Kural 530 · உழைப்பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை வேந்தன்

குறள் 530 · சுற்றந் தழால் · Cherishing Kinsmen

உழைப்பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை வேந்தன்இழைத் திருந்து எண்ணிக் கொளல்.

Uzhaippirindhu Kaaranaththin Vandhaanai Vendhan / Izhaith Thirundhu Ennik Kolal

When a kinsman that hath broken with thee cometh back to thee for a reason, accept thou him, but with caution.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

தன்னை விட்டுப் பிரிந்து, ஒரு காரணம் கருதி மீண்டும் வந்தவனை, அரசன் நன்கு ஆராய்ந்து எண்ணிய பின்னரே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

Meaning

One who left his side and returns for a reason: the king should accept him only after considering the matter carefully.

சொற்பொருள் Word by word

உழைப் பிரிந்து: separated from one's side
காரணத்தின் வந்தானை: one who comes back for a reason
வேந்தன்: the king
இழைத்திருந்து: after deliberate thought
எண்ணிக் கொளல்: accept after considering

விளக்கம்

முந்தைய குறள் பிரிந்த சுற்றத்தின் குறையை நீக்கி மீட்கச் சொன்னது. இக்குறள் பிரிந்து சென்று பின்னர் ஏதேனும் காரணத்தால் திரும்பி வருபவனை எப்படி ஏற்பது என்பதைச் சொல்கிறது. அவனை உடனே முழு நம்பிக்கையோடு ஏற்காமல், நன்கு எண்ணிப் பார்த்த பின்பே ஏற்க வேண்டும் என்கிறார் வள்ளுவர்.

'உழைப் பிரிந்து' என்றால் தன் பக்கத்திலிருந்து விலகி. 'காரணத்தின் வந்தான்' என்றால் ஒரு காரணத்தை முன்னிட்டு மீண்டும் வந்தவன். அந்தக் காரணம் அன்பாக இருக்கலாம்; அல்லது தன் தேவையாக இருக்கலாம்; அல்லது பகைவனின் தூண்டுதலாகவும் இருக்கலாம். எந்தக் காரணம் என்பதை அறிவது தலைவனின் கடமை.

முந்தைய குறளில் காரணம் இன்றி மீள்பவர்களைச் சொன்னார். இங்கு காரணத்தோடு மீள்பவர்களைச் சொல்கிறார். இருவரும் வேறு. முதல்வகை உள்ளத்து அன்பால் வருகிறவர்கள்; இரண்டாம் வகை ஒரு பயன் கருதி வருகிறவர்கள். இரண்டாம் வகையினரை ஏற்க எச்சரிக்கை வேண்டும்.

'இழைத்திருந்து எண்ணிக் கொளல்' என்பது அமைதியாக அமர்ந்து ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து ஏற்றல். அவசரமாகவும், உணர்ச்சிவசப்பட்டும் அல்லாமல் தெளிவாகச் சிந்திப்பது. ஏற்கும்போதும் அவனுக்குத் தரும் பொறுப்பு, அவன் மீது வைக்கும் நம்பிக்கை ஆகியவற்றை அளவுடன் வைக்கலாம்.

இது மனிதர்களை வெறுப்பதற்கான அறிவுரை அன்று. இரக்கத்தையும் விழிப்பையும் சமநிலைப்படுத்தும் அறிவுரை. திரும்பி வருபவனை ஏற்பதும் பின்னர் காலப்போக்கில் அவன் நடத்தையை நோக்கி நம்பிக்கையை அதிகரிப்பதும் சிறந்த முறை.

அரசியல், குடும்பம், தொழில் எல்லாவற்றிலும் இது பொருந்தும்.

