புறநானூறு 66 · நல்லவனோ அவன் · வெண்ணிக் குயத்தியார்

நளியிரு முந்நீர் நாவாய் ஓட்டி,வளிதொழில் ஆண்ட உரவோன் மருக!களி இயல் யானைக் கரிகால் வளவ!சென்று, அமர்க் கடந்த நின் ஆற்றல் தோன்றவென்றோய், நின்னினும் நல்லன் அன்றேகலிகொள் யாணர் வெண்ணிப் பறந்தலை,மிகப் புகழ் உலகம் எய்திப்,புறப்புண் நாணி, வடக் கிருந்தோனே!