கொடையால் சூழப்பட்ட கர்ணன்
மகாபாரதத்திலிருந்து: கர்ணன் 'தானசூரன்' என்றும் 'வள்ளல்' என்றும் புகழ் பெற்றவன். காலை சூரிய வழிபாடு முடித்ததும் யார் எதைக் கேட்டாலும் மறுக்காமல் கொடுப்பேன் என்ற விரதம் அவனுக்கு உண்டு. அவன் அங்க நாட்டு அரசன். துரியோதனன் அவனுக்கு அங்க நாட்டைக் கொடுத்து அரசனாக்கினான். கர்ணன் அந்த நன்றியை மறக்கவில்லை.
கர்ணனின் கொடை இரு வகையில் சிறந்தது. முதலாவது அவன் கொடுத்ததில் எந்த வருத்தமும் காட்டவில்லை. இரண்டாவது கேட்பவர் மனம் நோகாமல் இன்சொல்லோடு கொடுத்தான். ஒரு முறை அவனிடம் வந்த அந்தணனுக்கு அவன் தன் பொற்கவசத்தையும் காதணிகளையும் கொடுத்தான். அவை அவன் உயிரைக் காக்கும் கவசம் என்பதை அறிந்தும் அந்தணனுக்கு மகிழ்ச்சியோடு கொடுத்தான்.
அந்த அந்தணன் உண்மையில் இந்திரன் என்று அறிந்தும் கர்ணன் தன் சொல்லை மீறவில்லை. இந்திரனை வெறுப்பின்றி இன்சொல்லோடு அனுப்பினான். கர்ணனின் இந்தக் கொடையும் இன்சொல்லும் அவனுக்குப் பெரும் புகழைத் தந்தன.
இத்தகைய இயல்பால் கர்ணனைச் சுற்றி நண்பர்கள், வீரர்கள், அரசர்கள் பலர் சூழ்ந்து நின்றனர். துரியோதனன் அவனை உயிர் நண்பனாகக் கருதினான். அங்க நாட்டு மக்கள் அவனை அன்போடு மதித்தனர். போரில் கர்ணனுக்காகப் பல வீரர்கள் உயிரைக் கொடுக்கத் தயாராக இருந்தனர்.
கர்ணன் தன் சில தவறான முடிவுகளால் அழிந்தாலும், அவனுடைய கொடை நாளும் இன்சொல்லும் அவனுக்குச் சூழ்ந்த சுற்றத்தை உருவாக்கின. இன்றும் ஒரு தாராளமான கொடையாளியை 'கர்ணன்' என்று நாம் அழைக்கிறோம்.
கொடுத்தலும் இன்சொல்லும் ஒருவனைச் சுற்றத்தால் சூழ வைக்கும் என்பதற்குக் கர்ணன் ஒரு வாழும் எடுத்துக்காட்டு.
கர்ணன் குந்தியின் மகன் என்பதை அறிந்த பின்னரும் தன் நண்பன் துரியோதனனைக் கைவிடவில்லை. கொடையும் நன்றியும் நட்பும் அவனை உறுதியாக நிறுத்தின. அவன் இறுதிவரை தன் நண்பர்களுக்கு விசுவாசமாக இருந்தான். சுற்றம் அவனைச் சூழ்ந்திருந்ததற்கு அவன் நடத்தையே காரணம்.
இன்றும் ஒரு வள்ளல் மனிதனைச் சுற்றி மக்கள் கூடுவதைக் காண்கிறோம். அவர்கள் ஆதாயத்துக்காக அல்ல, அன்புக்காக வருகிறார்கள். கொடை இன்சொல்லுடன் சேர்ந்தால் அதுவே உண்மையான ஈர்ப்பு.
கொடை அவனைப் புகழுக்கும் இன்சொல் மக்களின் இதயத்துக்கும் கொண்டு சேர்த்தன.
அவனுடைய பெயர் இன்றும் தாராளத்தின் அடையாளம். கர்ணனின் வாழ்க்கை கொடையின் சிறப்பையே கற்பிக்கிறது.