அரசியலில் பகைவன் ஒற்றனாக அனுப்பிய ஆளும், நல்லெண்ணத்தோடு திரும்பிய ஆளும் ஒரே சொல்லோடு வரலாம். ஆகவே அவன் கூறும் காரணத்தை ஆராய்ந்து, அவன் செயல்களையும் நீண்ட காலம் நோக்கி, நம்பிக்கையை அளவுடன் வழங்க வேண்டும். இது ஐயம் அல்ல, கவனம்.

குடும்பங்களிலும் சில நேரம் சொத்து தேவைக்காகவோ நெருக்கடிக்காகவோ பிரிந்தவர் திரும்பலாம். அவர்களைப் புறக்கணிக்காமல் அன்போடு ஏற்றுக்கொண்டே, பொறுப்புகளை மெதுவாகத் தருவதே ஞானம்.

Explanation

The previous verse spoke of removing the grievance of separated kin and winning them back. This verse tells how to accept one who left and later returns for some reason. He should not be accepted at once with full trust but only after careful consideration, says Valluvar.

'Uzhaip pirindhu' is to have moved away from one's side. 'Kaaranaththin vandhaan' is one who has come back on account of some reason. That reason may be love, or his own need, or the instigation of an enemy. Knowing which is the leader's duty.

In the previous verse he spoke of those who return without cause. Here he speaks of those who return with a cause. They are different. The first kind come from love in the heart; the second come having some benefit in mind. Caution is needed in accepting the second kind.

'Izhaiththirundhu ennik kolal' is to sit calmly, examine deeply and then accept. It is to think clearly, not hastily or emotionally. Even when accepting, the responsibility given and the trust placed in him can be kept in measure.

This is not advice to hate people. It is advice that balances compassion and vigilance. Accepting the one who returns and then, in time, raising trust as his conduct is seen, is the best way.

It applies in politics, family and work alike.

கதை

போருக்கு முன் அணி மாறிய யுயுத்சு

மகாபாரதத்திலிருந்து (பீஷ்ம பர்வம்): குருக்ஷேத்திரப் போர் தொடங்கும் நேரம். இரு படைகளும் அணிவகுத்து நின்றன. அப்போது யுதிஷ்டிரன் தேரிலிருந்து இறங்கிக் கௌரவப் படையை நோக்கிச் சென்று, பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், சல்லியர் ஆகிய பெரியோரிடம் வணங்கி ஆசி பெற்றான். பிறகு கௌரவப் படையை நோக்கி உரத்த குரலில் ஓர் அழைப்பு விடுத்தான்.

"என் பக்கம் வர விரும்பும் எவரும் வரலாம். அவரை என் உறவினராக ஏற்றுக்கொள்வேன்" என்றான். அந்த அழைப்பைக் கேட்டதும் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களுள் ஒருவனான யுயுத்சு முன்வந்தான். அவன் ஒரு வைசியப் பெண்ணுக்குப் பிறந்த திருதராஷ்டிரனின் மகன்; துரியோதனன் தம்பி முறை. அறநெறியில் உறுதியுள்ள அவன், அநீதியான பக்கத்தில் நிற்க முடியாது என்று முடிவு செய்தான்.

யுதிஷ்டிரன் அவனை மகிழ்வோடு வரவேற்றான். ஆனால் உடனே அவனுக்குப் பெரும் பொறுப்பைக் கொடுக்கவில்லை. யுயுத்சுவின் வருகைக்கு அவனுடைய அறநெறிக் காரணம் இருப்பதை யுதிஷ்டிரன் அறிந்தாலும், முன்னெச்சரிக்கையாகவே நடந்துகொண்டான். முதலில் அவனுக்குப் படைக்கான ஆயுதங்கள், உணவு மற்றும் தளவாடங்களைக் கண்காணிக்கும் பணியை ஒப்படைத்தான். போரில் அவனுடைய வீரத்தையும் நடத்தையையும் கண்டபின் அவன் நம்பிக்கை உறுதியாயிற்று.

