பரதனிடம் இராமன் கேட்ட வினாக்கள்
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (அயோத்தியா காண்டம், 100ஆம் சருக்கம்): பரதன் சித்திரகூடத்தில் இராமனைச் சந்தித்தபோது, இராமன் தம்பியின் நலத்தையும் அயோத்தியின் ஆட்சியையும் பற்றிப் பல கேள்விகளைக் கேட்டான். இவை 'கச்சித் சருக்கம்' என அழைக்கப்படுகின்றன. அரசு நிர்வாகம் பற்றிய பழமையான வழிகாட்டுதல் இதில் உள்ளது.
இராமன் கேட்டான்: "அறிவுள்ளவர்களையும் நேர்மையானவர்களையும் உன் அமைச்சர்களாக வைத்திருக்கிறாயா? தகுதியுடையவனுக்குத் தகுந்த பதவி தருகிறாயா? உழவர்களும் வணிகர்களும் உன் நாட்டில் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்களா? உழவும் மாட்டு வளர்ப்பும் வளம் பெறுகின்றனவா? ஏரிகளும் குளங்களும் நல்ல நிலையில் உள்ளனவா? மழையை நம்பாமல் நீர்ப்பாசன வசதிகளை அமைத்திருக்கிறாயா?"
மேலும் அவன் கேட்டான்: "வரவுக்கு ஏற்ற செலவு செய்கிறாயா? கருவூலம் நிறைவாக இருக்கிறதா? வரியை மக்கள் சுமக்க முடியாத அளவுக்கு உயர்த்தவில்லையே? ஊழல் செய்யும் அதிகாரிகளைத் தண்டிக்கிறாயா? குற்றம் செய்யாதவர் தண்டிக்கப்படாமலும் இருக்கிறாரா? ஒவ்வொரு பணிக்கும் அதைத் திறம்படச் செய்பவனைத் தேர்ந்து நியமிக்கிறாயா?"
இந்தக் கேள்விகள் ஒரு நல்ல அரசனின் அளவுகோல்களைத் தருகின்றன. வருவாயைப் பெருக்குதல், மக்கள் வளம், அதிகாரிகளின் நேர்மை, இடர் தவிர்ப்பு ஆகியவை எல்லாம் இங்கே கேள்விகளாக வருகின்றன. இராமன் பரதனிடம் அன்போடும் அறிவுறுத்தலோடும் இவற்றைக் கேட்டான்.
பரதன் இராமனின் அறிவுரையை ஏற்றுக்கொண்டு நந்திக்கிராமத்தில் இருந்து அயோத்தியைப் பதினான்கு ஆண்டுகள் நல்லாட்சியுடன் காத்தான். இராமன் திரும்பியபோது நாடு வளமாக இருந்தது. நன்கு தேர்ந்த அதிகாரிகளும் வளர்ந்த கருவூலமும் அவனுக்குக் காத்திருந்தன.
திருக்குறளின் இந்த வாரி பெருக்கி வளம்படுத்தும் ஆட்சியாளனின் தேவையை இராமாயணம் ஒரு வினா வரிசையாகத் தருகிறது. இரண்டு மரபுகளும் ஒரே உண்மையை வெவ்வேறு மொழியில் சொல்கின்றன.
இந்த வினாக்கள் தனியாக ஓர் ஆட்சி நூலாகவே கருதப்படுகின்றன. அவற்றில் ஒவ்வொன்றும் ஒரு நிர்வாகத் துறையைக் குறிக்கிறது: பாதுகாப்பு, வேளாண்மை, வணிகம், நீதி, நிதி, ஒற்றர் துறை. திருக்குறளின் வினையாடல் அதிகாரம் இவற்றின் சாரத்தைப் பத்துக் குறளில் தருகிறது.
இராமன் தன் தம்பியிடம் ஆட்சி பற்றிய வினாக்களை வெறும் தேர்வாகக் கேட்கவில்லை; அன்பாலும் அக்கறையாலும் கேட்டான். தலைமை என்பது தனக்கு உரிமையான நாட்டைக் காக்கும் பொறுப்பு என்பதைப் பரதன் அன்று கற்றுக்கொண்டான்.
அந்தக் கேள்விகளை இன்றும் நாம் படித்தால் நவீன அரசாங்கங்களுக்கும் பொருந்தும் என்பதைக் காணலாம்.