் ஆள் செல நூறி
cutting down the men who watch the lamp burning the village
நாடு உடை நல் எயில்
the good fort that holds the country
அணங்கு உடைத் தோட்டி
the doors that hold distress
நாள் தோறும் விளங்கக் கை தொழூஉப் பழிச்சி
worshipping with the hands daily that it may shine
நாள் தர வந்த விழுக் கலம்
the excellent vessels brought at daybreak
கங்கை அம் பெரு யாறு கடல் படர்ந்தாங்கு
like the fair great Ganga spreading into the sea
அளந்து கடை அறியா
measured without end
வளம் கெழு தாரமொடு
with the rare goods that hold abundance
புத்தேள் உலகம் கவினிக் காண்வர
having taken beauty so the world of the gods comes to see
மிக்குப் புகழ் எய்திய பெரு பெயர் மதுரை
Madurai of the great name that has gained praise
சினை தலை மணந்த சுரும்பு படு செந்தீ ஒள் பூ பிண்டி
the bright flowers of the asoka, like red fire the bees settle on
விளக்கம்
மதுரை இங்கே ஒரு கங்கையாக அளக்கப்படுகிறது. ஆயிரம் முகம் உடைய கங்கை கடலில் பரவுகிறது. அதுபோல மதுரை அளந்து கடை அறியாதது. உரை அதை வளம் கெழு தாரம் என்று படிக்கிறது. அதாவது அரும்பண்டம் ஒரு தாரம்.
தேவர் உலகம் வந்து காணும் அழகு. உரை பெரும் பொருளை வீடு என்று விளக்குகிறது. அதாவது மதுரையின் பெரும்பொருள் முக்தி. அதற்குப் பின் அசோகம் வருகிறது. செம் தீ போலும் பூ. நகரின் கடைசி அளவு ஒரு பூவின் திறப்பு.
Explanation
Madurai is measured here as a Ganga. The Ganga of a thousand mouths spreads into the sea. So Madurai is measured without end. The commentary reads its abundance as a garland of rare goods. Rare goods are a wreath.
A beauty the world of the gods comes to see. The commentary glosses the great thing Madurai possesses as moksha. The great wealth of Madurai is release. After that comes the asoka. A flower like red fire. The last measure of the city is the opening of a flower.
கதை
மதுரைக் காஞ்சி
அடிகள் 691–700 · மாங்குடி மருதனார்
A story
Lines 691–700 · Mangudi Maruthanar
சிந்தனைக்கு
ஒரு நகரின் பெரும் பொருள் முக்தி என்றால், அந்த நகரம் எதை அளக்கிறது?
To reflect on
If a city's great possession is release, what is that city measuring?
