Kural 514 · எனைவகையான் தேறியக் கண்ணும் வினைவகையான்

வைகுண்டத்தின் காவலர்கள் ஜயனும் விஜயனும்

பாகவத புராணத்திலிருந்து (மூன்றாம் ஸ்கந்தம்): வைகுண்டத்தில் விஷ்ணுவின் வாயிலைக் காக்கும் இரு காவலர்கள் ஜயனும் விஜயனும். அவர்கள் விஷ்ணுவின் நம்பிக்கைக்குரிய பணியாளர்கள். இறைவன் தன் இல்லத்தின் வாயில் காவலை ஒப்படைத்தது ஆராய்ந்து தெளிந்த பின்பே. அவர்கள் நீண்ட காலமாகச் சிறப்பாக அந்தப் பணியைச் செய்து வந்தனர்.

ஒருநாள் சனகர், சனந்தனர், சனாதனர், சனத்குமாரர் ஆகிய நான்கு குமாரர்கள் விஷ்ணுவைத் தரிசிக்க வந்தனர். அவர்கள் ஐந்து வயது குழந்தைகளைப் போன்ற தோற்றம் உடைய பேரறிவு பெற்ற முனிவர்கள். வாயிலை அடைந்தபோது ஜயனும் விஜயனும் அவர்களைக் குழந்தைகள் என்று நினைத்து உள்ளே செல்லத் தடுத்தனர். "இறைவன் ஓய்வெடுக்கிறார்; போகாதீர்கள்" என்று அதட்டினர்.

தங்கள் பதவியால் வந்த ஆணவமும் அறியாமையும் அவர்களை மாற்றியது. முனிவர்களின் மேன்மையை ஆராயாமல் தடுத்தனர். சினம் கொண்ட முனிவர்கள், "வைகுண்டத்தில் இருக்கத் தகாத நீங்கள் பூவுலகில் பிறப்பீர்கள்" என்று சபித்தனர். விஷ்ணு வெளியே வந்து முனிவர்களைப் பணிந்து வரவேற்றார். ஆனால் சாபம் நிலையாகிவிட்டது.

ஜயனும் விஜயனும் தங்கள் தவறை உணர்ந்து வருந்தினர். விஷ்ணு அவர்களிடம் சாபத்தின் வழியில் இரண்டு வாய்ப்புகளைச் சொன்னார்: ஏழு பிறவிகள் என்னை அன்போடு வணங்கி வருவது அல்லது மூன்று பிறவிகள் என் பகைவராகப் பிறப்பது. விரைவில் தம்மிடம் வர விரும்பிய அவர்கள் மூன்று பிறவிகளில் பகைவராகப் பிறக்கத் தேர்ந்தனர். அவர்களே இரண்யாட்சன், இரண்யகசிபு, இராவணன், கும்பகர்ணன், சிசுபாலன், தந்தவக்கிரன் ஆகியோராகப் பிறந்தனர்.

இறைவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு நம்பப்பட்டவர்களும் பணியில் மாறுபடக் கூடும் என்பதற்கு இக்கதை பெரிய எடுத்துக்காட்டு. ஆகவே சோதித்துத் தேர்ந்த பின்பும் பணிக்காலத்தில் கவனம் தேவை என்பதே குறளின் செய்தி.

இந்தக் கதையில் ஜயனும் விஜயனும் தீயவர்கள் அல்லர். அவர்கள் இறைவனின் நெருக்கமானவர்கள். ஆனால் ஒரு கணத்தின் ஆணவம் அவர்களை மூன்று பிறவிகளுக்கு எதிரியாக்கியது. பதவியின் அருகாமை சில நேரம் மனத்தை மயக்கும் என்பதற்கு இதுவே சான்று.

அவர்கள் பின்னர் இரண்யகசிபு, இராவணன், சிசுபாலன் ஆகிய பெயர்களில் எழுந்தபோதும் ஒவ்வொரு பிறவியிலும் இறைவனே அவர்களை முடித்துவைத்தார். அதாவது தவறு செய்தாலும் அவர்கள் இறுதியில் வைகுண்டம் அடைந்தனர். ஆயினும் அந்த இடைக்காலத் துயரம் மிகப் பெரிது.

ஆகவே நல்லவர்களையும் காலத்தோடு கவனித்துத் தவறுக்கு முன்பே எச்சரிக்கை செய்வது தலைவனின் கடமை.

Jaya and Vijaya, the Gatekeepers of Vaikuntha

From the Bhagavata Purana (Third Skandha): Jaya and Vijaya were the two guards of Vishnu's gate in Vaikuntha. They were the Lord's trusted servants. The Lord had entrusted the guarding of his own house's gate only after examining and finding them clear. For a long time they performed that duty excellently.

One day the four Kumaras, Sanaka, Sanandana, Sanatana and Sanatkumara, came to see Vishnu. They were great-souled sages who looked like five-year-old children. When they reached the gate, Jaya and Vijaya, thinking them mere children, stopped them from going in. "The Lord is resting; do not go," they said sharply.

The pride and ignorance that came with their post changed them. Without examining the greatness of the sages, they stopped them. The angered sages cursed them: "You who are unfit to be in Vaikuntha shall be born on earth." Vishnu came out and received the sages with reverence. But the curse had become fixed.

Jaya and Vijaya, realising their fault, grieved. Vishnu gave them two options by way of the curse: to be born seven births as devotees worshipping him with love, or three births as his enemies. Wishing to return to him soon, they chose three births as foes. They were born as Hiranyaksha and Hiranyakashipu, then Ravana and Kumbhakarna, then Shishupala and Dantavakra.

The story is a great example that even those chosen and trusted by the Lord himself may change in service. So even after careful selection, attention is needed during service. That is the message of the verse.