யுயுத்சு போரில் பாண்டவர்களுக்கு நம்பிக்கையுடன் பணியாற்றினான். அவன் ஒரு போதும் துரோகம் செய்யவில்லை. போருக்குப் பின் அவன் திருதராஷ்டிரனுக்கு உதவியாக அரசாட்சியைக் கவனித்தான். பிற்காலத்தில் யுதிஷ்டிரன் இமயம் செல்லும்போது, பரீட்சித்துக்குக் காப்பாளராக யுயுத்சுவையே நியமித்தான். இது போரில் அவன் நிரூபித்த நம்பிக்கைக்குக் கிடைத்த பரிசு.

ஆகவே ஒருவன் காரணத்தோடு வந்து சேர்ந்தபோதும், அவனை ஆராய்ந்து, படிப்படியாக நம்பிக்கை தந்த யுதிஷ்டிரனின் நடைமுறை இங்கே சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. அன்பும் எச்சரிக்கையும் ஒன்றாக இருந்தன.

இழைத்திருந்து எண்ணிக்கொளல் என்பதன் சிறந்த செயல்வடிவமே இந்த நிகழ்வு.

யுதிஷ்டிரனின் இந்த நடைமுறை யுயுத்சுவையும் அவமதிக்கவில்லை; பாண்டவர்களையும் ஆபத்துக்கு உட்படுத்தவில்லை. இரு பக்கமும் சரியாக அமைந்தது. அன்பு காட்டிய அதே வேளையில் அறிவையும் இழக்காதது அவனது தலைமைத் திறன்.

யுயுத்சு பிற்காலத்தில் எடுத்துக்கொண்ட பொறுப்புகள், ஆராய்ந்து ஏற்ற முடிவு சரியானது என்பதை நிரூபித்தன. நம்பிக்கை ஒரே நாளில் வருவதில்லை; செயலால் காலப்போக்கில் வளர்கிறது.

இவ்வாறு அன்பும் அறிவும் இணைந்து செயல்பட்டால் பிரிந்தவரைத் திரும்ப ஏற்பதில் எந்தத் தீங்கும் வராது.

A story

Yuyutsu Who Crossed Over Before the War

From the Mahabharata (Bhishma Parva): It was the hour when the Kurukshetra war was to begin. The two armies stood arrayed. Then Yudhishthira got down from his chariot, went toward the Kaurava army, and bowed to elders such as Bhishma, Drona, Kripa and Shalya and received their blessings. Then he made a call in a loud voice to the Kaurava army.

"Whoever wishes to come to my side may come. I shall accept him as my kinsman," he said. Hearing the call, Yuyutsu, one of Dhritarashtra's sons, came forward. He was Dhritarashtra's son by a Vaishya woman, a younger brother of Duryodhana. Firm in the path of dharma, he decided that he could not stand on the unjust side.

Yudhishthira welcomed him gladly. But he did not at once give him a great responsibility. Though Yudhishthira knew Yuyutsu had a dharmic reason for coming, he still acted with caution. First he entrusted him with watching over the army's weapons, food and supplies. After seeing his valour and conduct in the war, his trust became firm.

Yuyutsu served the Pandavas faithfully in the war. He never betrayed them. After the war he assisted Dhritarashtra in looking after the governance. Later, when Yudhishthira went to the Himalaya, he appointed Yuyutsu himself as guardian to Parikshit. It was the reward for the trust he proved in the war.

So Yudhishthira's practice, of examining one who joined even for a reason and then granting trust step by step, is a good example. Love and caution were together.

This event is a fine working form of 'izhaiththirundhu ennik kolal'.

சிந்தனைக்கு

விலகிச் சென்ற ஒருவர் திரும்பி வரும்போது அவரை அன்போடு வரவேற்றுக்கொண்டே, அவர் தகுதி பெறப் பெற நம்பிக்கையைப் படிப்படியாக மீண்டும் தர உங்களால் முடியுமா?

To reflect on

When someone who left returns, can you welcome them warmly and still give trust back in steps as they earn it?