Kural 450 · பல்லார் பகைகொளலிற் பத்தடுத்த தீமைத்தே

இராவணனும் விபீஷணனும்

வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் இந்த நிகழ்ச்சி சொல்லப்படுகிறது. இலங்கை அரசன் இராவணன் சீதையைக் கவர்ந்து சென்று தன் அசோகவனத்தில் சிறை வைத்திருந்தான். இராமன் வானரப் படையுடன் இலங்கையை நோக்கி வந்தபோது, இராவணன் தன் அமைச்சர்களை அழைத்து ஆலோசனை நடத்தினான்.

அனைவரும் இராவணனை மகிழ்விக்கும் சொற்களையே சொன்னார்கள். 'நாம் எளிதில் வெல்வோம்' என்றனர். ஆனால் இராவணனின் தம்பியான விபீஷணன் அறிவும் அறமும் உடையவன். அவன் துணிவுடன் எழுந்து, 'அண்ணா, சீதையை இராமனிடம் திருப்பி ஒப்படைத்துவிடுங்கள். அவர் சாதாரண மனிதர் அல்லர். இதனால் இலங்கை அழியும்' என்று பணிவுடனும் உறுதியுடனும் அறிவுரை கூறினான்.

இராவணன் இந்தச் சொற்களைக் கேட்டுக் கடும் சினம் கொண்டான். தன் தம்பியையே இழிவாகப் பேசினான். 'நீ பகைவரின் பக்கம் சார்ந்தவன்' என்று நிந்தித்து, அவையிலிருந்து வெளியேற்றினான். சில மரபுகள் அவன் தம்பியை உதைத்ததாகவும் கூறுகின்றன.

விபீஷணன் தன் சில நம்பகமான ஆதரவாளரோடு இலங்கையை விட்டு வெளியேறி இராமனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான். இராமன் அவனை அன்புடன் ஏற்றுக்கொண்டான். பின்னர் அவன் இராமனின் வெற்றிக்கு இலங்கையின் ரகசியங்களைச் சொல்லி உதவினான் என்று கூறப்படுகிறது.

இராவணன் தனக்கு அறிவுரை சொன்ன நல்லவனை விட்டான். அவன் பலரின் பகையைக் கொண்டிருந்தான் என்பது உண்மை; ஆயினும் அதைவிடப் பெரிய இழப்பு, நல்லவன் ஒருவனைத் தானே துரத்தியதுதான். அந்த நல்லவன் எதிர்ப்பக்கம் சேர்ந்ததும் இராவணனின் நிலை சரிந்தது.

இறுதியில் இராவணன் போரில் வீழ்ந்தான். அவனுடைய தீமை பலவாயினும், வீழ்ச்சிக்குத் தொடக்கம் நல்லவரைத் தள்ளியதேயாகும்.

இதுவே குறள் சொல்லும் பாடம்: பலரின் பகையைவிட நல்லாரின் தொடர்பை விடுவது பத்து மடங்கு தீமை.

இராவணனின் கதையில் அவனுடைய வீழ்ச்சியின் அடித்தளத்தை வால்மீகி மிக நுட்பமாகக் காட்டுகிறார். விபீஷணன் தன் அண்ணனை வெறுக்கவில்லை; அவன் நலனை விரும்பியே பேசினான். அவன் இராவணனைக் கடிந்து விலகியபோது கூட, அண்ணனுக்குத் தீங்கு நினைக்கவில்லை என்றும், அறத்தின் பக்கம் நிற்பதே தன் கடமை என்றும் கூறினான். அவன் இராமனிடம் சென்றபோது சிலர் அவனை நம்பவில்லை; ஆனால் இராமன் அவனைச் சந்தேகிக்காமல் ஏற்றான். நல்லோரின் நட்பை விலக்கியவன் பகையில் சேர்த்து வைத்த நன்மையை இழந்தான். மறுபக்கத்தில் நல்லவரை ஏற்றவன் மேலும் வலிமை பெற்றான். இதுவே பத்து மடங்கு என்ற குறளின் சொல்லுக்கு விளக்கம்.

Ravana and Vibhishana

This incident is told in the Yuddha Kanda of Valmiki's Ramayana. Ravana, king of Lanka, had carried off Sita and held her captive in his Ashoka grove. When Rama approached Lanka with the vanara army, Ravana called his ministers and held a council.

All spoke words to please Ravana. 'We shall win easily,' they said. But Ravana's younger brother Vibhishana was a man of knowledge and dharma. He rose boldly and, with humility and firmness, advised: 'Brother, return Sita to Rama. He is no ordinary man. Lanka will be destroyed by this.'

Hearing these words, Ravana was filled with fierce anger. He spoke contemptuously to his own brother. 'You are on the enemy's side,' he abused him and drove him out of the assembly. Some traditions say he even kicked his brother.

Vibhishana left Lanka with a few trusted supporters and took refuge with Rama. Rama received him lovingly. It is said that later he helped Rama's victory by telling the secrets of Lanka.

Ravana gave up the good man who advised him. It is true he had the enmity of many; yet the greater loss was that he himself drove away a good man. Once that good man joined the other side, Ravana's position tilted.

In the end Ravana fell in the war. Though his evils were many, the beginning of his fall was the casting out of the good.

This is the lesson of the verse: to give up the company of the good is ten times worse than the enmity of many.