வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டம்சகரனும் அசமஞ்சனும்
வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டத்திலிருந்து. அயோத்தியை ஆண்ட சகர மன்னனுக்கு அசமஞ்சன் என்ற மகன் இருந்தான். அவன் பக்குவமற்ற, கொடிய இயல்புடையவன். நகரத்துச் சிறுவர்களைப் பிடித்து சரயு நதியில் வீசி, அவர்கள் தத்தளிப்பதைக் கண்டு சிரிப்பான்.
நகர மக்கள் துயரத்தோடு மன்னனிடம் முறையிட்டனர். தன் சொந்த மகன் என்றாலும், சகரன் நீதியையே தேர்ந்தெடுத்தான். மக்களுக்குத் தீங்கு செய்பவனோடு இணங்கி வாழ முடியாது என்று, அசமஞ்சனை நாட்டை விட்டு வெளியேற்றினான்.
அசமஞ்சனின் மகன் அம்சுமான் மாறாக நல்லவனும் வீரனுமாக வளர்ந்தான்; மக்களின் அன்பைப் பெற்றான். பின்னர் அவனே சகரனுக்குப் பின் அரசனானான். பையலோடு இணங்காத மன்னனின் உறுதி நாட்டைக் காத்தது.
Valmiki Ramayana, Bala KandaKing Sagara and Asamanja
From the Valmiki Ramayana, Bala Kanda. King Sagara of Ayodhya had a son named Asamanja, who was immature and cruel by nature. He would seize the children of the city, throw them into the Sarayu river and laugh as they struggled.
The townspeople came to the king in grief. Though it was his own son, Sagara chose justice. Unable to live in company with one who harmed the people, he banished Asamanja from the kingdom.
Asamanja's son Amshuman, by contrast, grew up good and brave, and won the people's love. It was he who later became king after Sagara. The resolve of a king who would not keep company with the wayward protected the land.
